Το πάθημα με τις άδειες που δεν έγινε μάθημα Από τον
Μανώλη Κοττάκη
Ητροπή που έλαβε η υπόθεση των συμβασιούχων στον τομέα της καθαριότητας των δήμων ανέδειξε πάλι τη βασική παθογένεια που ταλαιπωρεί αυτή την κυβέρνηση: Τη σαφή έλλειψη πίστης της στο Σύνταγμα και στους νόμους. Σε όποια στροφή της διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε ότι προωθεί «δίκαιη λύση» επί πραγματικού κοινωνικού ζητήματος η άποψη της Δικαιοσύνης τού περίσσευε. Πίστευε -και, από ό,τι φαίνεται, εξακολουθεί να πιστεύει- ότι οι λαοπρόβλητες αποφάσεις των λαοπρόβλητων κυβερνήσεων πρέπει να γίνονται υποχρεωτικά δεκτές, χωρίς αντιρρήσεις από τη Δικαιοσύνη, χρέος της οποίας είναι να βρίσκει την ερμηνεία που βολεύει την εκτελεστική εξουσία.
Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Και όποτε η Αριστερά επιχείρησε να επιβληθεί στη Δικαιοσύνη -λυπάμαι που θα το γράψω τόσο ωμά- «έσπασε τα μούτρα της». Οχι επειδή οι δικαστές έχουν προσωπικά με τον κύριο Τσίπρα, αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν ορκιστεί να φυλάττουν το Σύνταγμα και τους νόμους. Προειδοποιήθηκε η κυβέρνηση όταν κατάρτιζε τον νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες ότι ο περιορισμός αυτών σε τέσσερις και η ανάθεση της παραχώρησής τους στον αρμόδιο υπουργό Επικρατείας είναι αντισυνταγματική.
Προειδοποιήθηκε στο ανώτατο πολιτειακό επίπεδο. Αγνοήθηκε η προειδοποίηση αυτή. Και όταν οι καναλάρχες προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και η ήττα της διαφαινόταν βεβαία, η κυβέρνηση διέπραξε το ολίσθημα της απόπειρας εκβιάσεως των δικαστών για προσωπικά ζητήματά τους. Το αποτέλεσμα υπήρξε αναμενόμενο: το δικαστήριο προστάτεψε το Σύνταγμα και σήμερα, έναν χρόνο μετά, βρισκόμαστε στη φάση που η κυβέρνηση νομοθετεί την αύξηση του αριθμού των αδειών σε έξι.
Τα ίδια ζούμε και με την υπόθεση των συμβασιούχων. Προειδοποιήθηκε πάλι η κυβέρνηση ότι η διακήρυξη του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη περί μονιμοποιήσεως των συμβασιούχων προσκρούει ξανά στο Σύνταγμα. Στην αρχή, τίποτε, πείσμα. Οταν εξεδόθη η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που δικαίωνε τους νουνεχείς, το πρόβλημα του υπουργού ήταν η πρόωρος διαρροή της απόφασης και η ουσία αυτής. Μέρες μετά επισκέφτηκε το υπουργείο ο πρωθυπουργός, ο οποίος υποστήριξε ότι πρώτα το ΑΣΕΠ ή άλλο αρμόδιο όργανο θα αξιολογήσει ποιοι καλύπτουν πάγιες ανάγκες και ποιοι όχι, και μετά θα κληθούν τα κόμματα να συναποφασίσουν με την κυβέρνηση την τακτοποίηση.
Για να φτάσουμε στη νεότερη εξέλιξη, που προβλέπει νέα ανανέωση συμβάσεων λόγω απρόβλεπτων αναγκών και διαγωνισμό πρόσληψης τακτικού προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ. Τρεις φορές άλλαξε γνώμη η κυβέρνηση μέχρι να δεχτεί το αυτονόητο, την τήρηση του Συντάγματος. Ομως, μέχρι να το «χωνέψει», η χώρα διασύρεται πάλι διεθνώς, τη στιγμή που υποδέχεται 30.000.000 τουρίστες. Επιμύθιον. Νόμος δεν είναι το δίκιο του εργάτη. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη με βάση το Σύνταγμα!
