Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δεν έχει καμία σχέση με το κόμμα του κ. Τσίπρα. Ή, για να ακριβολογούμε, με όσα υποσχόταν ότι θα κάνει ο σημερινός πρωθυπουργός, ώστε να κλέψει την ψήφο των πολιτών και να γίνει κυβέρνηση. Αυτό το ξέρουν πλέον και τα μικρά παιδιά.
Οπως κανείς δεν διαφωνεί στο ότι η παρούσα κυβέρνηση επιχειρεί σε μια σειρά ζητημάτων, με πιο πρόσφατο αυτό των συμβασιούχων, να πατήσει σε δύο βάρκες. Από τη μία να εξυπηρετήσει τις πελατειακές λογικές της, απομεινάρια ενός «αριστερού» παρελθόντος, και από την άλλη να δείξει στους δανειστές ότι τηρεί όσα έχει συμφωνήσει. Εμείς θα τους θυμίζαμε απλώς ότι όποιος πατάει σε δύο βάρκες με μαθητική ακρίβεια πέφτει μέσα στο νερό – κι ας το έχουν υπόψη τους.
Φοβούμαι όμως ότι η αντιπολίτευση, στην προσπάθειά της να αναδείξει τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ, πέφτει στην παγίδα που είχαν πέσει στο παρελθόν ο Γ. Παπανδρέου και ο Αλ. Τσίπρας ως αντιπολίτευση. Οπου στέκονταν και όπου μιλούσαν στο εξωτερικό παρουσίαζαν την Ελλάδα σαν «Τιτανικό», έτοιμο να πέσει σε παγόβουνο, και σαν «Πομπηία», βουτηγμένη στη διαφθορά. Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής τα ξέρετε και τα ξέρουμε. Και -το κυριότερο- τα πληρώνουμε και με το παραπάνω.
Το μόνο που πέτυχαν με αυτές τις δηλώσεις ήταν να αλείψουν βούτυρο στο ψωμί των εταίρων μας, στερώντας ταυτόχρονα και το ψωμί και το βούτυρο από χιλιάδες Ελληνες. Γι’ αυτό θεωρώ λάθος οι πολιτικοί μας να βγαίνουν στα ξένα ΜΜΕ (ιδιαίτερα της Γερμανίας) και να καταγγέλλουν την όποια ελληνική κυβέρνηση για ανικανότητα, αναδεικνύοντας κάθε μικρό ή μεγάλο λάθος ως έγκλημα του αιώνα. Και αυτό μάλιστα την ώρα που η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει υπογράψει όχι μόνο ό,τι της ζήτησαν οι εταίροι, αλλά και πολλά παραπάνω.
Πιθανόν να ήταν πιο σώφρων κίνηση να μη βγάζουμε τα εν οίκω εν δήμω ή, στην απλή δημοτική, να μη βάζουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας. Αυτό το αναφέρω γιατί βλέπω μπαράζ συνεντεύξεων, στις οποίες η μία πλευρά κατηγορεί την άλλη για ανικανότητα και επικινδυνότητα. Και όλα αυτά στα διεθνή ΜΜΕ (λες και δεν τους έφτανε το χάλι εντός Ελλάδας), που κάνουν τους δανειστές να τρίβουν τα χέρια τους και να δικαιολογούν τις αποφάσεις τους. Αλήθεια, πιστεύουν οι πολιτικοί μας ταγοί ότι με το να κάνουν ρεζίλι ο ένας τον άλλον κερδίζει τίποτε ο ελληνικός λαός; Εκτός αν απευθύνονται στο ξένο ακροατήριο, διότι αυτό βγάζει κυβερνήσεις στην Ελλάδα.
Αν αυτό συμβαίνει, δεν ισχύει τίποτε από ό,τι επισημαίνω. Καλά κάνουν τότε οι άνθρωποι και διασύρουν τη χώρα διεθνώς. Διότι, κύριοι, οι κυβερνήσεις μπορεί να πέφτουνε, αλλά η Ελλάδα μένει. Και αυτή δεν σας φταίει σε τίποτε.
Οπως δεν σας φταίνε σε τίποτε και τα παιδιά της και παιδιά μας, που θα πληρώνουν για χρόνια αυτές τις νοοτροπίες και αυτές τις συμπεριφορές, οι οποίες εκθέτουν τον τόπο και δημιουργούν στα «ακροατήρια» που διαβάζουν τις θέσεις σας μια εικόνα της Ελλάδας που δεν της αξίζει.
Γιατί υπάρχει και η Ελλάδα που συμβολίζουν τα κορίτσια της Εθνικής μπάσκετ.
Από τον
Νίκο Ελευθερόγλου
