Λαλίστατος αρθρογράφος, της γενιάς των αερολόγων δήθεν προοδευτικών, που τις τελευταίες δεκαετίες κατέκλυσαν τα ελληνικά media, απεφάνθη ότι η Δικαιοσύνη κακώς συνεχίζει την έρευνα για την υπόθεση κατασκοπίας κατά του Κώστα Καραμανλή, επειδή πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας! Χωρίς να έχει κανένα στοιχείο στα χέρια του, κατέληξε σε πόρισμα, και μάλιστα το δημοσίευσε σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα! Κάλεσε δε και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μην ασχοληθεί, γιατί θα εκτεθεί!
Τι κι αν οι αρμόδιες δικαστικές Αρχές ερευνούν επί χρόνια την υπόθεση και συλλέγουν μαρτυρίες; Ο εν λόγω σχολιαστής γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους… και έχει το θράσος να λοιδορεί όποιον δεν ασπάζεται τη γνώμη του.
Σε οποιαδήποτε σοβαρή χώρα του κόσμου η αποκάλυψη του βουλεύματος που τεκμηριώνει τις αξιόποινες πράξεις πρακτόρων της CIA εις βάρος πρώην πρωθυπουργού θα συντάρασσε το πολιτικό σύστημα και την επικαιρότητα. Στην Ελλάδα, όμως, όπου κυριαρχούν οι διαμορφωτές κοινής γνώμης τέτοιας ποιότητας, όπως ο προαναφερόμενος, η συγκεκριμένη είδηση έτυχε μηδαμινής αναπαραγωγής. Ισως η αιτία είναι ότι τη σχετική αποκάλυψη έκανε η «κυριακάτικη δημοκρατία», που ενοχλεί! Οπως και να ‘χει, όμως, είναι δημοσιογραφικά απαράδεκτο να θάβεται μια είδηση τέτοιας σημασίας, που ενδεχομένως να οδηγήσει στην αναθεώρηση της πρόσφατης πολιτικής Ιστορίας του τόπου.
Μέσα στα τόσα προβλήματα που μας κατακλύζουν, οι πολίτες βομβαρδίζονται από χιλιάδες ανούσιες ή κατευθυνόμενες πληροφορίες, χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν πολλές φορές τα σημαντικά από τα ασήμαντα. Τα media παίζουν τα δικά τους παιχνίδια, διαμορφώνοντας τη «βαρύτητα» και τη «σοβαρότητα» κάθε είδησης.
Στο παρελθόν, τότε που υπήρχαν ακόμα μορφές της δημοσιογραφίας με άποψη και αίσθημα ευθύνης, δεν υπήρχε περίπτωση να θαφτεί μια τόσο σοβαρή είδηση, ακόμα κι αν προερχόταν από ανταγωνιστικό μέσο ενημέρωσης. Αντίθετα, σήμερα, μικροί και ανάξιοι σχολιαστές με εξυπνακίστικο ύφος θεωρούν ότι μπορούν να «καίνε» τα γεγονότα που δεν επιθυμούν να αναδείξουν, απαξιώνοντάς τα. Μόνο που, στην προκειμένη περίπτωση, στρέφονται κατά της Δικαιοσύνης και όχι εναντίον των δημοσιογράφων!
Τι θα προκύψει τελικά από τη δικαστική εξέλιξη ουδείς το γνωρίζει. Ενδεχομένως να μην αποδειχτεί τίποτα συγκεκριμένο για την κατασκοπία με στόχο τον Καραμανλή. Ποιος, όμως, μπορεί να αποκλείσει σοβαρές αποκαλύψεις, οι οποίες ίσως ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου;
Το ζήτημα δεν είναι να δικαιωθεί ο Καραμανλής ούτε να αθωωθεί για λάθη που έκανε. Οποιος αντιμετωπίζει με τέτοια διάθεση τη συγκεκριμένη υπόθεση είναι ανόητος. Αν όντως οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν πρώην πρωθυπουργό, και μάλιστα πράκτορές της ενεπλάκησαν σε επεισόδια με Ελληνες και Ρώσους, έχουμε να κάνουμε με μέγα θέμα, που ξεπερνά τις εθνικές διαστάσεις και ανοίγει «ζητήματα» συνολικά για τη στάση των μυστικών υπηρεσιών της υπερδύναμης.
Οσο κι αν οι περιγραφές που υπάρχουν στο βούλευμα της Δικαιοσύνης θυμίζουν κατασκοπευτικό θρίλερ, αδυνατώ να πιστέψω ότι Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών αντέγραψε σενάρια του Χόλιγουντ. Κάτι σάπιο υπάρχει, διαφορετικά οι δικαστές δεν θα έπαιζαν «κορόνα γράμματα» το κύρος τους ούτε θα κινδύνευαν να εκτεθούν με ψεύτικες θεωρίες συνωμοσίας.
Εδώ και χρόνια, διάφοροι σχολιαστές άφηναν να διαρρεύσει ότι τα περί κατασκοπίας είναι «παραμύθια της χαλιμάς» και πως το περιβόητο «Σχέδιο Πυθία» ήταν φούσκα. Για να στηρίξουν αυτά τα επιχειρήματα έλεγαν «να γιατί η Δικαιοσύνη έχει θαμμένο το πόρισμα στο συρτάρι, αφού δεν υπάρχει τίποτα». Τώρα που η Δικαιοσύνη επιτέλους μίλησε και αποφάσισε ότι επιβάλλεται να διαλευκανθούν όλες οι πτυχές σε δίκη, όλοι αυτοί, αντί να καταπιούν τη γλώσσα τους, συνεχίζουν την προπαγάνδα με νέο φαιδρό επιχείρημα: «Μην ασχολείστε. Αυτά είναι γραφικότητες» μας λένε, θέλοντας να προκαταβάλουν κάθε εξέλιξη. Ευτυχώς, όμως, τους διαψεύδουν οι δικαστές, που ακόμα στέκονται στο ύψος των περιστάσεων. Σε τελική ανάλυση, γιατί κάποιος να μη θέλει να λάμψει η αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή, μέσα από μια δημόσια δίκη;
Δημήτρης Ριζούλης
