Οι καιροί αλλάζουν, ο κόσμος αλλάζει, οι κοινωνίες εξελίσσονται, οι τεχνολογικές εξελίξεις έχουν κάνει τον πλανήτη να μοιάζει με ένα παγκόσμιο χωριό. Εχουν ανατραπεί τα πάντα. Από τον
Σάββα Καλεντερίδη
Οι κοινωνίες και τα κράτη είναι αντιμέτωπα με τη διαχείριση αυτού του τεράστιου ζητήματος, της ενσωμάτωσης του νέου, σε όλα τα επίπεδα.
Σε αυτό το κύμα νεωτερισμού, που απειλεί και θέτει υπό αίρεση παραδοσιακές αξίες κοινωνιών και εθνών, έχει παρεισφρήσει και μια σειρά από ζητήματα, που σχετίζονται με την ίδια τη φύση του ανθρώπου. Μάλιστα, ειδικά αυτά, που αφορούν ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας, σε ορισμένες χώρες που ιδρύθηκαν ως συμπίλημα-συνονθύλευμα διάφορων εθνικών ομάδων, έχουν αναχθεί σε πρωτεύοντα ζητήματα και έχουν ψηφιστεί νόμοι που στην ουσία δημιουργούν τον μετάνθρωπο και τη μετακοινωνία.
Επειδή, δε, αυτές οι χώρες, κυρίως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς, έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν επιρροή σε άλλες χώρες και ηπείρους, αυτό το κύμα των νομοθετικών ρυθμίσεων έχει φθάσει και στην Ελλάδα. Προηγήθηκαν ρυθμίσεις που αφορούν τον γάμο και την οικογένεια, ανατρέποντας προαιώνιες αρχές της ελληνικής κοινωνίας, και τώρα επιχειρείται η ψήφιση νόμου για την αλλαγή φύλου – ο μετάνθρωπος που είπαμε παραπάνω.
Ολα αυτά εξελίσσονται εν παραλλήλω με μια σειρά από άλλες ανατροπές, όπως ο σεβασμός σε έννοιες (π.χ. πατρίδα, εθνικά σύνορα, εθνική άμυνα), αλλά και ο σεβασμός σε πρόσωπα, ήρωες, μνημεία.
Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε… ισοπεδωτικοί, θα μπορούσαμε να πούμε για επιχειρούμενη πλήρη ισοπέδωση παραδοσιακών αρχών και αξιών, και για αντικατάστασή τους από το τίποτα, στην κυριολεξία. Και όλα αυτά, ερήμην των πολιτών. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις είναι συνήθως εισαγόμενες και επιβάλλονται στα πολιτικά κόμματα μέσα από αδιαφανείς αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς, χωρίς να ερωτάται ο πολίτης.
Μια μορφή ιδιάζουσας τρομοκρατίας υποχρεώνει τις ηγετικές ομάδες των κομμάτων να φέρνουν τέτοια νομοσχέδια στη Βουλή και οι ηγεσίες των κομμάτων με τη σειρά τους ασκούν τρομοκρατία στους βουλευτές τους, οι οποίοι άγονται και φέρονται ως πρόβατα στην κάλπη της Βουλής των Ελλήνων, ψηφίζοντας αυτό που ήλθε «πακέτο» απέξω και τους επιβλήθηκε από την ηγετική ομάδα του κόμματός τους.
Οι συνέπειες αυτών των ρυθμίσεων δεν είναι ορατές στο άμεσο μέλλον. Θα τις δούμε τις επόμενες δεκαετίες, όπως βλέπουμε τώρα τις συνέπειες της απαξίωσης των πάντων, με τη νεολαία να βεβηλώνει και να αποκεφαλίζει αγάλματα ηρωικών μορφών των εθνικών αγώνων του Ελληνισμού και το κράτος αλλά και την κοινωνία να παρατηρούν αδύναμα και απαθή αυτή την αποδόμηση του οικοδομήματος που λέγεται «ελληνική πατρίδα».
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ενώ συνεχίζεται το γκρέμισμα αρχών, αξιών και μνημείων, κάποιοι Ελληνες που πηγαίνουν κόντρα στο κύμα πήραν την πρωτοβουλία να στήσουν ένα μνημείο.
Ο αντιστράτηγος Νικόλαος Σαμψών, που ήταν διοικητής του στη Βέροια, ήταν εκείνος που ανέλαβε την πρωτοβουλία, ο δήμαρχος Κατερίνης δέχτηκε την πρόταση και ο Δημήτρης Μελισσανίδης, που υπηρέτησε στην ίδια μονάδα, ήταν αυτός που ανέλαβε τα έξοδα ανέγερσης του μνημείου. Μιλάμε για τον ήρωα ανθυπασπιστή Διαβιβάσεων Τσιγκαρόπουλο Νίκο, που έχασε τη ζωή του στην Κύπρο, μαχόμενος ηρωικά επί τριήμερο, τον Αύγουστο του 1974, στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ. Ο διοικητής του στην Κύπρο, υποστράτηγος ε.α. Σπυρίδων Δελλής, με λιτό λόγο μάς ενημέρωσε για εκείνες τις στιγμές που ο Νικόλαος Τσιγκαρόπουλος, μαζί με τους συναδέλφους του, πολέμησε ηρωικά, μέχρι την τελευταία σφαίρα, μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός του, για να μείνει η Λευκωσία ελεύθερη.
Οι στιγμές ήταν ανατριχιαστικές. Η χαροκαμένη μάνα, όσο διαρκούσε η τελετή, μοιρολογούσε τον γιο της, τον Νίκο της, με το μοιρολόι της να αποτελεί σκληρή παραφωνία σε μια Ελλάδα όπου γκρεμίζονται τα πάντα και όπου τώρα «ήρωες» αναγορεύονται οι καταληψίες, οι μολοτοφάδες, οι λοστούχοι, οι μπουκαδόροι και κάθε είδους υβριστές των ιερών της πατρίδας.
Οταν έγιναν τα αποκαλυπτήρια, παρέδωσαν τη σημαία με την οποία ήταν καλυμμένη η προτομή του ήρωα Νίκου Τσιγκαρόπουλου στη μάνα του.
Εκείνη με απέραντο και βαθύ σεβασμό την αγκάλιασε, σαν να αγκάλιαζε το ίδιο της το παιδί, και φώναξε: «Αχ, Νίκο μου! Αχ, παλικάρι μου! Αχ, πατρίδα μου!»
Ελληνες, αντισταθείτε στη λαίλαπα που γκρεμίζει τα θεμέλια του Εθνους και στήστε προτομές, ανδριάντες και μνημεία στους ήρωες της πατρίδας και του Εθνους.
Αυτοί μας οδηγούν σε τούτους τους δύσκολους καιρούς.
Οπως μας οδηγούν η θυσία και το μνημείο του ήρωα Νίκου Τσιγκαρόπουλου.
Αιωνία του η μνήμη.
