Η Ελλάδα ήταν πάντοτε αυτό που λέμε «μεταπρατικό» έθνοςΑπό αυτήν τη στήλη καιρό τώρα έχει αναλυθεί ότι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης που λαμβάνει χώρα στη Δύση αυτήν τη στιγμή θα έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στο μέλλον την ανθρωπότητας. Και, φυσικά, μέρος της ανθρωπότητας είναι και η Ελλάδα. Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε προς ψήφιση την αλλαγή φύλου στα 15, όπως προηγουμένως έφερε προς ψήφιση και νόμους που αφορούν την ανέγερση τεμένους στον Βοτανικό και το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων, δεν είναι κάτι καινούργιο στη Δύση και είναι βεβαίως ζητήματα που άπτονται του προγράμματος της νέας Αριστεράς.
Αλλωστε, η Ελλάδα ήταν πάντοτε αυτό που λέμε «μεταπρατικό» έθνος. Είτε επρόκειτο περί Κεντροαριστεράς είτε επρόκειτο περί Κεντροδεξιάς, το βλέμμα ήταν πάντοτε στραμμένο στο τι γίνεται «στας Ευρώπας». Με νοοτροπία ιθαγενούς που μαγεύεται με χάντρες και καθρεφτάκια μιμούμασταν πάντοτε δυτικούς θεσμούς, έστω και εάν δεν ταίριαζαν στην ιδιοσυστασία μας, όπως το γερμανικό δίκαιο που εισήχθη ακρίτως στα αρχικά στάδια του νεοελληνικού έθνους.
Ετσι στη Βουλή των Ελλήνων ξιφουλκούσε η νέα Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενη τις «διεθνείς» πρακτικές γύρω από το εν λόγω ζήτημα με τη συνεχώς σε αμυντική στάση -όπως έχει συνηθίσει καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης- Νέα Δημοκρατία, η οποία επικαλείτο την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Φυσικά, καμία πρωτότυπη σκέψη περί του ζητήματος. Αποδεικνύεται περιτράνως, λοιπόν, ότι η Ελλάδα αποτελεί ένα θέατρο μεταπρατικών ιδεολογιών, όπου απλώς αναπαράγονται εν αναλογία του τι συμβαίνει στη Δύση. Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά τα φέρνει στην επιφάνεια με στόχο να καταδείξει τη διάσταση ηγεσίας και συντηρητικής βάσης μέσα στη Ν.Δ., αλλά και για να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από τα συνεχώς δυσβάσταχτα μέτρα που περνάει.
Αυτή η τακτική φαίνεται ότι αποδίδει τα μέγιστα, αφού και το ακροαριστερό ακροατήριό του συσπειρώνεται, μπετόν αρμέ, αλλά και την ίδια στιγμή προλεταριοποιούνται σταδιακά όλα τα μεσαία στρώματα, που δεν θεωρούν υπεύθυνο της κατάντιας τους τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. Η ψαλίδα δε, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, αντί να ανοίγει υπέρ της Ν.Δ., κλείνει. Η τακτική που χρησιμοποιεί ο κ. Μητσοτάκης δεν δείχνει να αποδίδει.
Το άνοιγμα στο γενικώς και αορίστως αυτοαποκαλούμενο «Κέντρο» δεν έχει μέχρι στιγμής τα αναμενόμενα αποτελέσματα και οι ψίθυροι περί αυτοδυναμίας θα έπρεπε περισσότερο να προκαλούν τον γέλωτα παρά να εξετάζονται στα σοβαρά. Αφ’ ης στιγμής δε η Δημοκρατική Συμπαράταξη -λέγε με ΠΑΣΟΚ- είναι έτοιμη να ανανεωθεί και να συσπειρωθεί, όποια και αν είναι η νέα ηγεσία της, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα πλείστοι ψηφοφόροι που είχαν εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ για τη Ν.Δ. να επιστρέψουν «στο μαντρί». Και αντί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αντιληφθεί το λάθος του και να κάνει ένα γενναίο άνοιγμα προς τη Δεξιά, τουναντίον τοποθετεί στο επικοινωνιακό επιτελείο του ανθρώπους του μάλλον βαθέος ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς, η απουσία βιωμάτων μέσα στην πραγματική κοινωνία δεν μπορεί να δημιουργήσει ηγέτη, ιδίως στους άγριους και υπόκωφους καιρούς στους οποίους ζούμε.
Στον νόμο-έκτρωμα ο γράφων δεν θα αναφερθεί εκτενώς. Μόνο δύο παρατηρήσεις: Πρώτον, η εκθήλυνση μιας κοινωνίας πάντοτε οδηγεί στην κατάκτησή της πολιτισμικά και δημογραφικά από άλλους πολιτισμούς, που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για τα πιστεύω τους. Και το Ισλάμ είναι ένας πολιτισμός παραπάνω από έτοιμος να πεθάνει για τα πιστεύω του. Οι Δυτικοί δεν είναι.
Δεύτερον, πρέπει πάντοτε να έχουμε υπ’ όψιν μας τα σοφά λόγια του Παναγιώτη Κονδύλη, τον οποίο η κρατικοδίαιτη και διεφθαρμένη από τα κόμματα πανεπιστημιακή κοινότητά μας δεν έκανε ούτε καθηγητή, ενώ ήταν ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς αναλυτές παγκοσμίως: Τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχύουν για όλους, υπό τον όρο ότι θα τα εφαρμόζουμε σύμφωνα με την ερμηνεία που τους δίνουν οι εκάστοτε ισχυροί του κόσμου.
Αγαπητοί φίλοι, ο εκφυλισμός της κοινωνίας μας, ο σχετικισμός όλων των παραδεδειγμένων αξιών της συνοδεύονται πάντοτε από τις φωνές δύο κοκόρων που ψευτοτσακώνονται, όταν οι βάρβαροι βρίσκονται προ των πυλών. Και οι βάρβαροι πάντοτε χρειάζονται τους εσωτερικούς εχθρούς, αργυρώνητους ή μη, για να εισέλθουν εντός των τειχών.
Ραφαήλ Καλυβιώτης
*Πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, [email protected]
