Το πλεόνασμα μπορεί να στηρίξει τους νοικοκυραίους που έχουν χάσει τη ζωή τους από την υπερφορολόγησηΗ μεσαία τάξη πάντα ήταν για κάποιους ταξικός εχθρός. Για αυτούς που ήταν από… κάτω ήταν διαρκώς στο στόχαστρο, γιατί είχαν καταφέρει να ξεφύγουν από το εργατικό προλεταριάτο. Της φόρτωναν όλες τις αμαρτίες των δικών τους επιλογών και φρόντιζαν να την απαξιώνουν, ερμηνεύοντας με τον δικό τους τρόπο τις λέξεις, όπως νοικοκυραίοι, συντηρητικοί, συμβιβασμένοι και άλλα τινά. Για αυτούς που ήταν από «πάνω» ήταν ο μπαμπούλας μιας αόρατης απειλής για όσα κινδύνευαν να χάσουν. Γι’ αυτό φρόντιζαν κατά καιρούς να επιλέγουν κάποιους, να τους ξεχωρίζουν και να τους εντάσσουν στην ανώτερη τάξη, καλλιεργώντας την ταμπέλα του αυτοδημιούργητου.
Η πραγματικότητα είναι πως ούτε αυτοί την ανέχονταν, παρά μόνο ως εξαίρεση, διατηρώντας στο ακέραιο την ταξικότητα και την υπεροψία τους. Οι λόγοι που πάντα η μεσαία τάξη ήταν στοχοποιημένη είναι γνωστοί, μια και στην ουσία ήταν πάντα η κύρια δύναμη αλλαγών στον κόσμο. Η ελληνική μεσαία τάξη δεν αποτέλεσε εξαίρεση στον ρουν της Ιστορίας και των κοινωνικών ανατροπών, μια και, εάν υπάρχει σήμερα (τρόπος του λέγειν) ελεύθερο κράτος, οφείλεται εν πολλοίς σε αυτή τη μεσαία τάξη. Αν κάποιος κοιτάξει την ελληνική Ιστορία, θα διαπιστώσει ότι τις επαναστάσεις δεν τις έκαναν οι προλετάριοι, ούτε οι άρχοντες, αλλά όλοι εκείνοι που υποτιμητικά ακόμη και σήμερα αποκαλούν νοικοκυραίοι.
Τα παραπάνω τα γνωρίζουν καλά αυτοί που τα τελευταία μνημονικά χρόνια έχουν πάρει στα χέρια τους τις τύχες αυτού του τόπου. Γι’ αυτό το πρώτο που έκαναν (και συνεχίζουν να κάνουν) είναι να στοχοποιούν τη μεσαία τάξη. Είναι αυτή που επλήγη περισσότερο από κάθε άλλη από την κρίση. Αυτοί οι άνθρωποι, που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά όχι μόνο της οικονομίας, αλλά της ελληνικής κοινωνίας, έχουν χάσει τα αβγά και τα πασχάλια, από τα μέτρα, την υπερφορολόγηση, τη μεγάλη ανατροπή της ζωής τους. Τώρα και οι δύο άλλοι που βρίσκονταν στα άκρα, καθένας για τους δικούς του λόγους, πανηγυρίζουν για τη συμπίεση και τη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης.
Η ανώτερη ομάδα, οι έχοντες και κατέχοντες, πέτυχαν τον στόχο τους να μην… απειλούνται και το προλεταριάτο πανηγυρίζει με βάση το γνωστό διήγημα περί της κατσίκας του διπλανού.
Η πραγματικότητα είναι ότι και οι δύο ξέφυγαν από τον… μπελά που λέγεται μεσαία τάξη. Εαν πραγματικά η κυβέρνηση θέλει να κάνει κάτι «αριστερό», πρέπει να στηρίξει τη μεσαία τάξη. Το πλεόνασμα είναι μια καλή ευκαιρία να αποδείξει ότι δεν πάσχει από ιδεοληψία και από αλλεργικά σύνδρομα απέναντί της. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ, με την αξιοποίηση του πλεονάσματος, θα ήταν μια πρώτη κίνηση ότι δεν διώκει τους «νοικοκυραίους», αλλά τους σέβεται και αναγνωρίζει τις θυσίες που κάνουν ακόμη και σήμερα. Θα αποδείξει στην πράξη ότι δεν διακατέχεται από ταξικά κόμπλεξ τού χθες, αλλά καταλαβαίνει εμπράκτως ποιους και γιατί διέλυσε το Μνημόνιο.
Το πλεόνασμα είναι η δική της ευκαιρία να αφαιρέσει το ταξικό πρόσημο που της αποδίδουν. Η ευκαιρία είναι μπροστά της. Το ερώτημα είναι εάν θέλει να σταματήσει να πυροβολεί τη μεσαία τάξη. Ιδού η πρόκληση, σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. Τολμήστε να πάρετε αποφάσεις υπέρ της μεσαίας τάξης. Στηρίξτε χωρίς ενοχές το κόμμα των νοικοκυραίων και κόψτε τους άδικους και σκληρούς φόρους. Βγάλτε επιτέλους το περίστροφο από τον κρόταφο των πολλών.
Νίκος Ελευθερόγλου
