Η θλιβερή παρέα που οδήγησετ ην Ελλάδα στην ταπείνωση είχε το θράσος να μιλά για επίσκεψη-φιάσκο ΕρντογάνΔεν είναι πρώτη φορά που οι γνωστοί (και κατευθυνόμενοι) κύκλοι πυροβολούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η επίσκεψη Ερντογάν ήταν απλώς η αφορμή για να ρίξουν ξανά τις μάσκες όσοι δεν μπορούν να καταπιούν ότι η χώρα απέκτησε έναν Πρόεδρο που έχει και ρόλο και λόγο και φωνή. Και αυτό τους ενοχλεί. Τους χαλά τα σχέδια. Εδώ έφτασαν στο σημείο να την… πέφτουν στον κ. Παυλόπουλο και τον κ. Τσίπρα αυτοί που είχαν κάνει εθνική πολιτική το mea culpa, τα ζεϊμπέκικα με τους Τούρκους, την τραγωδία στα Ιμια (με τα ευχαριστώ στους Αμερικανούς) και την παράδοση του Οτσαλάν.
Αυτή η θλιβερή παρέα που οδήγησε την Ελλάδα στη μεγαλύτερη ταπείνωση είχε το θράσος να μιλά για επίσκεψη-φιάσκο! Το κακό είναι ότι σε αυτήν την παγίδα έπεσε για ακόμη μια φορά η Νέα Δημοκρατία. Στην αρχή ανακάλυψαν ότι υπάρχουν δύο γραμμές στην εξωτερική πολιτική: αυτή του Προέδρου και αυτή του πρωθυπουργού. Οταν διαπίστωσαν ότι η γραμμή ήταν κοινή, το γύρισαν στο… τσιφτετέλι, λέγοντας, από τη μια, ότι η επίσκεψη δεν προετοιμάστηκε καλά (χωρίς να εξηγήσουν τότε γιατί είδε τον Τούρκο πρόεδρο και ο κ. Μητσοτάκης) και ισχυριζόμενοι, από την άλλη, ότι κακώς ο Πρόεδρος μίλησε για τη Συνθήκη της Λωζάννης, απαντώντας στην τουρκική προκλητικότητα.
Λες και δεν ήταν αυτοί που έστειλαν τα καρακόλια τους (με τον Τούρκο συνεταίρο) να πάρουν συνέντευξη από τον Ταγίπ Ερντογάν λίγες ώρες πριν έρθει στην Αθήνα και να πει όσα απαράδεκτα είπε. Και αυτά, κατά τη γνώμη τους, ο Πρόεδρος, που εκφράζει όλους τους Ελληνες, έπρεπε να τα καταπιεί. Αυτήν την πολιτική, προφανώς, είχαν μάθει από τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Κώστα Σημίτη και τον δανειστή της ροζ βίλας. Εδώ έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι δηλώσεις στήριξης από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. έδειξαν ότι η κυβέρνηση ήταν αδύναμη και γι’ αυτό βγήκαν και τη στήριξαν οι σύμμαχοι! Ο απόλυτος παραλογισμός.
Ο Πρόεδρος, όμως, της Δημοκρατίας είναι που τους ενοχλεί. Οχι η κυβέρνηση. Γιατί ο κ. Παυλόπουλος, όπως αποδείχτηκε και από τις δηλώσεις που έκανε πριν από λίγες ημέρες ο μέχρι πρότινος επικεφαλής της Κομισιόν στην Αθήνα (Π. Καρβούνης), κάνει πολλή εθνική δουλειά.
Ηταν αυτός που έπαιξε κομβικό ρόλο για να παραμείνει η Ελλάδα εντός Ε.Ε., όταν ο Τσίπρας έσκιζε τα Μνημόνια και έκανε το περιβόητο δημοψήφισμα. Ηταν αυτός που έπεισε τους μέχρι τότε αδιάλλακτους του Μαξίμου να σταματήσουν τους πειραματισμούς και να μην οδηγήσουν τη χώρα και τους πολίτες σε μια ανθρωπιστική κρίση άνευ προηγουμένου, που περιγραφόταν από τον κ. Καρβούνη ανάγλυφα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τούς ενοχλεί γιατί παρέμεινε και παραμένει όρθιος παρά τις επιθέσεις που του έκαναν, επιχειρώντας να τον ακυρώσουν ακόμη και με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Ο κ. Παυλόπουλος ήταν εκείνος που είπε κατάμουτρα στους δανειστές και στον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι η λιτότητα σκοτώνει τους λαούς και πως η Ε.Ε. πρέπει να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ για να στηρίζει τις χώρες που δοκιμάζονται.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τούς ενοχλεί γιατί κρατά το μπαλάντσο και παρεμβαίνει στα δύσκολα, χωρίς να γίνεται γνωστό πολλές φορές, αποτρέποντας εθνικούς κινδύνους και καταστροφές. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που τον πολεμούν τα γνωστά συμφέροντα και τα «πιστόλια» του δήθεν εκσυγχρονισμού των Σημιτο-Παπανδρέου, που βρήκαν νέους αφεντάδες. Ο,τι κι αν κάνουν όμως, όταν αυτοί γραφτούν στην Ιστορία για τις μίζες και τα Μνημόνια, ο Προκόπης Παυλόπουλος με την ομιλία του (όπως έγινε και με τον Κωστή Στεφανόπουλο απέναντι στον Κλίντον) απέναντι στον Ερντογάν (όπως και οι απαντήσεις του Τσίπρα) θα διδάσκεται στο μέλλον ως μάθημα περηφάνιας και εθνικής γραμμής απέναντι στην τουρκική (και όχι μόνο) προκλητικότητα.
Οσο για τους μικρούς που ασχολήθηκαν με το πώς καθόταν στον καναπέ του Προεδρικού, ας συνεχίσουν να κάθονται στα κρεβάτια της διαπλοκής ως θεραπαινίδες και παλλακίδες του πιο βρόμικου συστήματος που πέρασε από τη χώρα. Οσο για τις επιθέσεις τους, τις συνηθίσαμε…
Νίκος Ελευθερόγλου
