Η «περιπέτεια» στην Ακρόπολη και το μήνυμα για τον τουρισμόΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Πριν από λίγες μέρες φιλοξενούσα Αμερικανούς φίλους που βρίσκονταν στην Ελλάδα για επαγγελματικές υποχρεώσεις. Ηταν η πρώτη φορά που επισκέπτονταν την πατρίδα μας και το πρώτο που ζήτησαν, από τουριστικής πλευράς, ήταν να πραγματοποιήσουν το παιδικό τους όνειρο: να επισκεφθούν την Ακρόπολη!
Και έτσι αρχίζει μια απογοητευτική περιπέτεια.
Σημειώνω πως δεν είχαν απεργία οι φύλακες ή οποιοσδήποτε άλλος κλάδος. Η απογοήτευση και η ντροπή που ένιωσα και ένιωσαν άρχισε μόλις φτάσαμε στην είσοδο. Αφού περιμέναμε υπομονετικά στη σειρά για την έκδοση εισιτηρίου, πλησιάσαμε την είσοδο.
Η ουρά, τεράστια και δυστυχώς υπήρχαν μόνο δύο φύλακες να ακυρώνουν οι ίδιοι τα εισιτήρια μπροστά στις μπάρες εισόδου και όχι κάθε επισκέπτης, όπως και θα μπορούσε να κάνει στο σύνολο των εισόδων του μηχανισμού ελέγχου. Αναρωτήθηκα γιατί άραγε, αλλά προχωρήσαμε. Με μεγάλη μου έκπληξη αισθάνθηκα και αισθάνθηκαν την απόλυτη αδιαφορία, την απόλυτη παρακμή.
Οι κάδοι απορριμμάτων να ξεχειλίζουν, τα σκαλοπάτια με σκουπιδάκια και ο κόσμος να στέκεται μέσα στον ήλιο σημειωτόν για να διαβεί την κεντρική πόρτα των Προπυλαίων. Σε περιόδους αιχμής αναρωτήθηκα γιατί δεν αφήνουν την προσπέλαση από όλες τις θύρες. Βέβαια, είδα ότι στη βόρεια πτέρυγα γίνονταν εργασίες συντήρησης, και ελπίζω αυτή να είναι η αιτία.
Συναντάς παντού τριγύρω σφουγγαρίστρες, σκούπες, κουβάδες, φαράσια… Και, βέβαια, τι να πει κάποιος όταν αντικρίζει αυτά τα άθλια και αντιαισθητικά παραπήγματα που «φιλοξενούν» τους επιστήμονες και τους υπαλλήλους του Ιερού Βράχου; Οι τουαλέτες σε μια κατάσταση τουλάχιστον αηδιαστική. Παντού σκουπίδια, βρόμικες, σε αποπνικτική ατμόσφαιρα δυσφορίας. Με έκπληξη είδαμε μία μητέρα να αναζητεί χώρο για να περιποιηθεί το μωρό της, δεν βρήκε και απόρησε εν έτει 2018.
Αφού περιηγηθήκαμε τον εντυπωσιακό χώρο, αρχίσαμε την κατάβαση και στην πύλη Beule σωριάστηκε μια κυρία στα σκαλιά λόγω της ολισθηρότητας. Κατά την επίσκεψή μας είδαμε αρκετούς να γλιστρούν αλλά με ευκολία σηκώνονταν, της κυρίας όμως, επειδή ήταν και κάποιας ηλικίας, ήταν αρκετά επώδυνο.
Παρατηρήσαμε ότι οι διαδρομές που αφορούν και την πρόσβαση των ΑμεΑ και είχαν δημιουργηθεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν δύσβατες, με λακκούβες και ασυνεχείς.
Σε όλο αυτό θα προσθέσω και την αηδιαστική εικόνα που είχαν οι δύο, μόνον, βρύσες, βρόμικες και δεκάδες παιδιά τριγύρω να προσπαθούν να πιουν νερό που υποθέτω θα ήταν και ζεστό!
Αναρωτιέμαι, αρμόζει σε αυτόν τον υπέροχο χώρο να είναι σε αυτή την κατάσταση τόσο αφιλόξενος και βρόμικος; Νομίζω οι αρχαίοι φρόντιζαν τα ιερά τους να είναι φιλόξενα και φιλικά προς τους πιστούς, με στοές και χώρους ανάπαυσης. Αναρωτιέμαι, δεν έχουμε άξιους μελετητές να επιμεληθούν την παρουσίαση της Ακρόπολης; Οταν όλα αυτά συμβαίνουν στην Ακρόπολη, φανταστείτε τι συμβαίνει στους άλλους αρχαιολογικούς χώρους.
Κατά τα άλλα ο πολιτισμός μας και ο τουρισμός αποτελούν τη βαριά βιομηχανία μας.
