Τι είναι, αλήθεια, τα έντονα καιρικά φαινόμενα; Στα χρόνια που πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, θυμάμαι ότι δεν κάναμε μάθημα μία φορά επειδή είχε ρίξει πολύ (όταν λέμε πολύ, εννοούμε πολύ) χιόνι στον Πειραιά, αλλά την επομένη, που σταμάτησε η χιονόπτωση, πήγαμε κανονικά.
Θυμάμαι, επίσης, ότι όταν πήγα στο γυμνάσιο, δεν κάναμε μάθημα για κάποιες ημέρες επειδή οι εκπαιδευτικοί έκαναν απεργία. Βέβαια, τότε δεν υπήρχε πρόβλημα στον Κηφισό, διότι ήταν ακόμα ποτάμι κι όχι λεωφόρος και στον Πειραιά τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα. Δηλαδή, η ζωή ήταν πιο εύκολη ως προς την κίνηση, το κυκλοφοριακό και τα καιρικά φαινόμενα. Θυμάμαι, επίσης, μια φορά, όταν πήγαινε ο γιος μου στο δημοτικό, έριξε χιόνι και μας ειδοποίησαν ότι «δεν θα έχουμε σχολείο», πήραμε το αυτοκίνητο και ανεβήκαμε στον λόφο του Προφήτη Ηλία για να παίξουμε χιονοπόλεμο.
«Μα, γιατί κλείσατε τα σχολεία με μια βροχή;» είναι το εύλογο ερώτημα. Και έρχεται η επίσης εύκολη απάντηση. «Εντάξει, για το πρωί δεν υπήρχε πρόβλεψη για καταιγίδες. Υπήρχε, όμως, πρόβλεψη ότι θα γίνει της τρελής το μεσημέρι. Φαντάζεστε να ξεσπάσουν τα έντονα φαινόμενα την ώρα που θα επιστρέφουν χιλιάδες μαθητές από το σχολείο; Συνεπώς κλείνουμε τα σχολεία για να προλάβουμε τυχόν χειρότερα. Και από την ώρα που γνωρίζουμε ότι δεν τα πάμε και πολύ καλά με τα έντονα καιρικά φαινόμενα ορθώς πράττουμε.
Διότι σκέψου να πιάσει το κακό την ώρα που θα γυρίζουν τα σχολικά με τα παιδιά και θα πετάγονται τα καπάκια από τα φρεάτια στον αέρα από την υπερχείλιση. Σκέψου να πιάσει η καταιγίδα την ώρα που θα έχει πακτωθεί ο Κηφισός! Σκέψου να φυσάει με δέκα μποφόρ και βάλε την ώρα που θα είναι τα αυτοκίνητα επάνω στη γέφυρα που βγάζει από Κηφισό σε λεωφόρο Καβάλας. Εδώ με καλοκαιρία και η γέφυρα τρέμει όταν ανεβαίνουν σ’ αυτήν οι υπερφορτωμένες νταλίκες. Φαντάζεσαι, να φυσάει με δέκα μποφόρ, να σηκώσει ο αέρας καμιά άδεια νταλίκα και να τη σβουρήξει στους από κάτω; Βρε, κλείσ’ τα όλα, για να είσαι σίγουρος!
Να σας πω την αλήθεια, είχα ετοιμαστεί να βγω έξω χθες το πρωί, έτσι για να δω πώς είναι η πόλη όταν υπάρχουν έντονα καιρικά φαινόμενα, αλλά όταν μου ήρθε στο κινητό το βουητό από το 112, είπα «δεν κάθεσαι στ’ αβγά σου; Πού να πας να μπλέξεις τώρα;»… Πήρα τον Γιώργο και τον Παντελή να τους πω ότι δεν θα βγω και μου είπαν «καλά θα κάνεις κι εμείς μέσα θα καθίσουμε». Να και μια φορά που συμφωνήσαμε απολύτως!
