Ε, ρε και τι έχει να γίνει μόλις αρχίσουν να αναβλύζουν τα πετρέλαια στο Αιγαίο! Η Ελλάδα -ως γνωστόν ψύχραιμη και μετρημένη- θα το αντιμετωπίσει με τη γνωστή της ταπεινότητα. Δηλαδή, θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και αντί για δελτίο καιρού θα έχουμε… δελτίο βαρελιού: «Σήμερα στο Αιγαίο Πέλαγος αναμένονται ασθενείς άνεμοι και ισχυρές ροές μαύρου χρυσού, τοπικά θυελλώδεις»…
Καταρχάς, θα αλλάξει η ψυχολογία μας. Τα καφενεία θα χωριστούν σε δύο στρατόπεδα: στους «πετρελαιόδοξους» και τους «πετρελαιοσκεπτικιστές». Ο Ελληνας, που μέχρι χθες μιλούσε για την μπάλα, τώρα θα εξηγεί με άνεση τη διαφορά μεταξύ οφ-σορ και ον-σορ εξόρυξης, ενώ θα σχεδιάζει αγωγούς πάνω στη λαδόκολλα με λεκέδες από τα κοψίδια.
Οι νησιώτες θα αποκτήσουν νέο τουριστικό προϊόν. Ξεχάστε το «ήλιος και θάλασσα». Πλέον θα έχουμε «ήλιος, θάλασσα και πετρέλαιο». Σουβενίρ μινιατούρες με εξέδρες και κάνουλες, μπρελόκ σε σχήμα βαρελιού και μπλουζάκια που θα γράφουν «Αϊ λαβ όιλ». Στη Μύκονο τα μπιτσόμπαρα θα γίνουν όιλ-μπαρ, ενώ στη Σαντορίνη τα ηλιοβασιλέματα θα έχουν και χρώματα… πετρόλ!
Το κράτος, φυσικά, θα οργανωθεί άψογα. Θα δημιουργηθούν υπουργείο Υδρογονανθράκων, υφυπουργείο Διαχείρισης Πλούτου και ίσως να αναβιώσει το κλασικό Κόμμα Βαρελοφρόνων. Αυτή τη φορά όχι με βαρέλια ρετσίνας, αλλά πετρελαίου! Οι ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες θα μικρύνουν – όχι επειδή θα βελτιωθεί η εξυπηρέτηση, αλλά επειδή όλοι θα είναι απασχολημένοι να συζητούν πού θα επενδύσουν τα κέρδη, σε start-up, σε φωτοβολταϊκά ή σε μια ταπεινή θαλαμηγό «για τις ανάγκες της οικογένειας».
Στην εξωτερική πολιτική θα αποκτήσουμε νέο αέρα. Στις διεθνείς συναντήσεις θα μπαίνουμε με χαμόγελο και όχι μουτρωμένοι. Οι χάρτες θα ξεδιπλώνονται με περισσότερη προσοχή και οι δηλώσεις θα συνοδεύονται από διακριτική αναφορά στο Αιγαίο, που δεν θα είναι πλέον απλώς γαλάζιο – θα είναι και «στρατηγικό». Και, βέβαια, θα αλλάξει η καθημερινότητά μας. Η βενζίνη θα πέσει; Ισως. Αλλά σίγουρα θα ανέβει η αυτοπεποίθηση. Θα κορνάρουμε με μεγαλύτερη σιγουριά, θα παρκάρουμε με περισσότερη άνεση και θα λέμε «έλα, μωρέ, τώρα έχουμε πετρέλαιο».
Φυσικά, κάπου ανάμεσα στα αστεία θα πρέπει να θυμηθούμε και τη θάλασσα που μας μεγάλωσε. Γιατί το Αιγαίο δεν είναι μόνο πηγή ορυκτού πλούτου. Είναι μνήμη, καλοκαίρι, καΐκι, αλάτι στο δέρμα. Αν ποτέ αρχίσει να αναβλύζει μαύρο χρυσό, το στοίχημα δεν θα είναι μόνο πόσα βαρέλια θα βγάλουμε, αλλά πόση σοφία θα αναβλύσει μαζί τους. Μέχρι τότε μπορούμε να ονειρευόμαστε – με μέτρο, με χιούμορ και με μια σταγόνα… αισιοδοξίας. Ας ελπίσουμε ότι το πετρέλαιο –αν βρεθεί– δεν θα μας… αλλάξει τα πετρέλαια!
Η ΑΚΙΣ
