Οσα επιλέγει να κάνει ο πρωθυπουργός είναι ένα μίξερ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Κώστα Σημίτη
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχασε τις εκλογές του 1993 καταγγέλλοντας την τότε διαπλοκή. Η οποία διαπλοκή, όρος που εισήγαγε στο πολιτικό λεξιλόγιο για πρώτη φορά ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε εκείνες τις εκλογές, ήταν αυτή που τον είχε στηρίξει αναφανδόν για να διώξει τον Ανδρέα Παπανδρέου από την εξουσία το 1989, λόγω της εκδοτικής απειλής Κοσκωτά. Χρειάστηκαν τρεις αλλεπάλληλες αναμετρήσεις για να κερδίσει εκείνες τις αλησμόνητες εκλογές ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αλλά στο τέλος τα κατάφερε, με τη βοήθεια και της διαπλοκής που κατήγγειλε έπειτα από τρία χρόνια.
Ο Κώστας Σημίτης δεν κάθισε να χάσει όταν είδε ότι οι δημοσκοπήσεις που είχε παραγγείλει με εντολή του ο Χάρης Παμπούκης στη γαλλική εταιρία μετρήσεων IPSOS τού έδιναν με το ζόρι 35%. Αφησε στο πόδι του τον Γιώργο Παπανδρέου να χάσει γι’ αυτόν. Ωστόσο μέχρι να πάρει την απόφαση για το περίφημο δαχτυλίδι, έκανε τα πάντα για να αλλάξει το κλίμα. Και ανάμεσα στα εργαλεία που χρησιμοποίησε, εκτός από την οικονομική χάρτα σύγκλισης με την Ε.Ε. που του ετοίμασε ο αείμνηστος συνεργάτης του Νίκος Θέμελης, στο τέλος ανέθεσε και στον τότε υπουργό Εσωτερικών Κώστα Σκανδαλίδη να διερευνήσει τις αντιδράσεις για ένα νέο εκλογικό σύστημα σταυρού και λίστας.
Το λεγόμενο μεικτό γερμανικό, με το οποίο υποστήριξε ότι θα καταπολεμήσει την επιρροή της διαπλοκής, καθώς η εκλογή βουλευτή σε μονοεδρικές περιφέρειες θα εξαρτάτο από τις ευρύτερες συναινέσεις που θα υπάρχουν στο πρόσωπό του και όχι από τη στήριξη κάποιου τηλεοπτικού σταθμού ενός νταβατζή. Ηταν πολύ αργά, είχε χάσει το μομέντουμ. Οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις που εξήγγειλε ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και γρήγορα ο Σημίτης ανέκρουσε πρύμναν.
Ποιο είναι το ενδιαφέρον; Οτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να διαχειρίζεται την κατάληξη της δεύτερης τετραετίας του με αμφίβολη την έναρξη μιας τρίτης με ακριβώς τους ίδιους τρόπους που τη διαχειρίστηκαν ο πατέρας του έπειτα από τρία χρόνια διακυβέρνησης και ο Κώστας Σημίτης ύστερα από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης. Οσα επιλέγει να κάνει είναι ένα μίξερ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Κώστα Σημίτη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πορεύτηκε από την αρχή της θητείας του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας με την ολόθερμη στήριξη της διαπλοκής και των διαπλεκόμενων συμφερόντων.
Επεκτείνομαι
Για όσους δεν το γνωρίζουν, η ακριβής έννοια του ρήματος διαπλέκομαι είναι επεκτείνομαι. Τώρα φλερτάρει με την ιδέα να καταγγείλει τη διαπλοκή που υποσκάπτει την πρωθυπουργία του δήθεν έπειτα από τόσα χρόνια συμπόρευσης μαζί του και αποσταθεροποιεί τάχα την εξουσία του στην πορεία προς τις προσεχείς εκλογές. Αν τυχόν μάλιστα ιδρύσει κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς, το ρεπερτόριο είναι εξασφαλισμένο. Αλλά ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει αν η Ιστορία μπορεί να επαναληφθεί πραγματικά ή αν αυτήν τη φορά τη βιώσουμε ως φάρσα.
Σήμερα, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, ο πρωθυπουργός εικάζεται ότι θα βγάλει από τη φαρέτρα του τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις και θα προτάξει το ζήτημα της αναθεώρησης του Συντάγματος. Είναι μία τακτική συνταγή του κυρίου Μητσοτάκη σε όλη τη διάρκεια της θητείας του όταν η Νέα Δημοκρατία συλλαμβάνεται με τη γίδα στην πλάτη. Οταν καταγγέλθηκε για τις υποκλοπές, άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο για τις υποκλοπές. Οταν καταγγέλθηκε για τα Τέμπη, άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο για τον σιδηρόδρομο. Οταν καταγγέλθηκε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο και ανέθεσε τις αρμοδιότητές του στην ΑΔΑΕ.
Και όταν δεν έφτασε αυτό και τα σκάνδαλα ξεχειλίζουν μέσα από τις δικογραφίες Κοβέσι, τώρα έρχεται να εξαγγείλει ότι θα πραγματοποιήσει θεσμικές τομές με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Με άλλα λόγια: Κάθε φορά που κάποιος συλλαμβάνεται να διαπράττει έγκλημα, ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος εξαγγέλλει νέους κανόνες για την πάταξη του εγκλήματος. Ο λύκος αναλαμβάνει να φυλάξει τα πρόβατα, νομίζοντας ότι έτσι εξιλεώνεται στη συνείδηση της κοινωνίας. Αυτήν τη φορά ο κύριος Μητσοτάκης, πλην του πατρός του, θα ψωνίσει και από την εργαλειοθήκη Σημίτη με την τομή για το εκλογικό σύστημα που θα δελεάσει τους βουλευτές, καθώς οι μισοί από αυτούς θα εκλέγονται με λίστα.
Τα δύο από τα τρία λοιπόν από το μίξερ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Κώστα Σημίτη τα έχουμε σίγουρα: την καταγγελία της διαπλοκής και την προσφυγή στη θεσμική παραπλάνηση και στον συνταγματικό αντιπερισπασμό ως εξιλέωση για τις αμαρτίες του πολιτικού συστήματος. Το μέλλον θα δείξει αν θα έχουμε και την τρίτη επιλογή: Το δαχτυλίδι. Στον κύριο Μητσοτάκη αρέσει να είναι άρχοντας, αλλά δεν του αρέσει καθόλου η ιδέα να γίνει ο άρχοντας των δαχτυλιδιών. Το τι θα κάνει όμως δεν εξαρτάται μόνο από τον ίδιο. Οπως αρέσει και στον αντιπρόεδρό του να λέει, αυτό που θα κρίνει τις εξελίξεις είναι τα… γεγονότα. Και τα γεγονότα είναι πάντοτε ξεροκέφαλα. Δεν καταλαβαίνουν από διαταγές.
