Για να μαθαίνουμε σωστά μερικά πράγματα. «Ελληνόκτητο» αποκαλούμε το πλοίο που ανήκει σε Ελληνες πλοιοκτήτες, αλλά είναι γραμμένο σε νηολόγιο άλλης χώρας, της οποίας φέρει τη σημαία. «Ελληνικό» αποκαλούμε το πλοίο που είναι γραμμένο στο ελληνικό νηολόγιο και ανήκει σε Ελληνες.
Το βαπόρι της Μαρίας Αγγελικούση, που χτυπήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα, είναι ελληνικό, φέρει ελληνική σημαία και γι’ αυτό είχε επάνω του δέκα Ελληνες ναυτικούς. Τα «ελληνόκτητα» έχουν συνήθως έναν δύο Ελληνες ή δεν έχουν ούτε έναν.
Θα μου πείτε τώρα γιατί λέγονται τόσες κουταμάρες από την τηλεόραση, τα ραδιόφωνα, ενώ κουταμάρες γράφουν και τα περισσότερα σάιτ επάνω στα ναυτιλιακά θέματα; Είναι απλό. Διότι δεν έχουν ειδικό ναυτιλιακό συντάκτη, δεν υπάρχουν σήμερα παρά ελάχιστοι ναυτιλιακοί συντάκτες, εκείνοι, δηλαδή, που ασχολούνται επισταμένως με τον συγκεκριμένο τομέα.
Τώρα, το γιατί τα περισσότερα ΜΜΕ (σχεδόν όλα τα μεγάλα ανήκουν σε εφοπλιστές) δεν ασχολούνται επισταμένως με τη ναυτιλία είναι ένα θέμα. Πάντως, είναι η πραγματικότητα.
Δυστυχώς, η ναυτιλία σήμερα έχει γίνει οικονομικό θέμα, δηλαδή όλοι ασχολούνται με το πόσες εταιρίες είναι εισηγμένες σε χρηματιστήρια, πόσα πλοία παραγγέλλνουν οι εφοπλιστές, πόσα δισεκατομμύρια είναι η περιουσία τους (κάθε τόσο βλέπουμε τις φωτογραφίες τους στα περιοδικά, στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο), ποιος «τα έχει» με ποια και ποιος επενδύει σε διάφορους χώρους.
Με τα βαπόρια, όμως, με την καθημερινότητα της ναυτιλίας, με τους ναυτικούς, με τα θέματα των ανθρώπων της θάλασσας δεν ασχολείται κανείς!
Παλιότερα, οι μεγάλοι εφοπλιστές απέφευγαν τη δημοσιότητα. Σπανίως φωτογραφίζονταν, σπανίως έδιναν συνεντεύξεις, σπανίως έκαναν δηλώσεις.
Αφότου, όμως, οι μεγάλες εταιρίες μπήκαν στα χρηματιστήρια, υποχρεωτικώς βγαίνουν και στη δημοσιότητα τα «έργα και οι ημέρες» των πλοιοκτητών.
Βεβαίως, οι νεότεροι πλοιοκτήτες, που δεν έχουν προέλθει από τον χώρο των καπεταναίων, αλλά προέρχονται από σπουδές σε πανεπιστήμια, κολέγια και εργασία γραφείου, δεν έχουν το δέσιμο που είχαν οι παλαιότεροι με το βαπόρι, την κουβέρτα, το «τσούρμο».
Εχει αλλάξει πλέον ο χώρος, όπως έχει αλλάξει και η δημοσιογραφία. Σήμερα, βρισκόμαστε στην εποχή της εικόνας. Παλιότερα, πού να την εύρισκες την εικόνα; Σήμερα, την εξασφαλίζεις με ένα απλό κλικ στο κινητό σου τηλέφωνο. Σήμερα, το συμβάν έχει γίνει viral πριν καν δημοσιευτεί στον Τύπο. Συνεπώς, γιατί να ενδιαφερθεί ο ιδιοκτήτης του μέσου να απασχολήσει (και να πληρώσει) ειδικό συντάκτη για τη ναυτιλία; Πετάει την εικόνα του πλοίου που φλέγεται στην οθόνη ή στο διαίκτυο και αμολάει κι ένα «φλέγεται ελληνόκτητο πλοίο στη Μαύρη Θάλασσα» και… αυτό ήταν!
Α, και να μην ξεχάσω, μία και μοναδική φορά τοποθετήθηκε στο υπουργείο Ναυτιλίας ένας ανθρωπος που προερχόταν από αυτήν (Γιώργος Βερνίκος), αλλά τον άφησαν στη θέση του μόνο δύο μέρες!
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
