Τι να τον κάνεις τον νόμο για τις γκρίζες ζώνες όταν ύστερα από ανελέητο επικοινωνιακό μπαράζ 7 ημερών επιβάλλεις τη «φινλανδοποίηση» στο πεδίο
Eισαγωγική επισήμανση πριν υπεισέλθω στο κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος: Αν συνιστά «εκτροπή» και «παραβίαση του απορρήτου» των συνεδριάσεων της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής η καταρχάς αντικανονική διαρροή των διαλόγων του προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον διοικητή της ΕΥΠ (αυτό διακήρυσσε χθες ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης), τότε η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών των υπουργών Εξωτερικών, Αμυνας και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ μέσω των υποκλοπών, για τις οποίες δεν λένε τίποτε οι πρωινές «βουβουζέλες», τι είναι;
Μήπως κάτι παραπάνω από εκτροπή; Μήπως εθνικό έγκλημα; Μήπως συνταγματικό πραξικόπημα; Μήπως αφόρητος προσβολή του πατριωτικού αισθήματος των παρακολουθουμένων; Και αν όντως πρέπει να διαταχθεί ΕΔΕ για τη διαρροή των διαλόγων, κύριε πρόεδρε του Κοινοβουλίου, μήπως πρέπει ταυτοχρόνως να αποσταλεί και μια επιστολή διαμαρτυρίας στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την περιφρόνηση του Κοινοβουλίου;
Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος. Την εξόχως σοβαρή μελέτη της υπόθεσης του νόμου που υποτίθεται ότι θα ψηφίσει η τουρκική συνέλευση για να οριοθετήσει γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Υστερα από μία εβδομάδα επικοινωνιακού βομβαρδισμού της κοινής γνώμης απεδείχθη ότι οι διαρροές αυτές ήταν μια μεγαλοπρεπής μπλόφα εκφοβισμού του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της ημετέρας κοινής γνώμης με στόχο την απόσυρση των Patriot από την Κάρπαθο και της φρεγάτας από την Κύπρο.
Απεδείχθη ότι ήταν μια μεγαλοπρεπής προσβολή της κυριαρχίας μας, τη μείωση της οποίας τελικά αποδεχτήκαμε. Με απόφαση του ΚΥΣΕΑ και με την ένοχη σιωπή της αντιπολιτεύσεως. Με το που απεσύρθησαν οι Patriot με την απόφαση του έκτακτου ΚΥΣΕΑ τη Δευτέρα αίφνης «έπεσαν» οι τόνοι της Aγκυρας και από χθες μεταδίδεται ανερυθριάστως σενάριο «αναβολής» της κατάθεσης του νομοσχεδίου.
Με την άνεση κάποιων που δεν «τσίμπησαν» στην προβοκάτσια και έγραψαν την περασμένη Κυριακή για τον «έξυπνο πατριωτισμό» που δεν «τσιμπάει σε προκλήσεις», έχουμε να θέσουμε το εξής σοβαρότατο ζήτημα: Μαζί με την κυβέρνηση «έπεσαν» στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας, η επιεικέστερη εκδοχή, και συγκεκριμένα μιντιακά συγκροτήματα, τα οποία συνέπραξαν καταλυτικά στη δημιουργία του τρομοκρατικού κλίματος που κατέληξε στην απόσυρση των πυραύλων από τη στρατηγική για τα συμφέροντά μας Κάρπαθο.
Μία εβδομάδα κανοναρχούσαν την κοινή γνώμη μεταδίδοντας πρώτα την είδηση για τον νόμο, μετά ότι θα περιλαμβάνει Προεδρικό Διάταγμα για γκρίζες ζώνες, έπειτα με τη διαρροή για την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των 152 νησιών, έπειτα με την «είδηση» της ανακήρυξης τουρκικής ΑΟΖ πέραν των 200 μιλίων. Στην κορύφωση της διασποράς τρόμου μάς βομβάρδισαν ανηλεώς με σενάρια θερμού επεισοδίου το καλοκαίρι. Ο μηρυκασμός και η δραματοποίηση σταμάτησαν «μαχαίρι» ακριβώς την επομένη της αποσύρσεως των Patriot.
Aνετοι και ωραίοι κάποιοι που αφιέρωσαν ώρες επί ωρών στη διαρκή (ανα)μετάδοση της τουρκικής μπλόφας (μετά την «αμάσητο» κατάποσή της), μας μετέδωσαν, σαν να μη συμβαίνει τίποτε, τη μεγάλη είδηση της αναβολής κατάθεσης του νομοσχεδίου. Λογικό! Τι να τον κάνεις τον νόμο για τις γκρίζες ζώνες όταν ύστερα από ανελέητο επικοινωνιακό μπαράζ επτά ημερών επιβάλλεις τη «φινλανδοποίηση» στο πεδίο. Εφεξής είναι κανόνας: Για καθετί θα ρωτάμε. Και όταν δεν ρωτάμε, θα μας επισείουν το casus belli για να μην το ξανακάνουμε.
Εν προκειμένω, ό,τι κερδίσαμε στον πόλεμο στην Κύπρο και την Κάρπαθο, το χάσαμε στην ειρήνη. Επειδή τα πράγματα έχουν αρχίσει να γίνονται σοβαρά, εφεξής τέτοιου είδους μοτίβα πρέπει να τίθενται στο μικροσκόπιο της δημοσιότητας. Εδώ δεν μιλάμε για την ενημέρωση, αλλά για την επίδραση που έχει στο πεδίο των εθνικών συμφερόντων η κατατρομοκράτηση του πληθυσμού με μοχλό έναν «αθώο» ιμάντα μεταφοράς ειδήσεων.
Εθνική κυριαρχία
Το εθνικό συμφέρον δεν χρειάζεται ιμάντες αλλά φρουρούς. Χωρίς ελεύθερη πατρίδα δεν υπάρχει ελεύθερη ενημέρωση. Το γεγονός ότι τις διαρροές μετέδωσε και το «έγκυρο» Bloomberg, ο ιδιοκτήτης του οποίου έχει συμφέροντα με τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, δεν συνιστά δικαιολογία για κανέναν. Εμείς οι Ελληνες πρέπει να σταθμίζουμε πολύ σοβαρά τα πράγματα όταν πρόκειται για ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, είτε αφορούν τη στρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων (μόλις το 1947 τα ενσωματώσαμε στον εθνικό κορμό) είτε τη θαλάσσια κυριαρχία έξω από τη μαρτυρική Κάσο ή το ενιαίο αμυντικό δόγμα στη διαμελισμένη Κύπρο.
Και για να έχουμε ένα μέτρο για το πώς χτίζεται από το τίποτε η εθνική κυριαρχία, από το «τίποτα» ένα παράδειγμα από την επικαιρότητα: Οι Κινέζοι αρνήθηκαν να επιτρέψουν την κυκλοφορία της λιμουζίνας του προέδρου Τραμπ στο Πεκίνο επειδή έφερε αμερικανικές πινακίδες και παραβίαζε τη νομοθεσία τους. Εδειξαν διατεθειμένοι να την επιτρέψουν μόνο αν έφερε κινέζικες πινακίδες.
Τελικά η λιμουζίνα κυκλοφόρησε χωρίς πινακίδες! Δίδαξαν ότι ο σεβασμός στην κυριαρχία μπορεί να αρχίζει συμβολικά και από τις πινακίδες μιας πανάκριβης λιμουζίνας. Εμείς εδώ, στην Ελλάδα, βλέπουμε τους γείτονες να μας παίρνουν τις πινακίδες (οι Ελληνες που άνοιξαν τη σημαία στην Αγία Σοφία ακόμη είναι στις φυλακές δύο μήνες τώρα, χωρίς να συγκινείται κανείς) και το χειρότερο; Στο ξεβίδωμα τους βοηθάμε και εμείς.
