Κανείς δεν ξεχνά την 29η Μαΐου του 1453. Οπως δεν ξεχνά τη μαύρη ημέρα της Ποντιακής Γενοκτονίας. Οπως θυμάται την 20ή Ιουλίου του ’74, όταν άρχισε η τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου
Την Παρασκευή που πέρασε σηματοδοτήσαμε ακόμα μία 29η Μαΐου. Ακόμα μια Ημέρα Μνήμης από εκείνη τη μαύρη μέρα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
- Του ραβίνου Μορντεχάι Φριζή*
Ολόκληρα 573 χρόνια έχουν περάσει από τότε που εάλω η Πόλις, το 1453. Σχεδόν έξι αιώνες μετά, και κάθε πατριώτης αληθινός Ελληνας θυμάται και δεν ξεχνά. Οπως δεν ξεχνά τη μαύρη ημέρα της 19ης Μαΐου, την επέτειο και Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας.
Πως θυμάται την 20ή Ιουλίου του ’74, την ημέρα που άρχισε η τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου. Η μνήμη είναι σημαντική να υφίσταται στο εθνικό συνειδητό όλων των ελληνικών γενεών, διότι μόνο έτσι υπάρχει η ελπίδα πως κάποια μέρα ως έθνος θα μπορέσουμε πάλι να διεκδικήσουμε τις «χαμένες» πατρίδες. Και ας θυμόμαστε πως δεν πρόκειται απλά για «χαμένες», αλλά για κλεμμένες πατρίδες.
Κλεμμένες με βία, αίμα και προσφυγιά. Το ίδιο το εβραϊκό έθνος επίσης εξορίστηκε με το ζόρι από την πατρογονική του μικρή γη του Ισραήλ, πριν από 2.000 χρόνια. Ομως δεν σταμάτησε κάθε πιστός Εβραίος να προσεύχεται τρεις φορές την ημέρα για την πολυπόθητη επιστροφή στη Σιών, τη γη του Ισραήλ, το Ερετς Ισραέλ.
Δεν έπαψε στο τέλος κάθε εορταστικού δείπνου του εβραϊκού Πάσχα να λέει: «Και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ!» Και έτσι, με τη βοήθεια του Θεού, παρά τις όλες αντιξοότητες, κατάφερε να γυρίσει πίσω και να ξαναχτίσει την κλεμμένη του πατρίδα, διότι δεν την άφησε να ξεχαστεί. Κι όμως τα τελευταία χρόνια στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα κάποιοι κάνουν τα πράγματα οι κλεμμένες μας πατρίδες να παραμείνουν χαμένες για πάντα διαμέσου της λήθης, της ιστορικής διαστρέβλωσης και του ταμπελώματος κάθε πατριώτη που δεν έπαψε να ξεχνά ως «φασίστα».
Είτε αυτό αρχίζει από την προώθηση του κινηματογραφικού έργου του Νόλαν όπου η ωραία Ελένη παρουσιάζεται ως έγχρωμη Αφρικανή και ο Αχιλλέας ως μέλος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Είτε αυτό συνεχίζεται με την ενορχηστρωμένη επίθεση των «ψευδολίμπεραλ» ενάντια σε μια 19χρονη φοιτήτρια από την Κρήτη επειδή τόλμησε να αναφέρει τα αυτονόητα περί των προκλητικών «pride» που χλευάζουν την ίδια τη θρησκεία και την πατρίδα με απαίσια συνθήματα μίσους εναντίον του έθνους, της πίστης και της οικογένειας.
Και είτε αυτό κορυφώνεται με την απόλυτη σιωπή για τη σύλληψη και τη φυλάκιση δύο πατριωτών Ελλήνων που σήκωσαν την ελληνική σημαία μέσα στην Αγια-Σοφιά, από την Τουρκία του Ερντογάν, ενώ τα ΜΜΕ του συστήματος ξέρουν μόνο να εκνευρίζονται για τις συλλήψεις ακροαριστερών φιλοτρομοκρατικών στοιχείων των διαφόρων στολίσκων υπέρ της Γάζας από το Ισραήλ.
Μπροστά λοιπόν σε όλες αυτές τις προσπάθειες ώστε ως έθνος να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε και ποια είναι η ρίζα μας, ας θυμόμαστε την παλιά ρήση των προγόνων μας: Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι.
*Πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος του Λικούντ
