Η κυβέρνηση επικροτεί εμμέσως την ασύδοτη πρακτική τους λίγες ημέρες μετά την έκθεση-κόλαφο του ΔΝΤ
Ακόμα μία άκρως δυσμενή ρύθμιση για όσους οφειλέτες επιχειρούν να εντάξουν τα χρέη τους στον εξωδικαστικό μηχανισμό φέρνει η κυβέρνηση, την ώρα που οι οφειλές διογκώνονται συνεχώς και οι servicers πιέζουν ασφυκτικά τους φορολογουμένους, αδιαφορώντας για την οικονομική τους κατάσταση, με την κυβέρνηση να επικροτεί εμμέσως την ασύδοτη πρακτική τους.
Με νέα ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο υπό δημόσια διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών οι servicers θα μπορούν να προχωρούν με διαδικασίες fast track σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς όταν ένας οφειλέτης δεν μπορέσει να διατηρήσει ενεργή τη ρύθμιση.
Ολα αυτά λίγες ημέρες μετά την έκθεση-κόλαφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείο (ΔΝΤ) που αναφέρει πως οι servicers κινούνται στα… τυφλά και προχωρούν σε πλειστηριασμούς και κατασχέσεις έχοντας ελλιπή στοιχεία για σχεδόν 2 στους 3 οφειλέτες!
Μέχρι σήμερα, όταν χαθεί η ρύθμιση, ο πιστωτής θα πρέπει να ενεργοποιήσει μια χρονοβόρα διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής, η οποία όμως, με τη νέα διάταξη, θα υλοποιείται με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς να αφήνει κανένα άλλο περιθώριο σε πολίτες και επιχειρήσεις.
Με το πρόσχημα της αντιμετώπισης των στρατηγικών κακοπληρωτών, η κυβέρνηση κάνει ακόμα ένα «δώρο» στους servicers, ώστε να εισπράττουν με κάθε τρόπο τα χρήματά τους, αδιαφορώντας για την κατάσταση των οφειλετών. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως η νέα ρύθμιση θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αντιστάθμισμα στη δυσμενή για τους servicers απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη.
Ο λόγος είναι ότι χιλιάδες οφειλέτες που κρατούν με «νύχια και με δόντια» ενεργές τις ρυθμίσεις τους στον εξωδικαστικό, εν μέσω ακρίβειας και της κυβερνητικής φορολαίλαπας, μπορεί να έρθουν σύντομα αντιμέτωποι με πλειστηριασμούς και κατασχέσεις.
Τι προβλέπει η νέα διάταξη
Η διάταξη προβλέπει ότι ένας πιστωτής αποκτά δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση αναδιάρθρωσης όταν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δανειολήπτη υπερβούν αθροιστικά είτε το ύψος τριών δόσεων είτε το 3% του συνολικού ποσού που έχει ρυθμιστεί μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού. Με την καταγγελία, η ρύθμιση παύει να ισχύει ως προς τον συγκεκριμένο πιστωτή και το χρέος επανέρχεται ουσιαστικά στην κατάσταση που βρισκόταν πριν από τη συμφωνία.
Για παράδειγμα, ένας οφειλέτης που έχει ρυθμίσει χρέος 200.000 ευρώ και έχει πετύχει «κούρεμα» 60.000 ευρώ καλείται να αποπληρώσει 140.000 ευρώ σε βάθος χρόνου. Αν στο μεταξύ χάσει τρεις δόσεις και ο πιστωτής καταγγείλει τη ρύθμιση, τότε αναβιώνει η αρχική οφειλή των 200.000 ευρώ, αφαιρουμένων μόνο των ποσών που έχουν ήδη καταβληθεί. Αν, για παράδειγμα, έχει πληρώσει 20.000 ευρώ, το υπόλοιπο χρέος που θα καταστεί άμεσα απαιτητό θα ανέλθει στα 180.000 ευρώ.
Με άλλα λόγια, τυχόν διαγραφές προσαυξήσεων, τόκων ή ακόμη και μέρους της βασικής οφειλής που είχαν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης κινδυνεύουν να χαθούν, ενώ το σύνολο του υπολοίπου καθίσταται άμεσα ληξιπρόθεσμο και απαιτητό.
Το πλέον κρίσιμο στοιχείο της νέας ρύθμισης είναι ότι η σύμβαση του εξωδικαστικού αποκτά πλέον χαρακτήρα εκτελεστού τίτλου για τις απαιτήσεις των τραπεζών και των εταιριών διαχείρισης απαιτήσεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, μετά την απώλεια της ρύθμισης, οι servicers δεν θα χρειάζεται να ακολουθούν τη συνήθη και χρονοβόρα διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής για να κινηθούν δικαστικά κατά του οφειλέτη. Θα μπορούν να επισπεύδουν πολύ ταχύτερα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, όπως κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, εγγραφές προσημειώσεων και πλειστηριασμούς ακινήτων.
Εξωδικαστικός μηχανισμός για… ελάχιστους
Με την κυβέρνηση να θεωρεί τον εξωδικαστικό μηχανισμό το «εργαλείο» που θα λύσει το πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους, η πορεία των ρυθμίσεων δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Μέσα στα έξι χρόνια λειτουργίας του έχουν ενταχθεί χρέη ύψους 18,64 δισ. ευρώ, όταν το συνολικό ιδιωτικό χρέος υπερβαίνει τα 250 δισ. ευρώ σε τράπεζες, servicers, Εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και δήμους.
Από μόνο του δηλαδή αυτό το στοιχείο αποδεικνύει πως ο εξωδικαστικός δεν λειτουργεί, με το πρόβλημα να έγκειται στο γεγονός πως η κυβέρνηση επιτρέπει στους servicers (που έχουν στα χέρια τους «κόκκινα» δάνεια άνω των 80 δισ. ευρώ) να μην είναι υποχρεωμένοι να απαντούν στα αιτήματα ρύθμισης! Πρόκειται για ακόμα μία τεράστια κοροϊδία της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων ούτε είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές ούτε θέλουν να έχουν χρέη στο κεφάλι τους.
Την ίδια ώρα, με τις νέες διατάξεις δίνεται η δυνατότητα προστασίας της πρώτης κατοικίας. Ο οφειλέτης μπορεί να εκποιήσει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία (εξοχικό, πατρικό, αγροτεμάχια κ.ά.), με τα ποσά που θα εισπράξει να πηγαίνουν κατευθείαν στην απομείωση του χρέους του και τα υπόλοιπα να τα εντάξει στις δόσεις του εξωδικαστικού, διασώζοντας την πρώτη κατοικία.
Η ρύθμιση θα μπορούσε να είναι επωφελής για πολλούς φορολογουμένους, ωστόσο η ίδια διάταξη προβλέπει ακόμα μία άκρως δυσμενή πρόβλεψη που λειτουργεί και πάλι υπέρ των servicers. Σε περίπτωση απώλειας της ρύθμισης, παύει να ισχύει και η προστασία της πρώτης κατοικίας, ακόμα και αν πρόκειται για ευάλωτο οφειλέτη. Δηλαδή, ο οφειλέτης θα έχει πουλήσει όλη την περιουσία του, θα έχει χάσει την πρώτη κατοικία του και όχι μόνο θα παραμείνει χρεωμένος, αλλά δεν θα μπορεί να κάνει νέα αίτηση στον εξωδικαστικό για τα ίδια χρέη!
Μάλιστα, το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν απαντά τι συμβαίνει και σε περιπτώσεις πραγματικής οικονομικής επιδείνωσης του οφειλέτη. Για παράδειγμα, αν κάποιος χάσει τη δουλειά του, αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα υγείας ή δει το εισόδημά του να καταρρέει, δεν προβλέπεται κάποιος αυτόματος μηχανισμός επανεξέτασης της συμφωνίας πριν ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες εκτέλεσης, και μάλιστα με διαδικασίες fast track.
