Το βασικό ζητούμενο είναι να μπορούν να συμμετέχουν σε αυτά όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις και επαγγελματίες
Χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις καθώς και επαγγελματίες προσδοκούν την ένταξή τους σε κάποιο από τα χρηματοδοτικά προγράμματα, προκειμένου να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους και να αναπτυχθούν.
Ιδιαίτερα αυτή την εποχή που επελαύνει η ακρίβεια, το επιχειρηματικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από αυξημένο κόστος λειτουργίας, μείωση της κατανάλωσης και περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Οπότε τα χρηματοδοτικά προγράμματα αποτελούν ένα πολύτιμο εργαλείο ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας.
Η αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στις επιχειρήσεις, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά τους, να υποστηρίξει τον ψηφιακό και πράσινο μετασχηματισμό τους και να δημιουργήσει προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης. Ωστόσο, για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, είναι απαραίτητο τα προγράμματα να σχεδιάζονται με τρόπο δίκαιο. Και κυρίως χωρίς αποκλεισμούς.
Το βασικό ζητούμενο δεν είναι μόνο να υπάρχουν διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά να μπορούν να συμμετέχουν σε αυτά όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Δυστυχώς, συχνά παρατηρούνται περιορισμοί, αποκλεισμοί ή κριτήρια που αφήνουν εκτός σημαντικά τμήματα της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, στερώντας τους τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν πόρους που έχουν ακριβώς αυτόν τον αναπτυξιακό σκοπό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής, ύψους άνω των 140 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς αποκλείει σημαντικούς κλάδους της οικονομίας, όπως η εστίαση, το εμπόριο και ένα μεγάλο μέρος των υπηρεσιών.
Πρόκειται για τομείς που απασχολούν δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους και έχουν δοκιμαστεί έντονα τα τελευταία χρόνια από διαδοχικές κρίσεις. Θεωρώ ανεπίτρεπτο να μένουν τέτοιοι κλάδοι εκτός χρηματοδοτικών δράσεων και οι όποιες ενισχύσεις να κατευθύνονται τελικά προς μεγαλύτερες επιχειρήσεις ή προς περιορισμένο αριθμό δικαιούχων.
Αντίστοιχη περίπτωση αντιμετωπίσαμε και με το πρόγραμμα «Ξεκινώ Επιχειρηματικά», από το οποίο αρχικά είχαν αποκλειστεί οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές. Πρόκειται για μια προφανή αστοχία, καθώς ο συγκεκριμένος κλάδος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής οικονομίας και της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών παρενέβη άμεσα, ανέδειξε το πρόβλημα και ζήτησε την αποκατάσταση της αδικίας.
Χάρη στις συντονισμένες ενέργειες του Επιμελητηρίου, οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές εντάχθηκαν τελικά στο πρόγραμμα, γεγονός που αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει διάλογος και τεκμηριωμένη παρέμβαση μπορούν να διορθώνονται λάθη και παραλείψεις. Το βέβαιο είναι ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε αποκλεισμούς.
Τα χρηματοδοτικά προγράμματα οφείλουν να λειτουργούν ως μοχλός ενίσχυσης του συνόλου της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και όχι ως εργαλείο που αφήνει εκτός σημαντικές επαγγελματικές και επιχειρηματικές κατηγορίες.
Η Πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής για όλους, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να φτάνουν εκεί όπου πραγματικά υπάρχει ανάγκη. Και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της χώρας εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τέτοιου είδους ενισχύσεις.
