Η κυβέρνηση Στάρμερ, η Διεθνής Αμνηστία και τα mainstream ΜΜΕ ακολούθησαν την ίδια γραμμή: να αποσιωπήσουν την προφανή φυλετική προκατάληψη εναντίον του λευκού θύματος
Ο Χένρι Νόβακ, 18χρονος λευκός Αγγλος φοιτητής, δολοφονήθηκε με μαχαιριές στο Σαουθάμπτον. Ο δράστης ήταν Σιχ, ο οποίος μετά τη δολοφονία δεν κάλεσε ασθενοφόρο. Αντίθετα, τηλεφώνησε στην αστυνομία, παρέδωσε το τελετουργικό μαχαίρι στη μητέρα του και ισχυρίστηκε ότι ήταν ο ίδιος το θύμα ρατσιστικής επίθεσης.
Το πιο σοκαριστικό, όμως, δεν είναι η ίδια η δολοφονία. Δεν είναι ούτε το μεταναστευτικό υπόβαθρο, διότι οι Σιχ είναι εν συνόλω μια εξαιρετικά φιλήσυχη κοινότητα σε αντίθεση με άλλες. Είναι η αντίδραση της αστυνομίας που έφτασε στο σημείο του εγκλήματος.
Αντί να βοηθήσουν το αγόρι που αιμορραγούσε, οι αστυνομικοί τού πέρασαν χειροπέδες. Ενώ εκείνος φώναζε «Με μαχαίρωσαν!» και «Δεν μπορώ να αναπνεύσω», τον έσερναν πάνω στα χαλίκια και του απαντούσαν με αδιαφορία. Μια αστυνομικός, ακούγοντας τον δράστη να λέει «δεν τον έχουν μαχαιρώσει», απάντησε ψύχραιμα: «Το ξέρω, αλλά πρέπει να ελέγξουμε».
Επέλεξαν να πιστέψουν τον δολοφόνο και να αντιμετωπίσουν το θύμα ως ύποπτο. Και το έκαναν αποκλειστικά επειδή ο Χένρι Νόβακ ήταν λευκός. Αυτή δεν ήταν απλή αστυνομική αμέλεια. Ηταν η λογική κατάληξη της «αντιρατσιστικής» εκπαίδευσης που έχουν υποστεί οι βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας εδώ και χρόνια.
Η θεωρία κριτικής φυλής και τα υποχρεωτικά σεμινάρια «ευαισθητοποίησης» έχουν μετατρέψει την αστυνομία σε ιδεολογικό όργανο που βλέπει ρατσισμό μόνο όταν το θύμα είναι έγχρωμο ή μετανάστης. Οταν το θύμα είναι λευκός, το ένστικτο των αστυνομικών είναι να αμφισβητήσει αυτόματα την εκδοχή του.
Η υπόθεση Nowak δεν είναι μεμονωμένη. Είναι ο καθρέφτης της υπόθεσης George Floyd, μόνο που η εικόνα είναι ανάστροφη. Οταν ο Floyd έλεγε «δεν μπορώ να αναπνεύσω», ο προοδευτικός κόσμος ξεσήκωσε τον πλανήτη και προκάλεσε ταραχές δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οταν το ίδιο έλεγε ο Henry Nowak, η ίδια αστυνομία που είχε εκπαιδευτεί να «μην ανέχεται ρατσισμό» έσυρε το αγόρι στα χαλίκια.
Και οι ίδιοι προοδευτικοί που τότε μιλούσαν για «συστημικό ρατσισμό» τώρα σιωπούν ή μιλούν για «αυξημένη εγκληματικότητα με μαχαίρια» και «τοξική αρρενωπότητα». Η κυβέρνηση Στάρμερ, η Διεθνής Αμνηστία και τα mainstream ΜΜΕ ακολούθησαν την ίδια γραμμή: να αποσιωπήσουν την προφανή φυλετική προκατάληψη εναντίον του λευκού θύματος.
Η Αμνηστία, που είχε κάνει τον θάνατο του Floyd σημαία, δεν βρήκε λέξη να πει για τις ενέργειες της αστυνομίας κατά του Nowak. Αντίθετα, καταδίκασε όσους τόλμησαν να μιλήσουν για το γεγονός. Αυτή είναι η πραγματική φύση του σημερινού «αντιρατσισμού». Δεν είναι η απουσία ρατσισμού – δηλαδή η ισότητα όλων ενώπιον του νόμου.
Είναι μια ακροαριστερή ιδεολογία που θεωρεί τον λευκό, ετεροφυλόφιλο άνδρα συλλογικά υπεύθυνο για όλα τα δεινά του κόσμου. Είναι ο αντίστροφος ρατσισμός που λειτουργεί πλέον ως επίσημη κρατική πολιτική. Και αυτός ακριβώς ο αντίστροφος ρατσισμός είναι που σπρώχνει τη Βρετανία προς τον εμφύλιο. Δεν θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Θα γίνει σιγά σιγά, με κάθε νέο περιστατικό όπου ένας λευκός Βρετανός αντιμετωπίζεται ως πολίτης δεύτερης κατηγορίας μόνο και μόνο επειδή είναι λευκός.
Με κάθε σύλληψη για «ρατσιστικό» ποστ στα social media, με κάθε περίπτωση όπου η αστυνομία πιστεύει αυτόματα τον μετανάστη και αμφισβητεί τον γηγενή. Η δολοφονία του Henry Nowak δεν είναι μόνο μια τραγωδία. Είναι η απόδειξη ότι το «αντιρατσιστικό» κράτος έχει γίνει ο ίδιος ο ρατσισμός που υποτίθεται ότι πολεμάει.
Και όσο δεν επιστρέφουμε στην απλή, ξεκάθαρη αρχή ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο -ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας ή προέλευσης- η Βρετανία θα συνεχίσει να διαλύεται από μέσα. Οχι από τους μετανάστες. Από την ίδια της την ιδεολογική τύφλωση.
*Υπ. δρ Γεωπολιτικής – πρόεδρος Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών
