Ενα φιλμ με κείμενα της Μιμής Ντενίση και σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου για την κλοπή των Γλυπτών μέσα από τις επιστολές της Μαίρης Νίσμπετ
Η Ιστορία, η τέχνη, ο πολιτισμός δεν διασπώνται όσο και να είναι ισχυροί οι φέροντες την ανομία ως επίτευγμα και αυτό προκύπτει από τις δηλώσεις πολιτειακών αρχόντων, εκπροσώπων ιδρυμάτων και καλλιτεχνών που παρέστησαν στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη προβολή του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση με τίτλο «Η γυναίκα πίσω από τον Ελγιν».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, τόνισε εμφατικά κατά τον χαιρετισμό του ότι «ο Παρθενώνας δεν είναι ένα σύνολο από κομμάτια που μπορούν να αφαιρεθούν και να διασκορπιστούν, αλλά ένα ενιαίο έργο τέχνης, ένα σώμα που πρέπει να αποκατασταθεί». Το φιλμ, μια συμπαραγωγή της ΕΡΤ, σε σενάριο και παρουσίαση της Μιμής Ντενίση και σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, φωτίζει άγνωστες πτυχές της κλοπής των Γλυπτών του Παρθενώνα, μέσα από τις επιστολές της Μαίρης Νίσμπετ, συζύγου του λόρδου Ελγιν.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας υπογράμμισε ότι «αυτή ακριβώς είναι και η βάση του διαρκούς αιτήματος της ελληνικής Πολιτείας για επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο» και πρόσθεσε ότι είναι ένας διαχρονικός εθνικός αγώνας, στον οποίο συμβάλλει και το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, για το οποίο συνεχάρη τη Μιμή Ντενίση για την ιδέα και το σενάριο, την Κατερίνα Ευαγγελάτου για τη σκηνοθεσία και όλους τους συντελεστές για την καλή προσπάθεια.
Η δημιουργός του έργου Μιμή Ντενίση εξήγησε πως «το docudrama είναι κάτι που δεν το συνηθίζουμε στην Ελλάδα, το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ. Γιατί είναι ένα είδος πάρα πολύ σύνθετο, πάρα πολύ δύσκολο…». Και συνέχισε λέγοντας πως στη συγκεκριμένη περίπτωση, για το κακούργημα του Ελγιν, «πρέπει να έχεις τους ειδικούς που θα αναλύσουν αυτά που λες μέσα στο φιλμ.
Αυτά που ερεύνησα εγώ και που υπάρχουν μέσα στο docudrama εκείνος τα αναλύει με τον μοναδικό του τρόπο και κάνει και τον πιο αμαθή να συνειδητοποιήσει πόσο βάρβαρο και άδικο ήταν αυτό που έγινε εις βάρος της Ελλάδας». Η Μιμή Ντενίση αναφέρθηκε στην τεραστία συμβολή όσων συμμετείχαν στο ντοκιμαντέρ, όπως, ανάμεσα σε άλλους, η αρχαιολόγος Ελενα Κόρκα και η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου, αλλά και προσωπικότητες από την Αγγλία.
Και κατέληξε με την επισήμανση πως «απαιτούσε τόλμη να γίνει αυτό, αλλά είμαι κόρη μιας τολμηρής μητέρας και τα τελευταία πολλά χρόνια είχα ένα μεγάλο στήριγμα. Είναι η Ελένη Αρβελέρ και θέλω να της το αφιερώσω». Ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης επεσήμανε ότι το έργο αφηγείται «μια ιστορία αρπαγής της ίδιας της ομορφιάς ενός μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς, που πέραν της υλικότητάς του εμπεριέχει νοήματα υψηλά για την ιστορία των ιδεών όλης της ανθρωπότητας. Η ταινία αυτή είναι μια πράξη. Μια πράξη αποκατάστασης της αδικίας, μια πράξη αποκαταστατικής δικαιοσύνης, restorative justice».
