Η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, κατά τη συνάντησή της με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη, «εξήρε την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας» («δημοκρατία», 11/6).
- Tης Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Τα συγχαρητήρια, όντως, αναφέρονται στην ελληνική οικονομία, αλλά όμως ουδεμία σχέση έχουν με την οικονομική της ανάπτυξη και την επιβίωσή της.
Θα πρόσθετα ότι, αντιθέτως, τα μπράβο της κυρίας Γκεοργκίεβα επιβραβεύουν τις πάγιες, πλέον, επιλογές των αρμοδίων των τελευταίων ετών να προπληρώνουν μη ληξιπρόθεσμα χρέη, εις βάρος της ανάπτυξης της οικονομίας της και της επιβίωσης των Ελλήνων. Χάρη στην επιβολή θηριωδών φόρων, που περισφίγγουν τον λαιμό κυρίως της αποδεκατισμένης, μετά την εισβολή της παγκοσμιοποίησης μεσαίας τάξης, εξασφαλίζονται τα ολοένα μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία οδεύουν προς προπληρωμή χρεών.
Οι συνέπειες αυτής της επιλογής των αρμοδίων της χώρας μας είναι, δυστυχώς, απολύτως ξεκάθαρες και απορριπτέες. Ευνοούν τους ξένους δανειστές, που έτσι εξασφαλίζουν αγοραστική δύναμη προτού να έχει γίνει απαιτητή και ταυτόχρονα στερούν τον ελληνικό λαό από τα προς το ζην. Καθώς έχω αναφερθεί ήδη και κατ’ επανάληψη στα επίσημα αποδεικτικά στοιχεία της προϊούσας φτωχοποίησης του λαού μας, αντιπαρέρχομαι. Προσθέτω απλώς σχετικά ότι με την άνοδο του πληθωρισμού στην Ελλάδα, κυρίως λόγω ασύδοτης κερδοσκοπίας, η κατάσταση επιδεινώνεται συνεχώς.
Να προσθέσω ακόμα ότι η επιλογή αυτή των προπληρωμών χρεών ικανοποιεί βέβαια την επικεφαλής του ΔΝΤ, εφόσον ο ρόλος της είναι η πάταξη ελλειμμάτων και η εξασφάλιση των δανειστών, αδιαφορώντας για το αν η εκάστοτε ισορροπία εξασφαλίζεται χάρη στην επιβολή θανατηφόρας λιτότητας.
Τα υπέστημεν και εξακολουθούμε να τα υπομένουμε. Το ερώτημα, ωστόσο, που αναγκαστικά τίθεται είναι τι ακριβώς επιδιώκουν οι δικοί μας αρμόδιοι επιλέγοντας την πρόωρη ικανοποίηση των δανειστών, εξασφαλίζοντάς τους έτσι επιπλέον αγοραστική δύναμη, που προφανώς δεν την έχουν ανάγκη, εις βάρος της ολοένα βαθύτερης εξαθλίωσης του λαού μας. Αλλά και ακόμα πώς και γιατί οι αρμόδιοι παραιτούνται έτσι και για λογαριασμό του λαού που δεν ερωτάται από δυνητική ανάπτυξη, ενόσω πασχίζουμε να φτάσουμε στο σημείο εκκίνησης της καταστροφικής περιόδου των Μνημονίων, δηλαδή στο 2009.
Σίγουρα, τα εύσημα της κυρίας Γκεοργκίεβα δεν μπορεί να θεωρηθούν αρκετά για να αντισταθμίσουν την οικονομική εξαθλίωση του λαού μας και την παραίτηση από κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια. Επιβάλλεται, ωστόσο, να υπενθυμίσω και κάτι πρόσθετο, σχετικό και εξαιρετικά σημαντικό, που ωστόσο καταβάλλεται σαφής προσπάθεια αποσιώπησής του. Αναφέρομαι στην κατεπείγουσα πια ανάγκη να απαιτήσουμε ριζική αναθεώρηση του περιεχομένου των Μνημονίων (αντί να καταβάλλουμε χρέη που δεν είναι δικά μας πριν από τη λήξη τους).
Γιατί ήδη πληροφορηθήκαμε και «επισήμως» από τον επάρατο μεν, άριστα δε πληροφορημένο Επσταϊν ότι υπογράψαμε και πληρώνουμε δάνεια που δεν είναι δικά μας, αλλά των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Πρόκειται, όπως είναι εύκολα κατανοητό, για θέμα ζωής και θανάτου της πατρίδας μας, λίγο προτού εξαφανιστεί από προσώπου γης. Και είναι -αν μη τι άλλο- ακατανόητη η επίσημη αποσιώπησή του. Να προσθέσω το αυτονόητο.
Οτι, δηλαδή, η νέα κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, που θα προέλθει από τις προσεχείς εκλογές επιβάλλεται να ασχοληθεί κατεπειγόντως με την αναθεώρηση των φονικών παραγράφων των Μνημονίων. Ετσι, θα εξασφαλιστούν και οι αναγκαίοι πόροι για την επιβίωσή μας. Εξυπακούεται ότι η συνέχιση της σιωπής, τώρα που έγινε «επίσημα γνωστό» το φιάσκο που υπογράφηκε με τα Μνημόνια, τώρα που ξέρουμε, είναι πια προδοτική.
