Σαν σήμερα, στις 18 Ιουνίου 1992, έδωσε τη ζωή του, στα 27 του έτη, για το Αιγαίο και την πατρίδα
Ονειρο κάθε Ελληνα αεροπόρου, προτού ακόμη εισέλθει στη Σχολή Ικάρων, είναι να ανοίξει τα φτερά του και να ξεχυθεί στο Αιγαίο. Να γίνει συνεχιστής μιας μακράς παράδοσης μαχητών της πατρίδας. Τι ευλογία, τιμή και βαριά ευθύνη να αποτελείς την αιχμή του δόρατος του κράτους, να σου δίνεται το ιερό καθήκον της υπεράσπισης του Αιγαίου μας και του εθνικού συμφέροντος.
- Από τον Στέφανο Καραβίδα*
Πουθενά αλλού στον κόσμο ο ουρανός, ο ήλιος και η θάλασσα δεν δένονται τόσο αρμονικά μεταξύ τους. Και οι αεροπόροι αγκαλιά με αυτά τα τρομερά ατσάλινα πουλιά να γίνονται μύστες αυτής της μυστηριακής και αρχέγονης σχέσης. Μόνο όσοι το έχουν ζήσει μπορούν να αντιληφθούν πλήρως το μεγαλείο αυτού του συναισθήματος. Είναι το ίδιο συναίσθημα που με δέος βίωσε ο Ικαρος πριν από τον χαμό του στο Αρχιπέλαγος.
Το ίδιο συναίσθημα που πεισμώνει τους Ελληνες ιπταμένους, όταν, αφού ακούσουν το «ουρλιαχτό της σειρήνας», απογειώνονται για να εμπλέξουν τους ανατολίτες εισβολείς. Η ιστορική μνήμη της φυλής «ρέει» στο αίμα τους. Ηρωικές φιγούρες του παρελθόντος, μνήμες αγώνων και θυσιών και «ιστορικές εκκρεμότητες» με τους νομάδες άρπαγες δεν αφήνουν περιθώριο για αποτυχίες.
Ενα βήμα πριν το πάτημα της σκανδάλης, μία κίνηση μακριά από το «ΜΑSTER ΑRM», περνάνε το μήνυμα που μόνο η «Σκληρή Ισχύς» μπορεί να κάνει κατανοητό στους αλλόπιστους εχθρούς του Γένους. Το μήνυμα που η «διπλωματία» και η συμμορία του κατευνασμού και της ηττοπάθειας δεν καταφέρνουν να περάσουν. Είναι παράδοξο, αλήθεια, ο αντίπαλος να γνωρίζει την ισχύ σου και, πέρα από τα λόγια, να μην τολμά το επόμενο βήμα, ενώ το φυγόστρατο πολιτικό, ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό κατεστημένο της πατρίδας καλλιεργεί αναίτια φοβικά σύνδρομα.
Η ζωή ενός ιπταμένου, ασκητική. Εγκλεισμός, μελέτη, μελέτη, μελέτη, γνώση του μέσου, των διαδικασιών, των όπλων, του αντιπάλου, φυσική κατάσταση, ψυχική και συναισθηματική προετοιμασία, εγρήγορση, ειλικρίνεια στην απενημέρωση, ένας συνεχής κύκλος. Σύμβολο για τους κοσμοκαλόγερους των Πολεμικών Μοιρών ένα σημείο στον χάρτη: ΑΚΡΑ ΣΙΑΛΜΑΣ ή αλλιώς Ακρωτήριο Υποσμηναγού Νικολάου Σιαλμά, νότιο άκρο Αγίου Ευστρατίου, 25ος Μεσημβρινός…
Τόπος Θυσίας, Μνημείο Χρέους, Προσκύνημα, και Πηγή αέναου Φρονήματος για τους αεροπόρους. Είναι εκεί που στις 18 Ιουνίου του 1992 ο Υπ/σγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς από το Θέρμο της Αιτωλοακαρνανίας, με χαρακτηριστικό κλήσης «ΣΠΑΡΤΗ», έγινε για τους αεροπόρους ισάξιος του Λεωνίδα. Εδωσε τη ζωή του, στα 27 του έτη, για το Αιγαίο και την πατρίδα. Μια τεράστια Ασπίδα, ένα Δόρυ προς την Ανατολή και ένα «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ
*Επισμηναγός (Ι) ε.α.
