Μουντιάλ 1994. Σάββατο 9 Ιουλίου. Ντάλας των ΗΠΑ. Ημιτελικός μεταξύ Βραζιλίας – Ολλανδίας και ο Μπεμπέτο ισοφαρίζει για λογαριασμό της Βραζιλίας κάνοντας το 2-2.
- Χρήστος Μπολώσης
Αμέσως τρέχει στην πλάγια γραμμή του γηπέδου και μαζί με τους συμπαίκτες του Ρομάριο και Μαζίνιο ενώνουν τα χέρια τους σχηματίζοντας κούνια και τα κουνάνε ρυθμικά αναπαριστώντας την κίνηση που κάνουν για να κοιμίσουν ένα μωρό, και τούτο διότι λίγες μέρες πριν η σύζυγός του είχε φέρει στον κόσμο το τρίτο τους παιδί. Δεν θα το πιστέψετε, αλλά αυτή η κίνηση έφερε… βαθιά τομή στο ποδόσφαιρο, αφού άλλαξε ριζικά τον τρόπο που πανηγύριζαν τα γκολ οι ποδοσφαιριστές. Μέχρι τότε αγκαλιάζονταν, φιλιόνταν και τέρμα. Από την… αποφράδα 9 Ιουλίου 1994 έχουν πονέσει τα μάτια μας με αυτά που βλέπουμε έπειτα από κάθε σκοράρισμα. Ενας χαιρετάει στρατιωτικά και άλλοι χορεύουν εξωτικούς χορούς. Τρίτος πηδάει σαν σαλτιμπάγκος και καθιερώνει δικό του τρόπο πανηγυρίσματος. Αλλος κάνει τρεις τούμπες στον αέρα, ενώ έτερος στέλνει την αγάπη του, όπου δει, σχηματίζοντας με τα δάχτυλά του καρδούλα.
Ο «εκτελεστής» παίρνει ένα «πολυβόλο» και εκτοξεύει εικονικές ριπές στις παραληρούσες εξέδρες. Αχ, βρε Μπεμπέτο, πού να φανταζόσουν τότε ότι, ενώ εσύ αφιέρωνες το γκολ στο παιδάκι σου, άνοιγες ταυτόχρονα του κουτάκι με τις κουταμάρες που… απολαμβάνουμε και τώρα στο γήπεδα του Μουντιάλ.
Από τη στήλη «Ριπές» της «Δημοκρατίας»