• Υπάρχει μια παλιά πολιτική αυταπάτη: ότι αν μια υπόθεση αρχειοθετηθεί ή πάψει να απασχολεί την επικαιρότητα, παύει αυτομάτως να υπάρχει. Η πραγματικότητα, όμως, έχει την κακή συνήθεια να επιστρέφει εκεί όπου κάποιοι πίστεψαν ότι έβαλαν οριστική τελεία.
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Οι νέες καταγγελίες Σαλμά για την υπόθεση Novartis, με αναφορές σε έγγραφα και στοιχεία που -όπως υποστηρίζει- εγείρουν εκ νέου σοβαρά ερωτήματα για τον Aδωνι Γεωργιάδη, επαναφέρουν στο προσκήνιο μια υπόθεση που η κυβέρνηση θεωρούσε πολιτικά λήξασα. Και το πιο εντυπωσιακό δεν είναι όσα λέγονται, είναι όσα δεν απαντώνται.
• Ο λαλίστατος υπουργός, που συνήθως σηκώνει το γάντι πριν ακόμη πέσει στο έδαφος, αντέδρασε, αυτή τη φορά, αν μη τι άλλο, με αμηχανία. Κι όταν ένας πολιτικός που έχει κάνει την επιθετική υπεράσπιση δεύτερη φύση του αποφεύγει να απαντήσει επί της ουσίας, η σιωπή γίνεται από μόνη της πολιτικό γεγονός.
• Η κοινή γνώμη εύλογα αναρωτιέται: εάν όλα είναι τόσο ξεκάθαρα όσο υποστηριζόταν επί χρόνια, γιατί δεν δίνονται εξίσου ξεκάθαρες απαντήσεις στις νέες καταγγελίες; Η σιωπή δεν αθωώνει, ούτε καταδικάζει. Δημιουργεί όμως ένα κενό, το οποίο γεμίζει αναπόφευκτα με αμφιβολίες.
• Το θέμα δεν είναι αν κάποιος είναι ένοχος ή αθώος. Αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης. Το θέμα είναι αν μια κυβέρνηση που διακηρύσσει ότι υπηρετεί τη διαφάνεια μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να μην τρέχει τίποτε κάθε φορά που επανέρχονται σοβαρά ερωτήματα για κορυφαία στελέχη της. Η εύκολη λύση είναι πάντα η ίδια: «Η υπόθεση έκλεισε».
• Ομως, οι υποθέσεις δεν κλείνουν με κυβερνητικές ανακοινώσεις. Κλείνουν όταν δεν υπάρχουν πλέον αναπάντητα ερωτήματα. Και όταν επανεμφανίζονται νέα στοιχεία ή νέοι ισχυρισμοί, η πολιτική υποχρέωση δεν είναι η απαξίωση όσων τα προβάλλουν, αλλά η πλήρης και πειστική απάντηση.
• Υπάρχει, όμως, και μια ευρύτερη διάσταση. Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση έχει επενδύσει στην εικόνα μιας παράταξης που αφήνει πίσω της τις «σκοτεινές υποθέσεις» του παρελθόντος. Κι όμως, σχεδόν κάθε λίγους μήνες ανοίγει ένας νέος ή ένας παλιός φάκελος με καταγγελίες για κορυφαία στελέχη. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο κάθε περιστατικό ξεχωριστά. Είναι η συσσώρευση και η αίσθηση ότι η πολιτική ζωή κινείται διαρκώς στη σκιά υποθέσεων που δεν κλείνουν ποτέ οριστικά.
• Ισως τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης να μην είναι αυτές καθαυτές οι αποκαλύψεις της αντιπολίτευσης ή οι καταγγελίες πρώην υπουργών της. Είναι ότι κάθε φορά που ανοίγει ένας παλιός φάκελος, η κοινωνία έχει όλο και λιγότερους λόγους να πιστέψει πως πρόκειται απλώς για… παλιές ιστορίες. Γιατί, όταν οι σκιές πολλαπλασιάζονται, δεν αρκεί να λες ότι όλα έχουν κλείσει. Κάποια στιγμή οφείλεις να αποδείξεις γιατί. Και όσο οι εξηγήσεις καθυστερούν τόσο μεγαλώνει η πεποίθηση ότι οι σκελετοί που κάποιοι πίστεψαν πως είχαν κλειδώσει στην ντουλάπα εξακολουθούν να στοιχειώνουν την κυβέρνηση.
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
