Ενα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία του Κιλκίς, το Βυζαντινό Φρούριο Γυναικοκάστρου, μετατρέπεται σε σκηνικό της παραστάσης «Οταν ο άνθρωπος μένει», στις 24 και 25 Ιουλίου.
Το έργο μιλάει για τη δύναμη της ανθρώπινης παρουσίας και της αλληλεγγύης, με αφορμή τη γνωστή ανθρωπολογική παρατήρηση της Μάργκαρετ Μιντ, σύμφωνα με την οποία ένα επουλωμένο μηριαίο οστό από την προϊστορική περίοδο αποτελεί ένδειξη ότι ένας άνθρωπος επιβίωσε επειδή κάποιος άλλος τον φρόντισε. Από αυτή τη σκέψη γεννιέται ένα σπονδυλωτό, ανθρωποκεντρικό κείμενο της Ροδής Στεφανίδου, που εξετάζει πώς το τραύμα παύει να είναι ατομική υπόθεση και μετατρέπεται σε κοινό πεδίο εμπειρίας.
Η σκηνοθεσία του Ενκε Φεζολάρι και η σύλληψη της ιδέας από τον ίδιο και τη Λένα Μοσχά δημιουργούν μια παράσταση λιτών μέσων, με επίκεντρο το ανθρώπινο σώμα, την κίνηση, την αφήγηση και τη σιωπή. Τα μουσικά ηχητικά τοπία και οι συνθέσεις των Polygrains, σε συνδυασμό με τη φωτιστική εγκατάσταση της Δήμητρας Αλουτζανίδου, διαμορφώνουν ένα σκηνικό περιβάλλον όπου η τρυφερότητα συνυπάρχει με τη δύναμη της εικόνας και του ήχου.
Επί σκηνής εμφανίζονται η Κατερίνα Μισιχρόνη και η Λένα Μοσχά, τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Δανάη Πανά. Το ιστορικό οχυρό συνδέεται με την άμυνα της Θεσσαλονίκης, το οποίο λειτουργεί όχι μόνο ως σκηνικό αλλά και ως ενεργό μέρος της εμπειρίας, όπου προ της παράστασης, στις 7.30 μ.μ., η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς θα πραγματοποιεί ξενάγηση. Το «Οταν ο άνθρωπος μένει» είναι κατάλληλο για άτομα άνω των 14 ετών και η είσοδος είναι ελεύθερη, με ηλεκτρονική προκράτηση, μέσω της επίσημης ιστοσελίδας «Ολη η Ελλάδα ένας πολιτισμός 2026».
