Αν και πέρασε μια εβδομάδα από τη στιγμή που η Λίσα Ιτόγια, η 16χρονη αθλήτρια του μπάσκετ που συμμετέχει στην ελληνική εθνική ομάδα Κορασίδων της χώρας μας, έγραψε μια μπούρδα περί ρατσισμού των Ελλήνων, συνεχίζει να αναπαράγεται και να αντιμετωπίζεται περίπου σαν θέσφατο! Γι’ αυτό χρήζει σχολιασμού. Η άποψη της δεσποινίδος είναι η ακόλουθη: «Οι μισοί Ελληνες μπορεί να με μισούν απλώς και μόνο επειδή έχω διαφορετικό χρώμα δέρματος. Μου λένε ότι δεν αξίζω να παίζω στην Ελλάδα, λες και η αξία μου ως αθλήτρια καθορίζεται από το χρώμα του δέρματός μου. Είμαι Ελληνονιγηριανή. Θα μπορούσα τώρα να βρίσκομαι στη Νιγηρία και να παίζω εκεί, αλλά επέλεξα τη χώρα όπου γεννήθηκα, τη χώρα στην οποία μεγάλωσα και τη χώρα που αποκαλώ σπίτι μου. Οπότε σας ευχαριστώ που βρίζετε ένα 16χρονο κορίτσι επειδή απλώς κυνηγά το όνειρό της. Μπορείτε να με κρίνετε, να αμφιβάλλετε για μένα και μπορείτε να προσπαθείτε να με ρίξετε, αλλά ποτέ δεν θα με καθορίσετε. Θα συνεχίσω να δουλεύω. Θα συνεχίσω να παλεύω. Θα συνεχίσω να φοράω τη φανέλα της χώρας μου με περηφάνια. Γιατί έχω τον Θεό στο πλευρό μου. Και με τον Θεό δίπλα μου, τίποτα και κανένας δεν μπορεί να με σταματήσει».
Αν δώσουμε βάση σε όσα έγραψε η κατά τα άλλα συμπαθέστατη Ελληνονιγηριανή, 16χρονη αθλήτρια, τότε θα οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι όχι μόνο είμαστε ρατσιστές, δηλαδή κάνουμε διακρίσεις με βάση το χρώμα του δέρματος ή γενικότερα τη φυλετική προέλευση, αλλά οι μισοί εξ ημών ΜΙΣΟΥΜΕ, ήτοι θέλουμε να υποστούν τα πάνδεινα κι, αν είναι δυνατόν, να εξαφανιστούν από προσώπου γης όσοι έχουν δέρμα με διαφορετικό χρώμα από το δικό μας. Δηλαδή, ακόμα κι όσοι ηλιοψήθηκαν στις παραλίες και… παρασκούρυναν.
Αν οι μισοί Ελληνες ΜΙΣΟΥΝ αυτή την αθλήτρια, τότε ο ρατσισμός και η μισανθρωπία μπορούν να κάνουν κόμμα και να πάρουν αβλεπτεί την αυτοδυναμία στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Και αν η Λίσα Ιτόγια διατυπώνει με ακρίβεια τις εντυπώσεις της και δεν υπερβάλλει, το 50% του λαού είναι και παράφρονες και ανήμποροι συνάμα. Και τη μισούν οι μισοί Ελληνες (ούτε στο Μόναχο επί Χίτλερ τέτοιο μίσος για τις άλλες φυλές) και δεν έχουν καταφέρει να περάσει το δικό τους. Η Λίσα Ιτόγια εκπροσωπεί την Ελλάδα στην καλαθοσφαίριση των Κορασίδων παρά το μίσος του μισού πληθυσμού! Κοντολογίς, δεν μπορούν ούτε έναν αποκλεισμό αθλήτριας από την Εθνική να επιτύχουν. Κι αν τη μισούν τόσοι πολλοί, πόσες αποδοκιμασίες έχουν ακουστεί εις βάρος της στους αγώνες της Εθνικής; Ούτε μία. Και μισάνθρωποι οι μισοί Ελληνες και ανίκανοι και βουβοί και δειλοί. Δεν τολμούν ούτε μια γιούχα να κάνουν.
Η Λίσα Ιτόγια σίγουρα έχει πέσει θύμα αρνητικών σχολιασμών. Σε όλες τις χώρες, σε όλους τους καιρούς συνέβαινε και συμβαίνει αυτό. Σ’ εκείνην οι λίγοι μαυρόψυχοι βρήκαν «πάτημα» στη φυλετική καταγωγή. Δεν είναι όμως το 50% των Ελλήνων που ΜΙΣΕΙ όσους έχουν άλλο χρώμα από το δικό τους. Ας μη δαιμονοποιούμε τον λαό μας και ας μην αυτομαστιγωνόμαστε επειδή πρέπει ντε και καλά να συμφωνήσουμε με μια έφηβη αθλήτρια. Η φτώχεια και το να βρεθείς στην ανάγκη των άλλων μισείται από το σχεδόν 99% του πληθυσμού*. Η περίπτωση Αντετοκούνμπο τα λέει όλα. Οταν ήταν φτωχός, σίγουρα άκουγε τα εξ αμάξης από θρασύδειλους, συμπλεγματικούς παλιανθρώπους. Θα άκουγε τα ίδια ακόμα κι αν ήταν ξανθός γαλανομάτης. Τώρα που είναι πλούσιος και παγκοσμίως γνωστός άπαντες πίνουν νερό στο όνομά του.
Αυτά τα ολίγα για το… 50% των Ελλήνων.
*Οι ουσία και όχι τύποις χριστιανοί, δηλαδή κάτι λιγότερο από το 1% του πληθυσμού, αρνούνται να μισήσουν οποιονδήποτε. Αγαπάνε τους πάντες. Μόνο την αμαρτία και τον εξαποδώ μισούν.
