Ο Μάρκο Ρούμπιο είναι πρώτης κλάσης υλικό παγκόσμιου ηγέτη, χωρίς την αστάθεια και επικινδυνότητα που έχει μερικές φορές η προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ. Οπως οι Γράκχοι, «κατάγεται από τον εαυτό του», είναι ένας μορφωμένος αυτοδημιούργητος ηγέτης, όχι προϊόν νεποτισμού, από μια λαϊκή οικογένεια μεταναστών πρώτης γενιάς, από τη χειμαζόμενη από τον κομμουνισμό Κούβα.
Είναι ζωντανή απόδειξη του Αμερικανικού Ονείρου, το οποίο, σε πείσμα της αριστερής προπαγάνδας, υπάρχει. Η χθεσινή, συγκλονιστική ομιλία του στην Πνύκα δεν ήταν μια κούφια φιλοφρόνηση. Ηταν προσκύνημα ενός σπουδαίου τέκνου του Δυτικού Πολιτισμού στην κοιτίδα του.
Ο επικεφαλής του State Depasrtment ανήκει σε αυτή την αληθινή αμερικανική ελίτ στην οποία βασική προϋπόθεση για να ανήκεις ήταν η γνώση της Αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης. Αναζητήστε την ομιλία του Λίνκολν στο Εθνικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο στο Γκέτισμπεργκ στις 19/11/1863. Η ηχώ του «Επιταφίου» του Περικλέους είναι ζωντανή σε κάθε λέξη, όπως στα κείμενα των Ιδρυτών Πατέρων των ΗΠΑ. Πριν από χρόνια διάβασα ένα βιβλίο για τον Τζεμπ Στιούαρτ, τον νεαρό Στρατηγό του Ιππικού της Συνομοσπονδίας του Νότου.
Περιείχε επιστολές που είχε ανταλλάξει με τον πατέρα του, γεμάτες με αναφορές στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και Ιστορία. Αυτή η πολιτισμική, φιλοσοφική και ηθική βάση των ΗΠΑ είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα για μας, όταν έρχεται να συναντηθεί με κοινά γεωπολιτικά, οικονομικά – ενεργειακά συμφέροντα του Ελληνισμού με την Αμερική.
Είμαστε οικείος τόπος, η πνευματική Πατρίδα της ελίτ της υπερδύναμης και του αξιακού συστήματός της, αλλά ταυτόχρονα και ένας αξιόπιστος σύμμαχος με 1.000 κοινά συμφέροντα. Γι’ αυτό πάντα θα λέω πως ο αντιαμερικανισμός, ξενοκίνητος από το Σοβιετικό μπλοκ, με πρόθυμους ηλίθιους προδότες την ελληνόφωνη αριστερά, έβλαψε σοβαρά τα εθνικά συμφέροντα.
Κοπιάσαμε πολύ, π.χ., στο Κυπριακό για να στείλουμε τις ΗΠΑ για μια περίοδο στην αγκαλιά των Τούρκων, με τα «ανδραγαθήματα» των Μακαρίου και Ανδρέα Παπανδρέου και την απόρριψη του Σχεδίου Ατσεσον. Για τους Αμερικανούς εύκολα θα είμαστε η πρώτη επιλογή, λόγω πνευματικής – ηθικής συγγένειας, λόγω της αξιοπιστίας και σταθερότητάς μας, των κοινών συμφερόντων και με το Ισραήλ, της στάσης μας έναντι των ΗΠΑ και του Εβραϊκού κράτους σε δύσκολες στιγμές και φυσικά λόγω της ιταμής, αντιδυτικής, αντισημιτικής και ύπουλης στάσης των Τούρκων κατ’ επανάληψη, όταν πρόδωσαν και τις ΗΠΑ και το Τελ Αβίβ, ενώ ήταν προνομιακός σύμμαχός τους.
Οι λεκτικές φιλοφρονήσεις Τραμπ προς τον Ερντογάν μοιάζουν πλέον με καθαρό δούλεμα, αφού στον πραγματικό κόσμο δεν έχει πάρει τίποτα, ενώ η Ελλάδα παίρνει ένα ένα τα πάντα: F-16 Viper, F-35, συν κοινές πολιτικές ασφάλειας, ενέργειας, κάθετο άξονα κ.ά. Δεν συμβαίνει γιατί έχουμε ωραία μάτια, ούτε μόνο γιατί είμαστε πνευματικό λίκνο της Αμερικάνικης Δημοκρατίας. Συμβαίνει γιατί είμαστε σταθεροί αξιόπιστοι, δεν πουλήσαμε τις ΗΠΑ όταν μάχονταν, στηρίξαμε το Ισραήλ και συμμαχήσαμε μαζί του, ενώ δεν ήμασταν τζαμπατζήδες στο ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους συμμάχους.
Πάντοτε ξοδεύαμε ποσοστιαία για τις Ενοπλες Δυνάμεις μας περισσότερα από τους άλλους λόγω της τουρκικής απειλής. Είναι επομένως μεγάλη η ιστορική ευκαιρία, την οποία θα ήμασταν ασυγχώρητοι αν τη χάναμε. Το χωράφι των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι βαθύ, γόνιμο και πρόσφορο από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. Ελλάδα και Κύπρος είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, με πολλά κοινά συμφέροντα με την υπερδύναμη και το Ισραήλ.
Οφείλουμε, χωρίς τα λάθη του παρελθόντος, απομονώνοντας τις αντιαμερικανικές και αντισημιτικές φωνές των «τυφεκιοφόρων του εχθρού», να χτίσουμε τη ελληνοαμερικανική και ελληνοϊσραλινή συμμαχία στο βάθος του μέλλοντος χρόνου, έχοντας όλοι τεράστια οφέλη των συμφερόντων μας, σε μια περίοδο μεγάλων αναταράξεων και κινδύνων γύρω μας. Και έχετε δει ποτέ τους Τούρκους τόσο νευρικούς και ανήσυχους;
Εχουν λόγο, πολλούς λόγους. Και εμείς έχουμε ένα κύριο καθήκον, να κάνουμε όλους τους φόβους τους πραγματικότητα, αδιαφορώντας και απομονώνοντας τις φωνές των φιλοτζιχαντιστών, που μισούν τις ΗΠΑ και όλη τη Δύση, μισούν την ίδια τη γη που πατούν. Και το πιο σημαντικό είναι η συμμετοχή μας σε αυτή τη συμμαχία να είναι ενεργητική, να αναλαμβάνουμε και μοιραζόμαστε κινδύνους, διότι τότε και μόνο τότε είμαστε πολύτιμοι και μπορούμε να απαιτήσουμε την ικανοποίηση δικών μας συμφερόντων, εξηγώντας αξιόπιστα γιατί συμφέρει τους συμμάχους μας. Διαβάστε ξανά τον Θουκυδίδη, για να μη σας κουράζω. Οι Αμερικανοί τον ξεκοκαλίζουν τρεις Αιώνες σχεδόν…
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
