Με ποιες κινήσεις εκβιάζει η Τουρκία τις ΗΠΑ ώστε να αλλάξουν πολιτική στο Κουρδικό
Οσο περνάει ο καιρός και οι ΗΠΑ όχι μόνο συνεχίζουν αλλά διευρύνουν τη συνεργασία τους με τους Κούρδους της Συρίας, ο αντιαμερικανισμός στην Τουρκία ενισχύεται και έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Μάλιστα, όπως ομολογεί ο Ερντογάν σε δημόσιες αναφορές του, η Τουρκία είναι αναγκασμένη να δώσει -και αυτό κάνει ο ίδιος- έναν νέο «απελευθερωτικό αγώνα», δηλώνοντας αποφασισμένος να χαλάσει το παιχνίδι που στήνεται από τις ΗΠΑ σε Ιράκ και Συρία, το οποίο θα θέσει σε κίνδυνο την ενότητα της Τουρκίας.
Μάλιστα πριν από λίγες μέρες προανήγγειλε την ανάληψη στρατιωτικής δράσης και τη διεύρυνση της περιοχής που κατέχει ο τουρκικός στρατός στη βόρεια Συρία, στην περιοχή Τζαραμπλούς και Αλ Μπαμπ, και προς δυσμάς και προς ανατολάς. Προς δυσμάς, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Tύπου, ο τουρκικός στρατός θα κινηθεί προς κατάληψη ή πλήρη απομόνωση του καντονιού του Αφρίν και συνένωση της περιοχής Τζαραμπλούς – Αλ Μπαμπ με την περιφέρεια Ιντλίμπ. Προς ανατολάς θα στραφεί εναντίον της Ιεράπολης/Μένπετζ, απωθώντας τους Κούρδους ανατολικά του ρου του Ευφράτη. Να σημειωθεί ότι στην περιοχή της Ιεράπολης οι ΗΠΑ διαθέτουν στρατιωτική βάση, όπως και οι Ρώσοι στο καντόνι του Αφρίν.
Η τρίτη περιοχή όπου σκοπεύουν να εισβάλουν και να επιχειρήσουν οι Τούρκοι είναι η περιοχή Γκίρε Σπι/Τελ Αμπιάντ για να αποκόψουν την ενότητα των καντονιών Κομπάνι και Τζεζίρε.
Τέλος, η Τουρκία σχεδιάζει εισβολή στο Ιράκ και κατάληψη της περιοχής Σενκάλ, όπου κατοικούν οι Κούρδοι Γεζιντί και την οποία ελέγχουν ένα μέρος της οι δυνάμεις του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, του Μεσούτ Μπαρζανί και ένα μέρος οι δυνάμεις του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, ΡΚΚ.
Επίσης, η Τουρκία εξετάζει τρόπους άσκησης πίεσης στον Μπαρζανί, ώστε να αποτρέψει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της 25ης Σεπτεμβρίου, με το οποίο οι κάτοικοι της περιοχής της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν αλλά και του Κιρκούκ και του Σενκάλ θα δηλώσουν τη βούλησή τους αν θέλουν ή όχι την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν.
Ομως, για να γίνουν όλα αυτά, για να μπορέσει η Τουρκία να εισβάλει με στρατό σε Συρία και Ιράκ, πρέπει να εξασφαλίσει πολιτική στήριξη από τη Μόσχα και την Τεχεράνη, και την άδεια της Βαγδάτης και της Δαμασκού. Φυσικά υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα: Ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ σε περίπτωση μιας τέτοιας εισβολής, που, όπως προείπαμε, διαθέτει βάσεις στην Ιεράπολη, όπως και στις περιοχές Γκίρε Σπι και Σενκάλ.
Η Τουρκία, για να εξασφαλίσει τη στήριξη της Ρωσίας, προέβη σε μια σειρά από κινήσεις, για τις οποίες κάναμε σχετικές αναφορές σε προηγούμενα άρθρα μας. Τέτοιες είναι η συνεργασία με τη Ρωσία στην απελευθέρωση του Χαλεπίου, η παραγγελία των S-400, η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream, η κατασκευή των πυρηνικών εργοστασίων στη Μερσίνα…
Οσον αφορά την Τεχεράνη, η Τουρκία «πούλησε» τους Τουρκομάνους του Ιράκ, τις περιοχές των οποίων ελέγχουν πλέον οι σιίτες εθνοφύλακες, δημιουργώντας τον στρατηγικής σημασία διάδρομο Δαμασκού – Βαγδάτης – Τεχεράνης.
Ομως, η Τουρκία δεν σταμάτησε εκεί: Προσφάτως επισκέφθηκε το Πεκίνο ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος κατήγγειλε την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή, δίνοντας ταυτόχρονα υποσχέσεις για υποστήριξη των σχεδίων του Πεκίνου για άνοιγμα όλων των απολήξεων του Δρόμου του Μεταξιού, με στόχο την προέκτασή του μέχρι την Ευρώπη.
Μάλιστα, στην επίσκεψη εξετάστηκε και η θέση της Τουρκίας στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σανγκάης, που είναι κάτι μεταξύ Ε.Ε. και ΝΑΤΟ της Ευρασίας, τα «μάτια» του οποίου οργανισμού θα φθάσουν στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια με το σύστημα των S-400.
Το έχουμε ξαναγράψει: Η Τουρκία προβαίνει σε αυτές τις κινήσεις με σκοπό να εκβιάσει τις ΗΠΑ να αλλάξουν την πολιτική τους στο Κουρδικό και να ξαναγυρίσουμε στις παλιές «καλές μέρες», που η Αγκυρα έσφαζε ανενόχλητη τους Κούρδους και η Δύση «έκλεινε τα μάτια και τα αυτιά της», δεν έβλεπε και δεν άκουγε τίποτα από το έγκλημα, λόγω της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας!
Φυσικά, επειδή τα βήματα που γίνονται δεν είναι ψεύτικα, υπάρχει το κρίσιμο ζήτημα αυτά να φθάσουν σε ένα σημείο απ’ όπου δεν υπάρχει γυρισμός. Και μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν τα στρατεύματα των ΗΠΑ, όταν έλθουν αντιμέτωπα με τα τουρκικά στρατεύματα. Περιμένουμε…
Σάββας Καλεντερίδης
