Κανείς, μα κανείς σε μια καπιταλιστική οικονομία, στην οποία ζούμε εμείς και σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης, δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια και να χαίρεται όταν μια επένδυση χάνεται ή όταν μια εταιρία κλείνει. Για δύο βασικότατους λόγους:
Ο πρώτος είναι καθαρά οικονομικός. Διότι, όπως είπε και ο πρωθυπουργός στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, «δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων» (Δημοσθένης, Ολυνθιακός α’). Ο δεύτερος είναι απόλυτα κοινωνικός, μια και σε τέτοια εποχή, που η ανεργία είναι στα ύψη, δεν θέλει να χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Και αναφέρομαι στην υπόθεση της Eldorado, στην οποία εργάζονται πάνω από 4.000 άνθρωποι.
Ως εδώ, όλα φυσιολογικά και κατανοητά. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι το σημείο όπου φτάσαμε χθες υπάρχει μια τεράστια απόσταση, η οποία εκφράζει τα δυο άκρα μέσα στα οποία στροβιλίζεται η χώρα. Οι πολιτικοί να θέλουν να κάνουν τους επιχειρηματίες και οι επιχειρηματίες να κάνουν τους πολιτικούς. Τέτοια παραδείγματα έχουμε πολλά στη σύγχρονη Ιστορία της χώρας και σίγουρα δεν θα έφτανε η φιλόξενη αυτή γωνιά της εφημερίδας μας για να τα καταγράψουμε.
Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσει αυτή η στρέβλωση που μας οδήγησε εδώ όπου μας οδήγησε; Διότι, διαφορετικά, δεν θα βγάλουμε άκρη και θα συνεχίσουμε αυτό το καταστροφικό αλισβερίσι, που οδήγησε, μαζί με άλλα, τη χώρα στα Μνημόνια.
Και για να έρθουμε στο προκείμενο, που προκαλεί πράγματι αρκετά ερωτήματα: Είναι σύμπτωση ότι οι άνθρωποι της εταιρίας βγήκαν την επομένη της συνέντευξης στη ΔΕΘ να καταγγείλουν την κυβέρνηση, γιατί τους καθυστερεί, όπως υποστηρίζουν, την αδειοδότηση; Είναι σύμπτωση ότι είχαν συναντηθεί λίγες ημέρες πριν με παράγοντες της αντιπολίτευσης;
Γιατί δεν έκαναν τη συνέντευξή τους πιο μπροστά, ώστε να ερωτηθεί ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ και να δώσει απάντηση; Θεωρούν οι άνθρωποι της εταιρίας ότι πλήττουν τον ΣΥΡΙΖΑ ή την Ελλάδα, όταν σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα τη χτυπούν στο μαλακό υπογάστριο, επιχειρώντας να στείλουν μήνυμα ότι η πατρίδα μας κυνηγά τους επενδυτές;
Υπάρχουν και άλλα ερωτήματα σε αυτή την ιστορία. Ας αναφέρουμε μερικά ακόμη: Υπάρχουν κονδύλια επικοινωνίας και προβολής της Eldorado, απευθείας ή μέσω εταιριών επικοινωνίας;
Πώς εξηγείται τέτοια φανατική υποστήριξη σε μια επένδυση, όταν για άλλες επενδύσεις δεν έχει γραφτεί ούτε αράδα; Ποιοι τους είχαν υποσχεθεί ότι θα πάρουν τις άδειες, όταν αποφάσισαν να μπουν στο παιχνίδι; Αυτά είναι ερωτήματα που απευθύνονται στους επενδυτές και πιστεύουμε ότι θα μας τα απαντήσουν, μέσω της εταιρίας επικοινωνιακών συμβούλων που έχουν ή που θα αποκτήσουν.
Υπάρχουν, όμως, και ερωτήματα προς την κυβέρνηση: Η εταιρία πληροί τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, γιατί κάποιοι μπλοκάρουν την επένδυση;
Εάν είναι σε όλα σύννομη η εταιρία, γιατί παίζουν μαζί της πολιτικά παιχνίδια, ρισκάροντας πάνω από 2.000 θέσεις εργασίας;
Εάν γνώριζαν ότι λήγει η άδεια της εταιρίας, γιατί έσυραν την κατάσταση στο… «και ένα», φτάνοντας στις χθεσινές καταγγελίες; Υπάρχουν δύο στρατόπεδα στην κυβέρνηση; Τα προ του 2014, που παθαίνουν αλλεργία στις επενδύσεις και τις πολεμούν, και τα μετά του 2014, που τις ζητούν, όπως τουλάχιστον δήλωσε ο κ. Τσίπρας;
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και το Μαξίμου θα απαντήσει, ώστε να σταματήσει αυτός ο αυτοκτονικός ιδεασμός, που τελικά πληρώνει η Ελλάδα.
Το βέβαιο είναι ότι κανείς σώφρων άνθρωπος δεν θέλει να περάσει η διοίκηση της χώρας από τους τραπεζίτες που έκαναν πολιτικά παιχνίδια με τα χρήματα των καταθετών στα χέρια επενδυτών, οι οποίοι θα πιέζουν την εκάστοτε πολιτική εξουσία χρησιμοποιώντας τους -υποψήφιους ανέργους- εργαζομένους τους.
Νίκος Ελευθερόγλου
