Ολα να βγουν στο φως, αρκεί αυτό να συμβαίνει με στόχο την απόδοση ευθυνών, και όχι για λόγους σκοπιμότηταςΑπορεί το πολιτικό προσωπικό για την απαξίωση της κοινωνίας. Αναρωτιέται γιατί οι πολίτες απεχθάνονται τους πολιτικούς και απέχουν από τις κομματικές δραστηριότητες. Προφανώς, δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του.
Οι τελευταίες ημέρες πυροδότησαν το νοσηρό κλίμα που επικρατεί στη χώρα. Παλιά θαμμένα σκάνδαλα αλλά και νέα αποκαλύπτονται σωρηδόν, με τέτοιο ρυθμό που αδυνατείς πλέον να τα παρακολουθήσεις. Οποια πέτρα κι αν σηκώσεις, κάτι βρομάει!
Ο έρμος ο Ελληνας πολίτης, που τσακίστηκε από τα Μνημόνια και τις ψεύτικες υποσχέσεις όλων των κυβερνήσεων, αποσβολωμένος διαβάζει κάθε μέρα για τέρατα και σημεία!
Δυσκολεύεται να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα, την «πειραγμένη» είδηση από την πραγματική, τις δικαιολογίες από τα επιχειρήματα. Στο τέλος καταλήγει να τους σιχαθεί όλους, πρώην, νυν και επόμενους.
Το άκρως δηλητηριασμένο κλίμα των τελευταίων ημερών έχει εξήγηση: Ο ΣΥΡΙΖΑ ανασύρει τους σκελετούς από τις ντουλάπες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που με τη σειρά τους «απαντούν» αφήνοντας σκιές για υποθέσεις της σημερινής κυβέρνησης.
Η ατμόσφαιρα στο πολιτικό σκηνικό γίνεται όλο και πιο ομιχλώδης και το ερώτημα ουσίας είναι αν κάτι θα προκύψει από όλα αυτά. Θα ξεκαθαρίσουν οι εκκρεμείς υποθέσεις ή απλώς θα γίνει ανταλλαγή «πυρών» για να νικήσει τελικά (σε επίπεδο εντυπώσεων) αυτός που θα έχει τις λιγότερες απώλειες;
Ιδού, λοιπόν, τι διαβάζει αυτές τις μέρες ο έρμος ο Ελληνας πολίτης:
• Για τη σύζυγο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που είχε offshore στους φορολογικούς «παραδείσους» και δικαιολογείται λέγοντας ότι δεν έκανε κάτι… παράνομο. Εύλογα, απορεί γιατί ο ίδιος, ως γνήσιο κορόιδο, πληρώνει και το τελευταίο ευρώ του υστερήματός του στην Εφορία.
• Για τη μυστηριώδη offshore στο μετοχολόγιο της κομματικής εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ «Η Αυγή».
• Για τον πρώην πρωθυπουργό της «ισχυρής Ελλάδας» Κώστα Σημίτη, που ερευνάται από τη Δικαιοσύνη για περίεργες διαδρομές χρημάτων και ούτε είδε ούτε άκουσε για τις μίζες που έπαιρναν οι υπουργοί του.
• Για τον παραλίγο πρωθυπουργό και πανίσχυρο υπουργό επί σειράν ετών Ακη Τσοχατζόπουλο, που καταδικάστηκε τελεσίδικα ότι «τα έπαιρνε» χοντρά.
• Για επαφές με περίεργους τύπους που εκπροσωπούν Σαουδάραβες και μεσολαβούσαν στην πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού.
• Για τον μεγιστάνα εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη, που παραπέμπεται σε δίκη για στημένους ποδοσφαιρικούς αγώνες και αναγκάζεται να αποχωρήσει από την προεδρία του Ολυμπιακού.
• Για τον περίεργο ρόλο του κεντρικού τραπεζίτη και εκκολαπτόμενου κυβερνήτη των «προθύμων» Γιάννη Στουρνάρα που, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατία», είναι στο στόχαστρο της εισαγγελέως Διαφθοράς.
• Για τον γραμματέα της Ν.Δ., που συνομιλούσε με ανθρώπους του υποκόσμου και κανόνιζε διάφορες «υποθέσεις».
• Για τον εξάδελφο του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, που πήρε χρυσή «δουλειά» από τη ΔΕΗ, αλλά ουδείς ασχολήθηκε.
• Για τη γραμματέα του Χριστοφοράκου, η οποία καταθέτει στο δικαστήριο για την υπόθεση της Siemens καλά κρυμμένα μυστικά, τα οποία στις περισσότερες εφημερίδες δεν έγιναν ούτε… μονόστηλο.
• Για λαμόγια μεγαλοστελέχη τραπεζών, που έδιναν χαριστικά δάνεια στον εαυτό τους και τελικά πλήρωσε μέσω της ανακεφαλαιοποίησης ο ελληνικός λαός.
Αυτά και άλλα πολλά δημιουργούν τη γενικευμένη αποστροφή και αηδία της κοινωνίας, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ποιον τρόπο θα ξεσπάσει.
Από την άλλη, στο όνομα της «κοινωνικής ειρήνης» πρέπει να κουκουλώνονται τα σκάνδαλα; Ασφαλώς όχι! Η βρομιά δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί, όπως γινόταν επί δεκαετίες. Ολα θα πρέπει να βγουν στο φως. Αρκεί αυτό να συμβαίνει με στόχο την απόδοση ευθυνών, και όχι την «ομηρία» των εμπλεκομένων για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Το γεγονός ότι στη φυλακή μπήκε μόνο ένας, ο Ακης, δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικό ότι η πραγματική κάθαρση όντως θα έρθει…
Αν πρόθεση είναι να στηθούν «μαγειρεία» παρασκηνίου και να κλειστούν βρόμικες συμφωνίες, οι ενορχηστρωτές να γνωρίζουν ότι στην εποχή μας τίποτα δεν μένει στο σκοτάδι.
Ας ρωτήσουν τη βασίλισσα Ελισάβετ ή τους υπουργούς του Τραμπ, που τρέχουν και δεν φτάνουν.
Δημήτρης Ριζούλης
