Με επίτροπο και ευρωβουλευτές. Αντιστάθμισμα για την επαναπροσέγγιση Βρυξελλών και Μόσχας. Είσοδος της Τουρκίας στην Ε.Ε. διά αντιπροσώπου
Ο Ελλην το ένα του αυτί το έχει γα την κακία, είχε πει κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παθιάζεται με την κακία. Από προχθές το βράδυ το πανελλήνιον «χαστουκίζει» τα πληκτρολόγια για να σχολιάσει και να μεταφέρει πληροφορίες για το τι συνέβη στο περίφημο επεισόδιο που έγινε στο περιθώριο του τελικού της Ευρωλίγκας.
Στην πραγματικότητα, παθιαζόμαστε με τα ασήμαντα. Αυτά που δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μας αλλά τροφοδοτούν συζητήσεις στις παρέες. Καιρός να παθιαζόμαστε όμως και με τα σημαντικά. Εάν σας λέγαμε ότι προωθείται η ένταξη καταφανώς φιλότουρκης χώρας στην Ε.Ε. από το παράθυρο χωρίς δικαίωμα ψήφου στα κοινοτικά ενωσιακά όργανα και ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο για την τουρκική υποψηφιότητα ένταξης στην Ε.Ε. στο μέλλον, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για τα εθνικά μας συμφέροντα, τι θα λέγατε; Κι όμως ισχύει.
Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες μας από τις Βρυξέλλες, ο Γερμανός καγκελάριος ενημέρωσε την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια «ενδιαφέρουσα ιδέα» πρότασή του: Δεδομένου ότι η πρόθεση της Ενωσης είναι να βάλει την ουρά υπό τα σκέλη και να επαναπροσεγγίσει τη Ρωσία του Βλαδίμηρου Πούτιν, δεδομένου ότι λόγω της σφοδρής άρνησης της Μόσχας λόγω και της επικράτησής της στον πόλεμο είναι απίθανη έως αδύνατη η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο καγκελάριος Μερτς ηγείται εκστρατείας για την απευθείας ένταξη του Κιέβου στην Ε.Ε. με παράκαμψη της διαδικασίας επικύρωσης προσχώρησής της από τα Κοινοβούλια των 27 χωρών!
Η φόρμουλα που προωθεί για να χρυσώσει η Ευρώπη στην Ουκρανία το χάπι της επαναπροσέγγισής της με τη Ρωσία προβλέπει την άμεση συμμετοχή της χώρας αυτής διά αντιπροσώπων στη Σύνοδο Κορυφής, στο Κολέγιο των Επιτρόπων της Κομισιόν και στην Ευρωβουλή χωρίς δικαίωμα ψήφου. Με αυτόν τον τρόπο η Ουκρανία (αλλά και η Τουρκία που κρύβεται πίσω της μαζί με τις ΗΠΑ) θα αποκτήσει φωνή στην καρδιά των λήψεων αποφάσεων της Ενωσης.
Δεν γνωρίζουμε βεβαίως πώς θα αντιδράσουν χώρες που κτυπούν τώρα την πόρτα της Ευρώπης, όπως είναι η Αλβανία, τα Σκόπια και το Μαυροβούνιο, αλλά είναι γενικώς γνωστή η μοίρα των προθύμων σε αυτή τη χερσόνησο. Ωστόσο, για την Ελλάδα (όχι για τον κύριο Μητσοτάκη που ονειρεύεται να γίνει ο νέος Μπαρόζο της Κομισιόν από τον Νότο) ένα τέτοιο σενάριο είναι προβληματικό. Η Ουκρανία δεν πάει μόνη της. Εχει και «παρέα».
Προσφάτως ήρθε στην Αθήνα ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα και, μιλώντας σε εκδήλωση, αποκάλυψε ότι τα 80 από τα 110 δισ. ευρώ που ενέκρινε η Ευρώπη για την κυβέρνηση του Κιέβου διοχετεύτηκαν στις αμυντικές βιομηχανίες της Τουρκίας και των ΗΠΑ.
Θα εγκρίνουμε, λοιπόν, τυχόν ευρωπαϊκή απόφαση διά περιφοράς να αποκτήσει επίτροπο, ευρωβουλευτές και καρέκλα μέσα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο η φιλότουρκη Ουκρανία; Και αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Η κίνηση αυτή του Μερτς μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο για τις μελλοντικές διευρύνσεις, έστω κι αν φαίνονται σήμερα απαγορευτικές: «Σε εντάσσω καταρχάς στο ιερό των αποφάσεων χωρίς να ζητήσω τη γνώμη των Κοινοβουλίων, και έπειτα από χρόνια, όταν έχει δημιουργηθεί de facto κατάσταση, σε εντάσσω και με δικαίωμα ψήφου».
Οι αντιστάσεις των Κοινοβουλίων δεν θα είναι οι ίδιες. Το ερώτημα είναι ευθύ: Θα το επιτρέψουμε; Ο πρωθυπουργός, έχοντας τον νου του στη μελλοντική υποψηφιότητά του για ευρωπαϊκό αξίωμα, μάλλον δεν θα κάνει και πολλά. Θέλει να τα έχει καλά με τους Γερμανούς για να του βγει το στοίχημα και για να φύγει έξω σε εξορία πολυτελείας. Αλλά τα προσωπικά συμφέροντα του πρωθυπουργού δεν ταυτίζονται απαραιτήτως με τα συμφέροντα της χώρας. Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Ας το έχουμε υπόψη. Αν είναι το «ευχαριστώ» της Ευρώπης για τη διάρρηξη των σχέσεων Αθηνών και Μόσχας να είναι η ένταξη ενός φιλοτουρκικού κράτους στην Ενωση, εχθρικό στις θέσεις μας για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, να μένει.
