Το δικό μας μάθημα είναι πως πρέπει να στεριώσουμε πιο βαθιά τη συμμαχία με το Ισραήλ, που τόσο έχει θορυβήσει -και δίκαια- την Τουρκία, ώστε, εάν και όταν χρειαστεί, να αντιμετωπίσουμε συντριπτικά την απειλή της, χωρίς να περιμένουμε από αδρανείς, τύποις συμμάχους
Αυτό που συνέβη με τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ κατά Ιράν είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Μισές δουλειές. Φανταστείτε οι Αγγλοι, αφού ο Χίτλερ είχε καταπιεί την Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία, τη Νορβηγία, τις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία, να σταματούσαν στα μισά του πολεμικού αγώνα και να έλεγαν, όπως ήθελαν εξαρχής ο Τσάμπερλεν και άλλοι πουρκουάδες (το ΕΛΙΑΜΕΠ της εποχής), «Μήπως κάνουμε λάθος; Ας το συζητήσουμε» και να έκαναν ειρήνη. Αυτό ακριβώς έκανε ο Τραμπ, φέρνοντας σε δύσκολη θέση την ισραηλινή ηγεσία.
Αφησε τη δουλειά στη μέση. Επί χρόνια το Ιράν μέσω πληρεξουσίων, ιδίως της Χεζμπολάχ, που είναι απευθείας τέκνο και ενεργούμενο των Ισλαμικών Φρουρών της Επανάστασης, που είναι τα SS των μουλάδων, διεξήγαγε έναν ανηλεή πόλεμο κατά του Ισραήλ με καθημερινές επιθέσεις, ιδίως από τον Λίβανο, όπου η οργάνωση είναι κράτος εν κράτει, με χιλιάδες μέλη και ευρεία υποδομή. Χιλιάδες επιθέσεις με ρουκέτες, πυραύλους, όλμους, καταδρομικές επιδρομές, με στοχοποίηση αδιακρίτως πολιτικών και στρατιωτικών στόχων. Τον ίδιο πόλεμο διεξήγαγε και η Χαμάς, με εξίσου τεράστιο δίκτυο στρατιωτικών υποδομών και πληθώρα οπλισμού, με αποκορύφωμα την τρομερή σφαγή αμάχων, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια και τις απαγωγές Ισραηλινών πολιτών, μέχρι βρέφη.
Μάλιστα, όταν μετά το πρόωρο σοκ, η κραταιά ισραηλινή πολεμική μηχανή άρχισε τη δίκαιη εξόντωση των τρομοκρατών της Χαμάς και των υποδομών τους, η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε γενική επίθεση κατά του Ισραήλ από τον Βορρά, ώστε να ανακουφίσει τη Χαμάς, που πλήρωσε και πληρώνει το τίμημα των ιταμών πράξεών της. Αυτή η επίθεση ήταν με εντολή της ηγεσίας του Ιράν, όπως στη συνέχεια οι πυραυλικές επιθέσεις που εξαπέλυσαν από άλλο μέτωπο κατά του Ισραήλ οι Χούθι, οι Σιίτες της Υεμένης. Η 7/10 και οι επιθέσεις των πληρεξουσίων του Ιράν ήταν λοιπόν το αποκορύφωμα ενός επί μακρόν ακήρυκτου πολέμου του Ιράν, το οποίο, σημειωτέον, δεν έχει ούτε χιλιοστό κοινά σύνορα με το Ισραήλ. Ο διακαής πόθος των μουλάδων να ολοκληρώσουν το Ολοκαύτωμα, εξοντώνοντας το κράτος του Ισραήλ, είναι μια καθαρή θρησκευτική ιδεοληψία των ισλαμιστών, εκκινούμενη από το βαθύ μίσος τους για τους αληθινούς ιδρυτές και κυρίους της Ιερουσαλήμ.
Αυτός ο ακήρυκτος πόλεμος και η συνεχώς επαναλαμβανόμενη πρόθεση της Τεχεράνης να καταστρέψει το εβραϊκό κράτος συνοδεύεται και από κάτι σημαντικότερο και πιο επικίνδυνο: την οργανωμένη, επίμονη και έμπρακτη προσπάθεια του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Ορθά ο Νετανιάχου, λιοντάρι του Εθνους του και όχι αναχαράζον πασιφιστικό μοσχάρι, και το σύνολο των Ισραηλινών ηγετών αντιλαμβάνονται την πιθανότητα ύπαρξης πυρηνικών όπλων στα χέρια των μουλάδων, ως άμεση και θανάσιμη απειλή για την ύπαρξη του κράτους τους. Το ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται καμία συζήτηση για την εξίσου επίμονη προσπάθεια των Τούρκων γενοκτόνων να αποκτήσουν πυρηνική ενέργεια και πυρηνικά όπλα (βαλλιστικούς πυραύλους έχουν ήδη), αλλά ασχολούμαστε με τα καμώματα μιας παλαβής, μιας νάρκισσου και κάτι τυχοδιωκτών αριστερών της σαμπάνιας, είναι άλλο ζήτημα.
Οι Ισραηλινοί πάντως τον εγκέφαλό τους τον χρησιμοποιούν 24/7 και, όταν βλέπουν την οχιά, σπεύδουν να της λιώσουν το κεφάλι. Χίλιες φορές θα το πω, αλλά οι Ισραηλινοί σύμμαχοί μας είναι παράδειγμα προς μίμηση. Ενώ λοιπόν ξεκίνησε ο πόλεμος με στόχους την πλήρη καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, την καταστροφή των πληρεξουσίων του, όπως η Χεζμπολάχ, και την ανατροπή του καθεστώτος, ώστε ο ιρανικός λαός να λυτρωθεί και να γίνει αυτό που ήταν και πριν, σύμμαχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο Τραμπ και κάποιοι του επιτελείου του δεν προχώρησαν, π.χ., στην υλοποίηση της ενίσχυσης των Κούρδων του Ιράν, που θα συμμετείχαν δυναμικά στην ανατροπή των μουλάδων.
Ειδικά αυτό το κομμάτι του σχεδίου ήταν εφιάλτης για τους Τούρκους, αφού η φωτιά και το παράδειγμα της αυτονομίας θα έφτανε και στο μεγαλύτερο κομμάτι του Κουρδιστάν, που είναι το τουρκοκρατούμενο. Αυτή λοιπόν η συμφωνία και η τεράστια ανάσα στο καθεστώς της Τεχεράνης, δεν θα σας πω τα ηθικοπλαστικά, πως είναι φτύσιμο πάνω στο αίμα των δεκάδων χιλιάδων Ιρανών πολιτών που δολοφόνησε το καθεστώς στις διαδηλώσεις. Είναι σέρβις στους Τούρκους, τους οποίους αφήνει να αλωνίζουν επικίνδυνα στη Συρία, κάτι που δεν θα γίνει ανεκτό από καμία ισραηλινή ηγεσία. Το Ισραήλ όμως έχει τεράστια αποθέματα ισχύος και εξ αυτής μεγάλα περιθώρια αυτονομίας και, όπου χρειαστεί, θα χτυπήσει κατακέφαλα τους μουλάδες. Ηδη τα πλήγματα στη στρατιωτική μηχανή του Ιράν ήταν φοβερά, προσπάθειες δεκαετιών έγιναν σωροί από μπάζα και καπνισμένα σίδερα, ενώ η ηγεσία έχει εξοντωθεί σε μεγάλο βαθμό, όμως τώρα θα πάρουν ανάσα και θα ξεκινήσουν πάλι την προσπάθεια κατασκευής πυρηνικών.
Το δικό μας μάθημα είναι πως πρέπει κι εμείς να οπλιστούμε ως τα δόντια, να στεριώσουμε πιο βαθιά τη συμμαχία με το Ισραήλ, που τόσο έχει θορυβήσει -και δίκαια- την Τουρκία, ώστε, εάν και όταν χρειαστεί, να αντιμετωπίσουμε συντριπτικά την απειλή από την Τουρκία, χωρίς να περιμένουμε οτιδήποτε από ξένους και αδρανείς τύποις συμμάχους. Και φυσικά πρέπει να βάλουμε στη σκέψη και την πράξη μας την αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων από την Τουρκία. Δεν είμαστε μόνοι μας ούτε σε αυτό…
