Το παρελθόν μπερδεύτηκε βλάσφημα με το μέλλον και γέννησαν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να φέρεις τη σκηνή στον νου. Αθήνα. Νύχτα. Από μακριά ακούγεται το αλύχτισμα ενός λύγκα που χάθηκε στην Ομόνοια και ο καθησυχαστικός ήχος από τους γρύλους και τις ριπές των καλάσνικοφ. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου με μαύρη κάπα και λευκό πλουμιστό γιακά, ημίψηλο καπέλο και ασημένιες αγκράφες στα μυτερά, κατσαριδοκτόνα παπούτσια. Το βλέμμα της, ως έδει. Αυστηρό, με όλη την οξύτητα και τη σοβαρότητα που χαρακτηρίζει τον μέσο κυνηγό συντηρητικών μαγισσών. Δίπλα της, ως εξαγριωμένοι χωρικοί, ο Παπαδημούλης (μούρλια θα είναι με το λεπτό μουστακάκι του), ο Πάντζας, ο Στρατούλης, ο Σκουρλέτης και η Δούρου, που ουρλιάζει σαν δαιμονισμένη. Ο Παναγούλης σε βάθρο απαγγέλλει ποιήματα του Κουράκη και εκφωνεί άρθρα της «Αυγής». Οι κυνηγοί δεξιών μάγων και μαγισσών βαστούν πυρσούς, τσουγκράνες και σαπισμένα γογγύλια. Δίπλα τους, στίφη από συνέλληνες που αλαλάζουν σε άπταιστα παστούν και ουρντού (διάλεκτοι του μαγευτικού Αφγανιστάν). Δείχνουν με μίσος προς το κέντρο της πλατείας. Εκεί, σε πανύψηλους πασσάλους, είναι αλυσοδεμένοι επιφανείς εκπρόσωποι του ταξικού εχθρού. Νεοδημοκράτες.
Καρβέλας
Η νέα θρησκεία του ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον επικρατήσει και σύμφωνα με την τελευταία προκλαματσιόνα του Πάπα Τσίπρα του Α (το «α» το έχει μέσα σε κύκλο) οτιδήποτε δεν είναι μούλτι κούλτι, πολίτικαλι κορέκτ (πολιτικά ορθό), γιούνισεξ και τρέντι χαρακτηρίζεται μαγεία και η ποινή είναι είτε μια νύχτα σε κουτούκι με τον Βούτση και άλλους συντρόφους, που αναλύουν τον τρόπο εξόδου από την κρίση, είτε ο θάνατος στην πυρά. Ολοι οι «μάγοι» της εποχής ΣΥΡΙΖΑ, περιέργως, αντί του Βούτση προτιμούν την πυρά.
Οι φοβισμένοι και λίαν λιμασμένοι πολίτες αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι λέξεις όπως «έθνος», «Χριστός», «οικογένεια». Η νέα τάξη που έχει επιβάλει η ανθρωπιστική Αριστερά (βασική συνιστώσα του πλανητικού κόμματος του Τζορτζ Σόρος) θεωρεί ρατσισμό, εθνικισμό, νεοναζισμό και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας οτιδήποτε θυμίζει το παλαιό καθεστώς. Ακόμα και πολλά τραγούδια έχουν απαγορευτεί.
Θα έχεις επιεικέστερη αντιμετώπιση, αν σε πιάσουν να τραγουδάς «τα πρόστυχα τα μαύρα τα εσώρουχά σου» του συντρόφου Καρβέλα παρά το «Μύρισε θυμάρι και βασιλικός». Στο δεύτερο άσμα θα έχεις την αντιμετώπιση της πρώτης παραγράφου (δάδες, τσουγκράνες, παλούκι, γογγύλια, Κωνσταντοπούλου).
