«Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού κρίνεται τουλάχιστον ικανοποιητική, καλύτερη από τις προβλέψεις, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων, εκτός αυτών που είχαν προβλεφθεί τον Μάρτιο. Η εικόνα αυτή είναι ενθαρρυντική. Δεν δικαιολογεί όμως θριαμβολογίες. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή» δήλωσε χθες έμπλεος συγκρατημένης αισιοδοξίας ο νεαρός στην πολιτική αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας.
Το αστείο είναι ότι αυτή η ικανοποιητική πορεία βασίζεται:
-Καταρχήν στο ότι το κράτος δεν πληρώνει τίποτα απ’ ό,τι χρωστάει στον ιδιωτικό τομέα, στον οποίον οφείλει περισσότερα από 8 δισ. ευρώ.
-Στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 450.000.000 ευρώ, του μοναδικού εργαλείου που έχει η Ελλάδα για να δημιουργήσει ανάπτυξη και θέσεις εργασίας.
-Στην αλλαγή των στόχων του Προϋπολογισμού μεταξύ εννεαμήνου και δεκαμήνου. Στο διάστημα Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2012 ο στόχος για τα έσοδα ολόκληρου του έτους ήταν 53,7 δισ. Χθες που δημοσιοποιήθηκαν τα στοιχεία για το δεκάμηνο της εκτέλεσης του τρέχοντος Προϋπολογισμού έδιναν στόχο εσόδων για ολόκληρο τον χρόνο στα 52,4 δισ. ευρώ. Δηλαδή ο ετήσιος στόχος για τα έσοδα συρρικνώθηκε αθόρυβα κατά 1,3 δισ. ευρώ. Το προαναφερόμενο ποσό που ως διά μαγείας εξαφανίστηκε ήταν η μαύρη τρύπα των εσόδων στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού στο εννεάμηνο. Είναι φανερό ότι οι «μάγειροι» των δημοσιονομικών μεγεθών παραμένουν ισχυροί στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και βγάζουν τα στοιχεία που απαιτεί η περίσταση. Το 2010 εμφάνισαν για το 2009 έλλειμμα 15% και σήμερα εξαφανίζουν το έλλειμμα εν ριπή οφθαλμού.
Ας είναι, τώρα οι λόγοι είναι «εθνικοί» και μια μικρή λαθροχειρία δικαιολογείται. Παλαιότερα αυτές οι λαθροχειρίες (τις οποίες μάλλον δεν έχει προλάβει ο Χ. Σταϊκούρας) ήταν η μοναδική πραγματικότητα της εποχής του Κώστα Σημίτη. Η ισχυρή οικονομία με τον Γιάννο Παπαντωνίου αρχικά και με τον Νίκο Χριστοδουλάκη στην συνέχεια επιτυγχανόταν με μαγειρεμένα δημοσιονομικά μεγέθη. Την ίδια μέθοδο ακολούθησε και η νέα διακυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, που ενώ ήξερε τη δημοσιονομική κατάσταση δεν έκανε τίποτα από 2004 και μετά για να την τιθασεύσει.
Εκ των υστέρων μάθαμε ότι η ισχυρή οικονομία είχε στο τέλος του δρόμου τη χρεοκοπία της χώρας και την υποθήκευση του μέλλοντος μιας γενεάς Ελλήνων. Επί σειράν ετών οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι κάλυπταν αυτή την πορεία στην καταστροφή μιλώντας για ισχυρή οικονομία και άλλα τέτοια φαιδρά.
