Ανεβάζει τους τόνους εν όψει δημοψηφίσματος για τη συνταγματική μεταρρύθμιση στις 16 Απριλίου, με πρόταγμα την εθνική ασφάλεια
Ρεπορτάζ
Γιώργος Τραπεζιώτης
Με εθνικιστικές κορόνες και πολιτικά προτάγματα την «ασφάλεια», αλλά και το «ξερίζωμα της τρομοκρατίας στη χώρα», όρους που σε αυτές τις περιπτώσεις… πουλάνε, ξεκίνησε και επίσημα το Σαββατοκύριακο η προεκλογική εκστρατεία για το δημοψήφισμα της συνταγματικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία, η οποία, αν τελικά περάσει, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα αποκτήσει υπερεξουσίες… σουλτάνου!
Μόνο που ο πολιτικός δρόμος μέχρι τη 16η Απριλίου δεν είναι σε καμία περίπτωση στρωμένος με ροδοπέταλα για τον Τούρκο πρόεδρο. Ο λόγος; Καταρχάς, οι δημοσκοπήσεις που, αν και στη φάση αυτή καταγράφουν ένα μικρό προβάδισμα του «όχι» σε όσα ζητά ο Ερντογάν, σίγουρα προμηνύουν μια σκληρή εκλογική μάχη, στο πεδίο της οποίας ο «σουλτάνος» προτίθεται να ρίξει όλα τα όπλα του. Την ίδια στιγμή, αστάθμητος παράγοντας θεωρείται το ίδιο το πολιτικό σκηνικό, όπου παρατηρείται βαθύς διχασμός.
Με την ηγεσία του φιλοκουρδικού Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) προφυλακισμένη, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), αν και επιλέγει το στρατόπεδο του «όχι», φροντίζει να το κάνει με… τακτ για να μην κατηγορηθεί πως δημιουργεί αναταραχή.
Την ίδια στιγμή, το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) στηρίζει την κυβέρνηση σε σημείο που να παίζει σχεδόν ρόλο κυβερνητικού εταίρου, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που έλκει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στην υιοθέτηση ολοένα πιο ακραίας ρητορικής. Οσο για τον λαό; Μένει να δει κανείς το πώς θα αντιδράσει στην προεκλογική τακτική που θα ακολουθήσει το AKP, όπως την εξήγγειλε το Σάββατο μιλώντας σε έναν κατάμεστο από 40.000 οπαδούς αθλητικό χώρο της Αγκυρας ο Μπιναλί Γιλντιρίμ.
«Θα πάμε σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόρτα» έλεγε ο Τούρκος πρωθυπουργός απευθυνόμενος στο αλαλάζον πλήθος, που κρατούσε τουρκικές σημαίες και φώναζε συνθήματα υπέρ του «ναι», ενώ κάλεσε τους πάντες να ψηφίσουν υπέρ των 18 αλλαγών στο Σύνταγμα «για να έρθει η άνοιξη (στη χώρα)», θυμίζοντάς τους σε άλλη αποστροφή του λόγου του ότι και στον Μωάμεθ τον Πορθητή κάποιοι είχαν πει «όχι» για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης!
