Με την ευλογία του μητροπολίτη Νεαπόλεως επιτελείται από 40 γυναίκες ένα θαύμα • Άρθρο της «δημοκρατίας» Β. Ελλάδος Ρεπορτάζ
Θάνος Χερχελετζής
H μυρωδιά του σπιτικού φαγητού που αναδύεται πίσω από τον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων «σπάει» τη μύτη. Πέντε γυναίκες μαγειρεύουν με πολλή αγάπη και μεράκι, για να ταΐσουν περισσότερους από 500 απόρους, ανέργους και αστέγους. Τα τελευταία 46 χρόνια, με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου, με ζέστη, κρύο, χιόνια ή βροχή στήνουν αδιάλειπτα μια γιορτή αλληλεγγύης και προσφοράς, για να ανακουφίσουν όσους έχουν ανάγκη. Στο συσσίτιο του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως επιτελείται καθημερινά με την ευλογία του μητροπολίτη Βαρνάβα ένα θαύμα προς τον συνάνθρωπο, χάρη στην εθελοντική προσφορά περισσότερων από 40 γυναικών.
«Το συσσίτιο των Αγίων Πάντων είναι από τα παλαιότερα της Θεσσαλονίκης, καθώς λειτουργεί ασταμάτητα από το 1971. Σήμερα περισσότερες από 40 εθελόντριες αφήνουν για λίγο σπίτια, παιδιά και εγγόνια, κι έρχονται εδώ για να διακονήσουν τον συνάνθρωπο που πάσχει, έχει προβλήματα και ζει στην ανέχεια» τονίζει στη «δημοκρατία» ο πατήρ Αλέξανδρος, υπεύθυνος του ενοριακού συσσιτίου.
«Αυτές οι κυρίες είναι το διαμάντι του συσσιτίου, γιατί ακόμη κι αν είχαμε όλα τα αγαθά, αν δεν υπήρχαν αυτές να μαγειρεύουν με τόση αγάπη και προθυμία δεν θα κάναμε τίποτα» προσθέτει συγκινημένος ο ιερέας.
Η Γεωργία Ιωαννίδου στέκεται λίγο πιο πίσω της, μπροστά από τις τεράστιες κατσαρόλες, και προσθέτει λάδι στο φαγητό. «Στην αρχή δεν έλεγα σε κανέναν ότι βοηθάω στο συσσίτιο των Αγίων Πάντων. Αισθανόμουν ότι δεν έπρεπε. Σήμερα, όμως, νιώθω ότι πρέπει να το λέμε για να παρακινούμε κι άλλους ανθρώπους να κινητοποιηθούν και να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη» σημειώνει στη «δημοκρατία».
«Ακόμη και αυτή τη δύσκολη εποχή υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται τον συνάνθρωπό τους και βοηθούν» υπογραμμίζει ο πατήρ Αλέξανδρος και προσθέτει: «Το μήνυμα είναι αυτό: Για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες, πρέπει ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε να βγούμε από τον εαυτό μας, να κοιτάξουμε τον διπλανό μας και να μοιραστούμε αυτό που έχουμε με τον συνάνθρωπό μας».
