Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να αναβιώσει το σκηνικό του 1989 και να γίνει καθοδηγητής του μπλοκ αντι-ΣΥΡΙΖΑΑπό τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Σε αναζήτηση νέου ρόλου βρίσκεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος, προσπαθώντας να βρει διέξοδο στον λαβύρινθο της εμπλοκής του ονόματός του στη δικογραφία για το σκάνδαλο της Novartis. H εμπλοκή αυτή και η παραπομπή, μαζί με τα υπόλοιπα εννέα πολιτικά πρόσωπα, στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής έχουν ήδη μεγαλώσει τις ρωγμές στη δημόσια εικόνα του και «αδυνατίζουν» σημαντικά το πολιτικό κεφάλαιο που του είχε απομείνει… Κατά το προηγούμενο διάστημα, ο πάλαι ποτέ ισχυρός πολιτικός άνδρας, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είχε αποσυρθεί εν μέρει από το προσκήνιο, αφού προηγουμένως είχε διαγράψει έναν ολόκληρο κύκλο επιθέσεων στη σημερινή κυβέρνηση και προβλέψεων περί πλήρους αποτυχίας της.
Στον βαθμό που η διαδικασία των αξιολογήσεων, ύστερα από τις σοβαρές αμφιταλαντεύσεις και καθυστερήσεις της δεύτερης, ομαλοποιήθηκε και δρομολογήθηκε η ολοκλήρωση του τρίτου Μνημονίου τον ερχόμενο Αύγουστο, οι προβλέψεις αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν. Ο κ. Βενιζέλος προσάρμοσε την τακτική του εγκαλώντας πια την κυβέρνηση για πλήρη προσαρμογή στις μνημονιακές απαιτήσεις, αλλά με τον ίδιο πρώτο διδάξαντα, ενώ χαμήλωσε τους τόνους ιεραρχώντας διαφορετικά τις προτεραιότητές του.
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το έκανε θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα εν όψει της κίνησης των διαδικασιών για τη Novartis, που αναμενόταν εδώ και αρκετούς μήνες. Το γεγονός είναι ότι παραμονές κλεισίματος της δικογραφίας και εν μέσω έντονης φημολογίας για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα προχώρησε και σε μια άλλη κίνηση, ασυνήθιστη για τον ίδιο. Εριξε γέφυρες προς την κυβέρνηση με αφορμή το Σκοπιανό, προβάλλοντας τη θεωρία (την ενστερνίστηκε αμέσως ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς) ότι μια διεθνής συμφωνία, στα πρότυπα της ενδιάμεσης του 1995, μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερη από το Σύνταγμα με τις αλυτρωτικές διατάξεις που αρνείται να αλλάξει η γειτονική χώρα…
Τους τελευταίους μήνες ο κ. Βενιζέλος είχε συνδυάσει την αποστασιοποίησή του από τα καθημερινά πολιτικά δρώμενα με την επιδίωξή του να αναδειχθεί σε ένα οιονεί «εθνικό κεφάλαιο».
Βλέποντας ότι χάθηκε το όνειρο της πρωθυπουργίας, οι μελλοντικοί ρόλοι που άρχισε να ράβει για τον εαυτό του αφορούσαν άλλα αξιώματα, έως και του Προέδρου της Δημοκρατίας το 2020. Μάλλον την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος, στη νέα φιλοδοξία του προσάρμοσε και το ενδεχόμενο να μην πολιτευθεί στις επόμενες εκλογές, μένοντας για πρώτη φορά εκτός Βουλής από το 1993. Κατά τους κακεντρεχείς, πάντως, ο πραγματικός κίνδυνος ήταν να μην μπορέσει να επανεκλεγεί λόγω προσωπικής φθοράς στην Α’ Θεσσαλονίκης.
Η αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή με τα 10 ονόματα άλλαξε άρδην τα δεδομένα για τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος ήδη είχε αρχίσει να προσεγγίζει, ύστερα από μια μακρά περίοδο ψυχρότητας, τη Φ. Γεννηματά, αναμένοντας και τη δική της στήριξη εν όψει του σκανδάλου.
Ο πρώην αντιπρόεδρος, κατά την ομιλία του στη Βουλή, θύμιζε ταύρο εν υαλοπωλείω, αν και ο κ. Τσίπρας αντέδρασε χαρακτηρίζοντας περιπαικτικά «δώρο» για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία τόσο τη δική του ομιλία όσο και του κ. Σαμαρά, διότι θύμισαν στον ελληνικό λαό «τη δραματική περίοδο της λεηλασίας, της μεγάλης κρίσης και της μεγάλης ύβρεως απέναντι στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και εμφανίστηκαν και οι δύο υποσχόμενοι την επιστροφή τους, προκειμένου να πάρουν εκδίκηση…»
Αν και η Ιστορία επαναλαμβάνεται κατά κανόνα ως φάρσα, ο κ. Βενιζέλος επιχειρεί σε πρώτη φάση να «αναβιώσει» το σκηνικό του 1989, ευελπιστώντας προφανώς ότι η θεωρία της σκευωρίας μπορεί να αποδώσει και σήμερα πολιτικά αποτελέσματα, ανάλογα με της υπόθεσης Κοσκωτά και του Ανδρέα Παπανδρέου. Οι διαφορές, βεβαίως, είναι -και ως προς τα πρόσωπα- πασιφανείς, ενώ, πέραν των υπολοίπων, η ταύτιση του κ. Βενιζέλου με την πιο σκληρή φάση του μνημονιακού πειράματος έως το 2015 παραπέμπει σε αντιστρόφως ανάλογα πολιτικά μεγέθη με την περίοδο και τους πρωταγωνιστές του 1989.
Επανασυσπείρωση
Από την αποστροφή του κ. Τσίπρα, άλλωστε, έγινε σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό την παρουσία Σαμαρά – Βενιζέλου στο κάδρο, προκειμένου να ενεργοποιήσει τα αμυντικά ανακλαστικά και να επανασυσπειρώσει τους δυσαρεστημένους κυβερνητικούς ψηφοφόρους. Ο κ. Βενιζέλος, που παρά τα λάθη του δεν στερείται πολιτικού ενστίκτου, αντιλαμβάνεται, από την πλευρά του, ότι το πολιτικό παιχνίδι έχει λάβει πλέον άλλη μορφή. Ακόμη και η έμφαση την οποία δίνει στις νομικές έως νομικιστικές πτυχές του σκανδάλου ενέχει τον κίνδυνο να φανεί ως άλλοθι για την αποφυγή της ουσίας. Γι’ αυτό και προσπαθεί να αιτιολογήσει την κατ’ αυτόν «σκευωρία» με τις πολιτικές συγκρούσεις, ιδιαίτερα της τελευταίας τριετίας.
Ετσι, ο ρόλος που απροκάλυπτα επιζητεί τώρα είναι του «πολιτικού καθοδηγητή» όλων των δυνάμεων που επιδιώκουν την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ. Εσπευσε, μάλιστα, να παρουσιάσει (ή και να κατασκευάσει) δική του διαχωριστική γραμμή μέσω των διλημμάτων «Δημοκρατία ή αυταρχισμός, ευρωπαϊκή προοπτική ή περιπέτεια, κράτος δικαίου ή βαθύ κράτος».
Γέρνει προς τη Ν.Δ. και παρουσιάζεται ως μέντορας του Κυρ. Μητσοτάκη!
Ο κ. Βενιζέλος, εμμέσως πλην σαφώς, όχι μόνο δείχνει να γέρνει προς την πλευρά της Ν.Δ., αλλά και να παρουσιάζεται ως μέντορας του Κυριάκου Μητσοτάκη σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση.
Μοιάζει να δίνει αυτός τη γραμμή προς την αξιωματική αντιπολίτευση, είτε για τα θεσμικά ζητήματα είτε για τα εθνικά ή για την οικονομία και την επόμενη μέρα της εξόδου από το Μνημόνιο. Οσοι αποκρυπτογραφούν τις κινήσεις του υποστηρίζουν ότι -και με τον βουλιμικό χαρακτήρα που διαθέτει- θα κάνει πλέον ό,τι μπορεί για να βοηθήσει την εκλογική νίκη της Ν.Δ., αλλά και για να πιστωθεί την επιδιωκόμενη αυτοδυναμία της η οποία, εφόσον επιτευχθεί, θα σημάνει και το τέλος της έρευνας για το σκάνδαλο, τουλάχιστον όσον αφορά τα πολιτικά πρόσωπα…
Εστω κι αν αμφισβητείται κατά πόσο ένας τέτοιος εναγκαλισμός, όπως και ο αναπτυσσόμενος «ρεβανσισμός», θα βοηθήσει τον κ. Μητσοτάκη, ο κ. Βενιζέλος έχει πάντως μετατραπεί -ανεξαρτήτως των εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ- σε κήρυκα συγκρότησης ενός αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου, θεωρώντας ότι μπορεί να συμβάλει στη μετακίνηση ενός κρίσιμου ποσοστού την ώρα της κάλπης.
Είναι πλέον η μόνη επιλογή που του έχει απομείνει. Αλλωστε, ο ισχυρισμός του ότι μέσω της Novartis βάλλονται οι άνθρωποι «που είναι κατά του φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ» δείχνει ότι γι’ αυτόν ο κύβος έχει ριφθεί…
