Ο ηθοποιός μιλά στη «δημοκρατία» για την παράσταση «Το φως του γκαζιού» στην οποία πρωταγωνιστείΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Δεν είναι ο άνθρωπος που κάθεται στ’ αβγά του. Δεν αναλώνεται και δεν εφησυχάζει. Προσπαθεί να εκπληρώνει τις επιθυμίες του και να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του μέσα από την υποκριτική, τη συγγραφή και τη μουσική. Ο Πασχάλης Τσαρούχας μάς υποδέχεται και αυτή τη φορά θα τον συναντήσουμε επί σκηνής στον ρόλο του αστυνομικού Ραφ να βάζει τα πράγματα σε τάξη, με αφορμή την παράσταση «Το φως του γκαζιού».
Το έργο του Πάτρικ Χάμιλτον θα φιλοξενηθεί στις 19 Μαρτίου στην Κοζάνη, στις 20 Μαρτίου στην Αριδαία και στις 21 και τις 22 Μαρτίου στo θέατρο Αυλαία, στη Θεσσαλονίκη, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, και θα μας μεταφέρει στο σκοτεινό Λονδίνο του 1890, όπου ο Τζακ πηγαίνει κάθε βράδυ στην πόλη, η γυναίκα του Μπέλλα μένει μόνη στο σπίτι και προσπαθεί να εξηγήσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση αντικειμένων, τα βήματα που ακούγονται στον πάνω όροφο που είναι άδειος και τις αυξομειώσεις που έχει το φως του γκαζιού. Η απροσδόκητη εμφάνιση του αστυνομικού επιθεωρητή Ραφ θα φέρει στην επιφάνεια αποκαλύψεις που θα κλονίσουν τη σχέση του ζευγαριού.
Παλιό καλό θέατρο
«Είναι ένα έργο κλασικό με την έννοια του παλιού καλού θεάτρου, που αποτελεί θεμέλιο λίθο μιας ολόκληρης κουλτούρας στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο. Το gus lighting χρησιμοποιείται και σαν όρος στην ψυχολογία. Είναι αυτός ο ψυχαναγκασμός από έναν άλλον άνθρωπο. Ο Ραφ είναι ένας εκκεντρικός τύπος, τον οποίο για 20 χρόνια απασχολεί το ίδιο ζήτημα. Ερχεται λοιπόν εδώ να σβήσει αυτή την εκκρεμότητα και να κλείσει έναν αστυνομικό φάκελο. Είναι ένα είδος ρόλου που δεν έχω αντιμετωπίσει ξανά και αυτό έχει ένα ενδιαφέρον, αν και αυτό που είναι πιο σημαντικό για μένα είναι οι συνεργάτες μου σε αυτή την παράσταση. Εχουμε ξαναδουλέψει μαζί στο παρελθόν και είναι πολύ ευχάριστο όλο αυτό. Αλλωστε για όλους μας παίζει μεγάλο ρόλο το εργασιακό περιβάλλον» αναφέρει ο Πασχάλης Τσαρούχας, αφού μετά τη Θεσσαλονίκη το «Φως του γκαζιού» ολοκληρώνει το ταξίδι του στη σκηνή.
«Δεν αγκιστρώθηκα»
Υστερα θα συνεχίσει να κάνει θέατρο, θα συνεχίσει να γράφει τα βιβλία του και να πλάθει μουσικές. «Οσοι σπουδάσαμε την υποκριτική το κάναμε για να παίξουμε στο θέατρο. Είναι το θεμέλιό μας αυτό κι εδώ επιστρέφουμε πάντα. Η τηλεόραση είναι σε ανύπαρκτο σημείο κι εγώ δεν αγκιστρώθηκα ποτέ σε αυτήν. Δεν είμαι ηθοποιός της τηλεόρασης, αγαπώ το θέατρο και κάθε χρόνο κάνω μία με δύο παραστάσεις. Οι δυσκολίες του θεάτρου και της τηλεόρασης βέβαια είναι σημάδι των καιρών. Είναι φυσικά βασικό να έχει δουλειά κανείς κι από τη στιγμή που έχει… τότε το σημαντικότερο είναι να δουλεύουμε σε πράγματα που μας ενδιαφέρουν» εξομολογείται ο γνωστός ηθοποιός και μας θυμίζει ότι τον περασμένο Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε η νουβέλα του με τίτλο «Και να σκεφτείς, είχαμε σχεδόν νικήσει», που μιλάει για το σήμερα, τις σχέσεις, αλλά και την ευρύτερη κοινωνικοπολιτική κατάσταση. Σε λίγο καιρό βέβαια μας περιμένει ακόμη μια έκπληξη από εκείνον, αφού ένας δίσκος θα κυκλοφορήσει σε δικούς του στίχους και μουσική.
«Κάθε δημιουργία τέχνης είναι απόπειρα να ξεφορτώσεις»
«Θα τραγουδάω φυσικά, αλλά περισσότερο μου αρέσει που έχω κάνει τις συνθέσεις. Είναι μια δουλειά που την προετοίμαζα δύο χρόνια από τη δική μου άδεια τσέπη και με ό,τι μου περίσσευε κάθε φορά. Θα έχει τίτλο “Εκείνοι – Εμείς”.
Πρόκειται για ένα συμφωνικό ροκ έργο με πολλά όργανα» επισημαίνει και με την ταμπέλα του ταξιδιώτη κάνει τις επιλογές του στη ζωή. «Κάθε καλλιτεχνική δημιουργία… είναι μια απόπειρα να ξεφορτώσεις το βάρος της ψυχής σου. Πόσο έτοιμος είναι ο κόσμος να δεχτεί την αλήθεια σου είναι άλλο θέμα. Εγώ κάνω αυτό που ελευθερώνει εμένα και δεν με νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι» επιμένει και δηλώνει φτιαγμένος από το υπέροχο υλικό της υπερκινητικότητας. “Δεν κάθομαι ποτέ ήσυχος. Οταν κάθομαι αρρωσταίνω. Αξιώθηκα ευτυχώς να πραγματοποιήσω τα μικρά όνειρά μου. Μαθαίνω κιθάρα και δεν φοβάμαι ούτε να κάνω λάθος ούτε και να εκτεθώ. Ο,τι με συγκινεί κάθε φορά θέλω να το δοκιμάζω κι αυτό θα κάνω ως το τέλος» δηλώνει ο Πασχάλης Τσαρούχας.
