Ακτίνες ελπίδας διαφαίνονται για τη 13χρονη μαθήτρια που συγκλόνισε το πανελλήνιο με την πτώση της από τον πρώτο όροφο του 7ου Γυμνασίου Χαϊδαρίου. Παρά την κρισιμότητα της κατάστασης και το γεγονός ότι παραμένει διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, οι θεράποντες ιατροί εκφράζουν συγκρατημένη αισιοδοξία για τη σταδιακή ανάρρωσή της, κάνοντας λόγο για μια μάχη που κερδίζεται βήμα προς βήμα.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, χαρακτήρισε την εξέλιξη της υγείας του κοριτσιού ως ένα πραγματικό επιστημονικό επίτευγμα. Στην δήλωσή του, υπογραμμίζει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στο χειρουργείο:
«Θυμίζουμε ότι την ώρα της πολύωρης χειρουργικής επέμβασης το κορίτσι πάθαινε διαρκώς ανακοπές. Και η μάχη με το θάνατο συνεχίστηκε και στη ΜΕΘ που νοσηλεύεται. Είμαστε υπερήφανοι με τη θεραπευτική της ομάδα γιατί κατάφερε το ακατόρθωτο. Βέβαια παραμένει διασωληνωμένο και σε καταστολή στη ΜΕΘ. Θα γίνουν νέες εξετάσεις αύριο για να δούμε την αντίδραση του εγκεφάλου. Βήμα… βήμα».
Ωστόσο, η περίπτωση της 13χρονης αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου. Τα στοιχεία που παραθέτει ο κ. Γιαννάκος για τη βία των ανηλίκων είναι αποκαρδιωτικά, καθώς μόνο το τελευταίο Σαββατοκύριακο εννέα παιδιά ηλικίας 12 έως 16 ετών κατέληξαν στα παιδιατρικά νοσοκομεία με τραύματα από άγριες συμπλοκές.
Αναλύοντας το μέγεθος του προβλήματος, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για μια χρονιά που φαίνεται να σπάει κάθε αρνητικό ρεκόρ:
«Το Σαββατοκύριακο, είχαμε εννέα τραυματισμένα ανήλικα παιδιά ηλικίας 12 έως 16 ετών που μεταφέρθηκαν στα δύο νοσοκομεία ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ και ΑΓΛΑΪ́Α ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από συμπλοκές μεταξύ ανηλίκων. Μεγάλη τύχη που μεταξύ των δεν υπήρχε νεκρό παιδί. Άγριοι ξυλοδαρμοί μεταξύ των, μαχαιρώματα και τραυματισμοί με άλλα αιχμηρά αντικείμενα. Αυτό δεν είναι κατάσταση. Πέρυσι 1.000 παιδιά ανήλικα μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία με τραυματισμούς από βία μεταξύ ανηλίκων. Τα 400 στα δύο εν λόγω παιδιατρικά νοσοκομεία. Φέτος πάμε για διπλασιασμό των προσελεύσεων στα νοσοκομεία, ανηλίκων με τραυματισμό από συμπλοκές μεταξύ των. Από τα υπάρχοντα στοιχεία των τριών μηνών προκύπτει διπλασιασμός προσελεύσεων σε σχέση με πέρυσι. Και όμως δεν ιδρώνει το αυτί κανενός».
Η τοποθέτηση του κ. Γιαννάκου καταλήγει με μια δριμεία κριτική στην απουσία προστατευτικού πλαισίου από την πλευρά της πολιτείας, των σχολείων αλλά και της οικογένειας, σημειώνοντας την τάση συγκάλυψης των περιστατικών:
«Δεν λαμβάνονται μέτρα σε οικογένειες, σχολεία και κράτος κοινωνικής προστασίας. Οι γονείς κρύβουν περιστατικά ξυλοδαρμών για να μην έχουν μπλεξίματα με την αστυνομία».
