Στην πρώτη θέση σε ολόκληρη την Ευρώπη, ως προς τον επιβαρυντικό δείκτη αναλογίας αιτήσεων ασύλου μεταναστών ανά πληθυσμό, βρέθηκε η Ελλάδα κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, σύμφωνα με τα πλέον επίσημα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου (EUAA).
Παρότι οι συνολικές αιτήσεις διεθνούς προστασίας στις χώρες της Ε.Ε., συν τη Νορβηγία και την Ελβετία, υποχώρησαν κατά 17%, στις 332.000, η πατρίδα μας συνεχίζει να δέχεται ένα δυσανάλογο και επικίνδυνο βάρος παράνομης μετανάστευσης. Με 2.254 αιτήσεις ανά εκατομμύριο κατοίκους -δηλαδή μία αίτηση για μόλις 444 κατοίκους-, η Ελλάδα ξεπέρασε ακόμη και την Κύπρο, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στις 710 αιτήσεις.
Σε απόλυτους αριθμούς, η χώρα μας απορρόφησε 23.000 αιτήσεις ασύλου, που αντιστοιχούν στο 7% του συνολικού ευρωπαϊκού όγκου μεταναστών. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει ανάγλυφα την ανεπάρκεια της υφιστάμενης διαχείρισης. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε βασικό προορισμό για πληθυσμούς που καταφθάνουν παράνομα, όπως οι υπήκοοι Μπανγκλαντές, για τους οποίους η χώρα μας αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πύλη υποδοχής μετά την Ιταλία, παρά το γεγονός ότι το ποσοστό αναγνώρισης ασύλου για τη συγκεκριμένη εθνικότητα είναι αμελητέο, μόλις 2% έως 3%. Παράλληλα, η Ελλάδα απορροφά το 34% των συνολικών αιτήσεων Σουδανών στην Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή, η Κρήτη έχει μετατραπεί σε μια νέα, ανεξέλεγκτη πύλη εισόδου, δεχόμενη πάνω από 8.500 παράνομες αφίξεις από τη Λιβύη το ίδιο διάστημα. Παράλληλα, οι πρόχειροι και ακατάλληλοι καταυλισμοί σε Χανιά, Ηράκλειο, Ρέθυμνο και Ιεράπετρα εκπέμπουν σήμα κινδύνου για την τοπική κοινωνία και την εθνική ασφάλεια.
Αποφαστική Πολωνία
Στον αντίποδα αυτής της παθητικής στάσης, η Πολωνία δείχνει τον δρόμο της αποφασιστικότητας. Οι Πολωνοί νομοθέτες ψήφισαν για ένατη φορά την παράταση του αυστηρού νόμου που αναστέλλει το δικαίωμα υποβολής ασύλου για όσους παραβιάζουν παράνομα τα σύνορά της από τη Λευκορωσία. Θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια των πολιτών και των περιπόλων της, η Βαρσοβία απέρριψε 492 αιτήσεις και επέτρεψε μόλις 178 από ευάλωτες ομάδες, απαλλάσσοντας ουσιαστικά τη χώρα από τη μάστιγα της αθρόας παράνομης μετανάστευσης.
Στο ίδιο αυστηρό μήκος κύματος κινείται και η Δανία, η οποία έχει επιβάλει ένα από τα πιο σκληρά και αποτρεπτικά πλαίσια στην Ευρώπη. Η Κοπεγχάγη εφαρμόζει αυστηρές προϋποθέσεις προσωρινής διαμονής, δραστική περικοπή επιδομάτων, κατάσχεση χρημάτων, ακόμα και κοσμημάτων για την κάλυψη εξόδων φιλοξενίας των μεταναστών, καθώς και θεσμοθετημένο πλαίσιο μεταφοράς αιτούντων σε τρίτες χώρες εκτός Ε.Ε.
Το κυρίαρχο όμως δεν είναι το χάος που προκαλεί η μετανάστευση και η δεδομένη αύξηση της εγκληματικότητας, αλλά κάτι μεγαλύτερο. Ο κίνδυνος για τον αφανισμό των Ελλήνων στον ίδιο τους τον τόπο δεν είναι μακρινός, αλλά συντελείται ήδη. Εάν η σημερινή δημογραφική κατάρρευση του ελληνικού πληθυσμού συνεχιστεί για δύο ή τρεις δεκαετίες χωρίς αναστροφή, και αν παράλληλα συνεχιστεί η σωρευτική εγκατάσταση και πληθυσμιακή ανανέωση από αλλογενείς πληθυσμούς από Αφρική και Ασία, η Ελλάδα οδηγείται σε χωρίς επιστροφή αλλοίωση της εθνικής και φυλετικής της σύνθεσης.
