Η πρόσφατη μαζική παραβίαση της κυριαρχίας της Ισπανίας στον αφρικανικό θύλακα της Θέουτα διδάσκει, ακόμα μια φορά, την αμείλικτη πραγματικότητα που διέπει τις διεθνείς σχέσεις. Στην επίθεση πρέπει να αντιτάσσεται άμυνα ανάλογη με το διακύβευμα.
Οταν, χωρίς καμία αμφιβολία, απειλούνται η επιβίωση ενός κράτους, η ειρήνη και η τιμή ενός λαού, το ζήτημα μετατοπίζεται ακαριαία από τη σφαίρα του ανθρωπισμού, των δικαστικών αποφάσεων ή της φιλοσοφικής σκέψης στη σφαίρα της εθνικής αμύνης. Η διακυβέρνηση ενός κράτους σε περιόδους εξωτερικής απειλής δεν είναι κάτι ανάλογο με δικαστικό συμπόσιο ούτε πεδίο δραστηριότητας ιδιωτικών φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Οι ΜΚΟ στερούνται πολιτικής νομιμοποιήσεως, δημοκρατικής ευθύνης και μέσων επιβολής, ενώ η δράση τους συχνά υπονομεύει την αποτρεπτική αρχιτεκτονική των χωρών που αντιμετωπίζουν εισβολές λαθρομεταναστών.
Η προάσπιση των συνόρων αποτελεί την πρωταρχική και ανεκκλήτως αμεταβίβαστη υποχρέωση της συντεταγμένης πολιτείας. Συνιστά, ως εκ τούτου, αμιγώς στρατιωτικό και αμυντικό καθήκον, το οποίο ανήκει αποκλειστικά στις Ενοπλες Δυνάμεις και τα θεσμοθετημένα όργανα ασφαλείας κάθε κυρίαρχης χώρας. Αλλωστε, στον πολιτικό βίο, όπως δίδαξε ο Θουκυδίδης, τα πράγματα δεν κρίνονται με βάση τις ευγενείς προθέσεις ή τις νομικές αφαιρέσεις, αλλά με βάση την ανάγκη και την ισχύ.
Κι αν αυτό ισχύει μία φορά για κράτη της δυτικής Μεσογείου, όπως η Ισπανία, ισχύει χίλιες φορές για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο σημείο τομής γεωπολιτικών… τριβών και αντιμετωπίζει συστηματική, ασύμμετρη εργαλειοποίηση των λαθρομεταναστευτικών εισβολών από την αναθεωρητική και επεκτατική Τουρκία.
Η ελληνική Ιστορία, τόσο η απώτερη όσο και η πρόσφατη, από τους αρχαίους αγώνες επιβιώσεως έως τις σύγχρονες δοκιμασίες στον Εβρο και στο Αιγαίο, αποτελεί αμάχητο τεκμήριο αυτής της αλήθειας. Οποιο κράτος επιδεικνύει ολιγωρία, εκχωρεί τον έλεγχο των συνόρων του ή διστάζει να προτάξει την αποτρεπτική του ισχύ σύντομα χάνει την ελευθερία, την υπόσταση και την αυτοδιάθεσή του.
Η προστασία της πατρίδος δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής διαμάχης, αλλά η θεμελιώδης προϋπόθεση για την ύπαρξη κάθε δικαίου, ελευθερίας και πολιτισμού. Εν κατακλείδι: Πρέπει να δίδεται στρατιωτική απάντηση σε κάθε απόπειρα εισβολής.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
