Η προσπάθεια του κυβερνητικού εκπροσώπου να δικαιολογήσει την αποπομπή του κατέληξε σε άλλη μία αμήχανη επιχείρηση διαχείρισης ζημιάς
Μέσα σε μόλις μία εβδομάδα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατάφερε να προσφέρει ακόμα ένα χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου με τον οποίο το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να διαχειριστεί τις κρίσεις που το συνταράσσουν.
Αρχικά πλήρης κάλυψη, στη συνέχεια άρον άρον αποστασιοποίηση και, στο τέλος, προσπάθεια να παρουσιαστεί ως αυτονόητη μια απόφαση που λίγες ημέρες νωρίτερα απορριπτόταν κατηγορηματικά. Η προσπάθεια του Παύλου Μαρινάκη να δικαιολογήσει την αποπομπή του Μακάριου Λαζαρίδη κατέληξε σε άλλη μία αμήχανη επιχείρηση διαχείρισης ζημιάς από το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο έχει χάσει κάθε έλεγχο των δικών του αφηγημάτων.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να αντιληφθούμε το μέγεθος της κυβερνητικής υποκρισίας. Οταν ξέσπασε η υπόθεση με τον Μακάριο Λαζαρίδη και τις σπουδές του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν άφηνε το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας για τη στάση του Μεγάρου Μαξίμου. «Για τον κ. Λαζαρίδη δεν υπάρχει ζήτημα για την παραμονή του στην κυβέρνηση. Αυτό γνωρίζω, αυτό λέω» είχε δηλώσει με απόλυτο τρόπο σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Σε αλλεπάλληλες μάλιστα δημόσιες εμφανίσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αγνοώντας τη σημασία της λέξης «αυτοπροστασία», υπερασπιζόταν τον πρώην υφυπουργό με σθένος, επικρίνοντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης για τοξικότητα και λαϊκισμό.
Χρειάστηκε να μεσολαβήσουν η γενικευμένη κατακραυγή, οι δημόσιες παρεμβάσεις στελεχών της Ν.Δ., με αποκορύφωμα τη σαφή διαφοροποίηση της Ντόρας Μπακογιάννη, και η αίσθηση ότι το θέμα εξελισσόταν σε μείζον εσωκομματικό πρόβλημα, ώστε η κυβερνητική γραμμή να αλλάξει ατάκτως. Ξαφνικά, εκεί που «δεν υπήρχε ζήτημα», ο Παύλος Μαρινάκης εμφανίστηκε χθες στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών να περιγράφει την παραίτηση Λαζαρίδη ως επιβεβλημένη κίνηση.
«Νομίζω ότι η παραίτηση, που ήταν μια δική του απόφαση, θεωρώ, έτσι όπως έγιναν τα πράγματα στο τέλος, μια αναπόφευκτη εξέλιξη. Για ποιον λόγο; Οχι για την ουσία τόσο του θέματος, που δεν το υποτιμώ, όσο και για την επικοινωνιακή διαχείριση, η οποία έγινε κάτω από την πίεση όλων αυτών των ερωτημάτων από τον ίδιο, την επικοινωνιακή διαχείριση από τον ίδιο». Την ίδια ώρα χαρακτήρισε την ανάρτηση Λαζαρίδη για την κυρία Μπακογιάννη «ατυχέστατη», «λάθος κίνηση» και τόνισε ότι «αυτονοήτως κατέβηκε από το προφίλ του κ. Λαζαρίδη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υπήρχε περαιτέρω ζήτημα».
Η αντιπολίτευση
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχίζουν τη σφοδρή επίθεση για τις κυβερνητικές παλινωδίες. Στη Χαριλάου Τρικούπη τονίζουν: «Ο κ. Λαζαρίδης είναι το πραγματικό πρόσωπο του κ. Μητσοτάκη, είναι ο κολλητός του και η διαχρονική επιλογή του. Δεν απέπεμψε ο πρωθυπουργός τον κ. Λαζαρίδη. Τον κ. Λαζαρίδη τον παραίτησε η πίεση της αντιπολίτευσης, οι δικές του αστοχίες και οι προκλήσεις και το ότι χθες φάνηκε να υπάρχει ένα ρήγμα εσωτερικά στη Νέα Δημοκρατία, όπως εκφράστηκε από τη δήλωση της κυρίας Μπακογιάννη».
Από την πλευρά του και ο ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε με νόημα ότι «όταν η αντιπολίτευση ζητούσε την παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη, μετά τις σοβαρές αποκαλύψεις σε βάρος του, η Ν.Δ. μίλησε για δολοφονία χαρακτήρα και τοξικότητα. Ηταν όμως έτσι; Προφανώς και αποδεικνύεται από την παραίτηση Λαζαρίδη μετά και από την τοποθέτηση της Ντόρας Μπακογιάννη. Το ερώτημα δεν είναι πόσο αδύναμος και ανεπαρκής είναι ο κ. Μητσοτάκης, που χρειάστηκε να παρέμβει η κυρία Μπακογιάννη για να απομακρυνθεί ο προστατευόμενός του, αλλά με τι τον κρατάει ο Λαζαρίδης και δεν τον “καθάρισε” επί δύο εβδομάδες, ακόμα και όταν ο ίδιος παραδέχτηκε την απατεωνιά κατά του Δημοσίου».
Ο Μαρινάκης διαψεύδει τον εαυτό του!
Η εικόνα που προκύπτει είναι αποκαλυπτική για το αλαλούμ που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Ο Παύλος Μαρινάκης διασύρεται καθημερινά στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί μια γραμμή που αλλάζει ανάλογα με την ένταση των αντιδράσεων και την πίεση που ασκείται στο Μέγαρο Μαξίμου. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η προφανής αντίφαση. Είναι ότι πλέον γίνεται ολοένα και πιο εμφανές πως το κυβερνητικό στρατόπεδο παραπαίει, αδυνατεί να συντονιστεί και καταλήγει να διαψεύδει τον ίδιο του τον εαυτό μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.