Κρίθηκε πάλι προφυλακιστέος για τα νοσήλια που «κερνούσε»
Ρεπορτάζ
Βάσω Παλαιού
Για δεύτερη φορά σε χρονικό διάστημα έξι μηνών ο πρώην πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού και του Νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» Ανδρέας Μαρτίνης κρίθηκε προφυλακιστέος, μετά τη χθεσινή απολογία του στον ανακριτή Διαφθοράς Νίκο Τσιρώνη. Ο κ. Μαρτίνης βρέθηκε χθες ενώπιον του ανακριτή προκειμένου να απολογηθεί για την κακουργηματική κατηγορία της απιστίας στην υπηρεσία όσον αφορά «κερασμένα» νοσήλια σε επιφανείς ασθενείς την περίοδο 2007-2010.
Υπενθυμίζεται ότι ο 75χρονος, ο οποίος βρίσκεται στις φυλακές εδώ και έξι μήνες για άλλη υπόθεση (που αφορά τη δικογραφία για τη Hospitalia International και τη μίζα των 3.200.000 γερμανικών μάρκων για την προμήθεια υπερκοστολογημένου εξοπλισμού του νοσοκομείου), απολογήθηκε χθες για το κακούργημα της απιστίας στην υπηρεσία.
Στο κατηγορητήριο καταγράφονται 51 ονόματα, μεταξύ των οποίων πρώην πρωθυπουργοί και στενοί συγγενείς τους, πρώην υπουργοί, βουλευτές, γενικοί γραμματείς υπουργείων, άνθρωποι των τεχνών και δημοσιογράφοι που ευεργετήθηκαν.
Οι εκπτώσεις στα νοσήλια των επωνύμων φέρεται ότι έφταναν ακόμη και το 100%, ενώ είναι χαρακτηριστική η περίπτωση ασθενούς που έπρεπε να καταβάλει 355.000 ευρώ και τελικά χρεώθηκε μόλις 5.000 ευρώ, τα οποία πλήρωσε το ασφαλιστικό ταμείο του. Το αποτέλεσμα ήταν να ζημιωθεί το νοσοκομείο με 1.750.000 ευρώ.
Κατά τη χθεσινή απολογία του ο Ανδρέας Μαρτίνης υποστήριξε πως πράγματι έγιναν οι συγκεκριμένες νοσηλείες, όχι όμως δωρεάν, αλλά με έκπτωση. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η έκπτωση αυτή έγινε όχι στο σύνολο των νοσηλίων, αλλά μόνο στο ποσό που δεν κάλυπταν τα ασφαλιστικά ταμεία των ασθενών.
Επίσης, ο Ανδρέας Μαρτίνης, σύμφωνα με πληροφορίες, ανέφερε στην απολογία του ότι από τη σύσταση του «Ερρίκος Ντυνάν» ως κοινωνικού ίδρυματος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα προβλέπεται η δυνατότητα νοσηλείας ευπαθών ομάδων, αλλά και κατά περίπτωση ειδικών κατηγοριών.
Αυτού του τύπου οι νοσηλείες γίνονταν, όπως φέρεται ότι ανέφερε, με εισηγήσεις της κοινωνικής υπηρεσίας του «Ερρίκος Ντυνάν», του Ερυθρού Σταυρού ή της Αρχιεπισκοπής και, επιπλέον, επικαλέστηκε το γεγονός ότι τα πρόσωπα που νοσηλεύονταν ήταν δημόσια και αυτό αποτελούσε διαφήμιση για το νοσοκομείο.
