Εναν έντιμο συμβιβασμό αναζητεί η κυβέρνηση στα εργασιακά, χρησιμοποιώντας το επικοινωνιακό τρικ της χρονικής μετάθεσης των δύσκολων αποφάσεων για το 2017 και το 2018 προκειμένου να πετύχει την πολυπόθητη συμφωνία (staff level agreement) ως την Παρασκευή.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η υπουργός έχει ήδη υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών σε ό,τι αφορά τις ομαδικές απολύσεις και τον υποκατώτατο μισθό των νέων (527 ευρώ μεικτά για τον πρώτο χρόνο εργασιακής εμπειρίας και 556 ευρώ για τον δεύτερο), ενώ προσπαθεί να σώσει, όπως μπορεί, τον κατώτατο μισθό και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αναζητώντας συμμάχους, όπως τον επίτροπο Οικονομικής Πολιτικής Πιερ Μοσκοβισί.
Η υπουργός βρίσκεται από χθες στις Βρυξέλλες, ψάχνοντας ευρωπαϊκά στηρίγματα απέναντι στη σκληρή γραμμή του ΔΝΤ, που ζητεί την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και την επικράτηση ελαστικών μορφών απασχόλησης.
Διαφωνία
Στο θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, οι δύο πλευρές διαφωνούν στον τρόπο που θα καθορίζονται, προτείνοντας την επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών. Για τον κατώτατο μισθό δεν δέχονται τη διμερή διαπραγμάτευση μεταξύ των εταίρων και θέλουν το κράτος να έχει ρόλο κεντρικού ρυθμιστή. Ζητούν, επίσης, από το 2017 ο κατώτατος μισθός να μην περιλαμβάνει τα οικογενειακά επιδόματα και τις τριετίες (ωρίμανση), ενώ ανοιχτό παραμένει και το θέμα του 13ου και του 14ου μισθού.
Αντίθετα, η κυβέρνηση ζητεί συλλογικές διαπραγματεύσεις και κλαδικές συμβάσεις προκειμένου να επανέλθει η «κανονικότητα» στην αγορά εργασίας, ενώ στο θέμα του συνδικαλιστικού νόμου η ελληνική πλευρά δεν συζητά επαναφορά της ανταπεργίας (λοκ άουτ), αλλά προτείνει μικρές παρεμβάσεις, όπως, για παράδειγμα, τη δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.
