Στην αρχή το ψέλλιζαν οι πιο υποψιασμένοι, οι οξυδερκέστεροι αναλυτές της συγκυρίας: «Βρισκόμαστε σε καθεστώς Κατοχής. Η εθνική κυριαρχία απωλέσθη» έλεγαν. Η συμμαχία των προθύμων έσπευδε να τους διαψεύσει, να ειρωνευτεί, να ακυρώσει τις αλγεινές εντυπώσεις από την ψήφιση του προδοτικού Μνημονίου.
Τώρα η λέξη «Κατοχή» δεν βρίσκεται μόνο στα χείλη εκείνων που τη διατύπωσαν πρώτοι. Τη χρησιμοποιεί, περιφραστικά, ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ακρως ενδεικτικό της επίσημης επιβολής ξενοκρατίας στη χώρα είναι το απόσπασμα από τη δήλωση του κ. Παπανδρέου έπειτα από τη συνάντησή του με τον επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στο Λουξεμβούργο. Ιδού τι ζήτησε ο πρωθυπουργός της «εθνικά κυρίαρχης» Ελλάδας:
«Του ζήτησα, όπως εξάλλου έχω ήδη ζητήσει από κάποια κράτη-μέλη και πρόκειται να ζητήσω από όλους τους εταίρους μας στην Ε.Ε., όπως και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να συναφθούν διμερείς συμφωνίες και συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ώστε να ενισχύσουμε τις δυνατότητες των δημοσίων υπηρεσιών, είτε αφορούν ιδιωτικοποιήσεις είτε υγεία, παιδεία ή ηλεκτρονική διακυβέρνηση. […] Χαίρομαι ιδιαίτερα, καθώς για την επίτευξη των ανωτέρω υπάρχει εκπεφρασμένη διάθεση προσφοράς ουσιαστικής βοήθειας και συνδρομής, διαθέτοντας προς την Ελλάδα τους απαιτούμενους ανθρώπινους πόρους, την τεχνική γνώση, τεχνογνωσία και εμπειρογνωμοσύνη, στο πλαίσιο του εν λόγω προγράμματος».
Σε απλά ελληνικά, ο πρωθυπουργός ζήτησε από έναν μη εκλεγμένο αλλοδαπό γραφειοκράτη να φέρει ξένους να συνδιοικήσουν (στην καλύτερη περίπτωση) το Ελληνικό Δημόσιο!
Προ ημερών ζήτησε από την αντιπολίτευση να «συναινέσει» σε όλα και να συγκυβερνήσει. Τώρα ζητάει (ορθότερα: του επιβάλλουν) ξένους «ανθρώπινους πόρους» για το κουμάντο του Δημοσίου.
Η απορία παραμένει: Εκείνος και η κυβέρνησή του τι ακριβώς θα κάνουν; Τους τροχονόμους των αλλότριων βουλήσεων;
