Ο εθισμός στην υποτέλεια και ο μιθριδατισμός στο δηλητήριο της ξενοκρατίας έχουν πείσει τους… πάσχοντες για την ορθότητα του εσφαλμένου. Αυτή την πεποίθησή τους προσπαθούν να μεταδώσουν, εν είδει επιδημίας (πνευματικής και ηθικής πανώλης), στους υγιείς οργανισμούς μέσω των ιοβόλων μηχανισμών προπαγάνδας που έχουν στη διάθεσή τους.
Η περιοδεία του Αντώνη Σαμαρά στην Ευρώπη και οι διαδοχικές συναντήσεις του με επικεφαλής κέντρων αποφάσεων, που μπορούν να επηρεάσουν την πορεία των πραγμάτων, προσέφεραν μια σπουδαία ευκαιρία στους Ελληνες: να διαπιστώσουν πόσο βαριά προσβεβλημένοι από τα σύνδρομα που αναφέρθηκαν προηγουμένως είναι όσοι ανήκουν στη «συμμαχία των προθύμων», οι οποίοι πανηγύριζαν εν χορδαίς και οργάνω: «Εφαγε πόρτα ο Σαμαράς στην Ευρώπη. Του τράβηξαν το αυτί. Δυσαρέσκεια των Βρυξελλών για τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας».
Δεν κατάλαβαν οι πολιτικά τελειωμένοι (και… τελειωμένες) ότι οι μομφές που εκτόξευσαν αφειδώς εναντίον του αρχηγού της Ν.Δ. αποτελούν επαίνους για τον «κατηγορούμενο», ο οποίος δεν λησμόνησε τα άρθρα του καθηκοντολογίου που πρέπει να εφαρμόζει πιστά και απαρέγκλιτα κάθε Ελληνας ηγέτης: Αποστολή του μπροστάρη που τιμά την εντολή του λαού είναι να μεταφέρει τη βούληση του έθνους προς τα έξω και όχι να ντελαλίζει τις βουλές των ξένων στην Ελλάδα· πολλώ δε μάλλον να προσπαθεί να περάσει πάση θυσία τη λαιμαριά επαχθών συμφωνιών στους πολίτες που αντιμετωπίζει ως υποζύγια.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι τοποτηρητές των πιστωτών της πατρίδας μας προτιμούν να βρίσκεται υπό τας διαταγάς τους κάποιος ελληνόφωνος πλασιέ των συμφερόντων τους παρά ένας Ελληνας πρωθυπουργός που θα διεκδικεί για λογαριασμό του λαού του. Ωστόσο ο ρους της Ιστορίας θα επιβάλει να τον υποστούν και να συζητήσουν μαζί του.
