Η σπουδαία νίκη του χθες στον ιστορικό μαραθώνιο της Αθήνας δεν ήταν η πιο δύσκολη διαδρομή του, αλλά η κορύφωση μιας πορείας γεμάτης μηνύματα στον αγώνα του να ξεφύγει από τους εθισμούς
Ηταν η μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του, αλλά όχι και η πιο σπουδαία επιτυχία της ζωής του. Ο Παναγιώτης Καραΐσκος μπορεί να μην «απασχολεί» την καθημερινότητά μας ως ακόμα ένας «παίκτης» σε κάποιο reality show και ινφουένσερ του TikTok, αλλά θα άξιζε να τον γνωρίζει ήδη κάθε νεαρός άνθρωπος. Επειδή δεν είναι μόνο ένας πετυχημένος μαραθωνοδρόμος, αλλά ένα πρότυπο θέλησης.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Αν και ξεκίνησε αργά τον στίβο, στα 25 του, το 2013, ο Καραΐσκος έχει καταφέρει μέχρι τώρα, στα 37 του πια, μια αξιοθαύμαστη καριέρα, που διαρκώς εξελίσσεται. Στην πιο δύσκολη όλων των προκλήσεων στίβου, στον μαραθώνιο, και μάλιστα στην απαιτητική ιστορική διαδρομή, πέρυσι ήταν 2ος και χθες τερμάτισε 1ος, με 2:20.10. Ηταν ο μεγάλος θριαμβευτής στον 42ο Αυθεντικό Μαραθώνιο.
Η ιστορία του είναι απ’ αυτές που μας δίνουν τον ορισμό για τη «δύναμη ψυχής». Και ήταν ο αθλητισμός αυτός που του έδωσε το πιο αποτελεσματικό μέσο ώστε να βγει από τα προσωπικά του σκοτάδια στο φως. «Στα 15,5 μου δοκίμασα ναρκωτικά, και από αθλητής (σ.σ.: του τζούντο) έγινα χρήστης. Πέρασαν 6 χρόνια μέχρι να το καταλάβω και να πάρω την απόφαση να πω ότι έχω πρόβλημα και πρέπει να ακολουθήσω άλλο δρόμο. Εξι χρόνια με δυσκολίες, ειδικά τα δύο τελευταία. Οταν είσαι στον κόσμο των ναρκωτικών, τίποτα δεν δουλεύει σωστά και καθαρά, έχεις μια ψευδαίσθηση ότι “το έχεις”, το ελέγχεις, ότι δεν έχεις πρόβλημα. Ελεγα πως είμαι αθλητής και όχι εξαρτημένος, ήταν οι άμυνές μου που μου τις έβγαζε η χρήση για να μην πω ότι έχω θέμα» έχει εξομολογηθεί ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του.
«Ημουν παιδί που ασχολούμουν με τον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό, πήγαινα κατηχητικό. Ψάχνοντας κατάλαβα ότι είμαι καταπιεσμένος, ότι έκανα κάποια πράγματα χωρίς να το καταλαβαίνω και να το νιώθω καταπιεστικά. Οταν μπήκα στον κόσμο των ναρκωτικών, απομακρύνθηκα από μόνος μου γιατί ήξερα ότι κάνω κάτι κακό, αλλά παράλληλα το ήθελα και έλεγα ότι “το έχω”. Απομακρύνθηκα κι εγώ και μετά και οι άλλοι» συνέχισε. «Είχα ένα δύσκολο δικαστήριο σε πολύ μικρή ηλικία, με είχαν πιάσει με μία μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Πέρασα από δικαστήρια, Αρειο Πάγο κ.λπ., είδα ανθρώπους να φεύγουν από τη ζωή, είδα φίλους μου και άλλους ανθρώπους να μπαίνουν φυλακή. Ηταν κάποια χαστούκια και ταρακουνήματα που με έκαναν να πω “τι κάνεις;” και “τι θα κάνεις; Ή θα μπεις φυλακή ή θα πεθάνεις ή θα κόψεις και θα πας σε άλλον δρόμο”».
Τον βοήθησε η οικογένειά του, οι γονείς του και ο αδερφός του. Δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ, ούτε όταν ήταν στα πρόθυρα να μπει φυλακή ούτε όταν έφτασε να κινδυνεύει η ζωή του από υπερβολική δόση: «Με στήριξαν με την αγάπη τους. Αναρωτήθηκα γιατί τους στεναχωρώ και τους κάνω αυτό το πράγμα, και ότι δεν τους αξίζει». Οταν στα 18 του η Αστυνομία έκανε το «ντου» στο σπίτι του στην Πετρούπολη, ψάχνοντας για ναρκωτικά και συνελήφθη, όλα έδειχναν ότι το μέλλον του είναι προδιαγεγραμμένο, με τον εθισμό του στην ηρωίνη.
Ομως η αδυναμία του μετατράπηκε σε δύναμη. Επειτα από πέντε χρόνια εφιάλτη μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Περίπου έξι μήνες μετά άρχισε να βλέπει το πρώτο φως. Κατάφερε να πιάσει δουλειά σε call center και ξεκίνησε να φοιτά σε δημόσιο ΙΕΚ με ειδικότητα νοσηλευτική χειρουργείου. Αρχισε την πρακτική του στο Αττικό Νοσοκομείο. Η στιγμή που η αλλαγή του επιβεβαιώθηκε ήταν το 2012, όταν βρέθηκε με την παρέα του στις κερκίδες του Καλλιμάρμαρου ως θεατής του μαραθωνίου.
Τότε ήταν που σκέφτηκε πρώτη φορά ότι θα ήθελε να ζήσει την εμπειρία του μαραθωνίου. Προπονήθηκε και το 2013 αγωνίστηκε πρώτη φορά. Πονούσε παντού από τις επίπονες διαδρομές, αλλά ο πόνος δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο στη ζωή του. Ηξερε πια όχι απλώς να δοκιμάζει, αλλά να δαμάζει τα όριά του. Οταν τερμάτισε πρώτη φορά, έκλαιγε σαν μικρό παιδί. Επειδή είχε αποκτήσει έναν νέο στόχο ζωής. Η αγωνιστική του βελτίωση ήταν ραγδαία και σήμερα βρίσκεται στην κορυφή του μαραθωνίου.
Το μήνυμα, όμως, που περνάει προς την κοινωνία δεν είναι μετρήσιμο από χρονόμετρα και μεζούρες. Τα αυτοκαταστροφικά λάθη της νιότης του «συγχωρήθηκαν» τελικά έπειτα από πολλά βάσανα και πόνους, μέσα από τον αθλητισμό και τις επιδόσεις. Αλλά αυτό που στ’ αλήθεια έχει καταφέρει είναι πάνω απ’ όλα αυτά. Είναι ένα μήνυμα ζωής και ψυχικής δύναμης: «Ποτέ να μην τα παρατάμε, ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα και ποτέ να μην υποτιμάμε τίποτα. Κι εγώ υποτιμούσα το τρέξιμο, όταν το έβλεπα να το κάνουν οι άλλοι, όταν έπαιζα ποδόσφαιρο και τζούντο, αλλά όταν το δοκίμασα και είδα πώς λειτουργεί σε μένα πάνω, τα οφέλη και πώς με κάνει να νιώθω, είπα “μην το ξανακάνεις αυτό στη ζωή σου” (σ.σ.: εννοώντας τα ναρκωτικά)».
Εχει πει παλιότερα πως «ήμουν έτοιμος να χαθώ», μέχρι που είδε τον μαραθώνιο και «ένιωσα πως είναι πολύ δυνατό το συναίσθημα να αγωνίζεσαι εκεί, θα ήταν ωραίο να το ζήσω κι εγώ». Τότε έδωσε την υπόσχεση ενώπιον Θεού και δικαστών πως στο εξής θα κάνει μόνο το καλό για τον εαυτό του και την κοινωνία. Και την κράτησε!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ
Μαραθωνοδρόμος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1988 στην Πετρούπολη. Μικρός ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής. Ασχολήθηκε αρχικά με το τζούντο και ξεκίνησε στίβο σχετικά αργά, το 2013. Είναι αθλητής του ΝΓΣ Ηρακλής. Μέσω του αθλητισμού κατάφερε να ξεπεράσει τον εθισμό του σε ναρκωτικές ουσίες, όπως ο ίδιος έχει εξομολογηθεί. Στην πορεία εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους Ελληνες δρομείς μεγάλων αποστάσεων. Εχει δώσει πολλές διαλέξεις και βοηθά με όλες του τις δυνάμεις στην επανένταξη ανθρώπων ευάλωτων στις καταχρήσεις. Χθες ήταν ο μεγάλος νικητής στον 42ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, με χρόνο 2.20:10.
