Ζούμε σε έναν κόσμο που μετράει ένα ποστ σε κάποιον ιστότοπο που δεν λέει τίποτα αλλά μπορεί να ερμηνεύεται με πολλούς τρόπους Ούτε μια στιγμή δεν πήρα στα σοβαρά τα περί «καταστροφής ενός αρχαίου πολιτισμού» και τα άλλα μεγαλόστομα που έλεγε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Πίστευα ότι πρόκειται για ακόμη μία επιχειρηματική κίνηση, καθαρά επαγγελματική, που θα έφερνε τον κόσμο «στην τσίτα» και, όταν θα ανακοινωνόταν κάποιας μορφής εκεχειρία, κάποιοι θα κέρδιζαν πάλι κάποια δισεκατομμύρια, ίσως και περισσότερα, από το «πάνω κάτω» του δείκτη…
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι λόγω των ημερών του Πάσχα επικράτησε η ειρήνη, αλλά οι Αμερικανοί είχαν Πάσχα πριν από εμάς τους ορθοδόξους, οπότε άνθρακες ο θησαυρός περί «θριάμβου της ημέρας της αγάπης». Τελικά, ζούμε σε έναν κόσμο που άγεται πλέον και φέρεται από τα σόσιαλ, από ένα ποστ σε κάποιον ιστότοπο, από μια δήλωση που δεν λέει τίποτα αλλά μπορεί να ερμηνεύεται με πολλούς τρόπους. Εκείνο, όμως, που μπορούμε με ακρίβεια να πούμε είναι ότι επικρατεί πλέον ο «απο-πολιτισμός». Δηλαδή ξεχάστε όσα ξέρατε μέχρι σήμερα. Ούτε διπλωματία ούτε λογογράφοι ούτε εκφωνήσεις σπουδαίων ομιλιών. Αρκεί μια κουβέντα, ένα τηλεφώνημα, ένα άγριο βλέμμα στις κάμερες και… συνεννοηθήκαμε!
Με δυο λόγια, μπαίνουν στην άκρη οι διπλωμάτες, οι συνδιαλλαγές, οι συνομιλίες και τον λόγο έχουν οι «κοφτές κουβέντες». Δηλαδή να λοιδορεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον πρόεδρο της Γαλλίας με απαράδεκτες λέξεις, να προσβάλλει τους ηγέτες της Ε.Ε. με τον χειρότερο τρόπο, να δυσφημεί ο μεγαλύτερος εταίρος του ΝΑΤΟ τον ίδιο τον οργανισμό επειδή δεν του κάνει τα κέφια. «Αυτός είναι ο κόσμος μας και όποιος δεν ακολουθεί θα χάσει» σου λέει η σύγχρονη αντίληψη περί πολιτικής.
Κι εγώ θυμάμαι τον θείο μου τον Αναστάση, που ήρθε από την Αμερική αρχές του ’60 και του λέει ο πατέρας μου ότι ένα καλό παιδί τού ζήτησε την αδελφή μας. «Είναι πολιτικός μηχανικός» του λέει. «Και πόσα κάνει τη βδομάδα;» ερωτά ο θείος. «Μα, είναι επιστήμονας, τελείωσε το Πολυτεχνείο» λέει ο πατέρας. «Βρε πόσα κάνει τη βδομάδα;» επαναλαμβάνει ο θείος. Από τότε, από το ’60, έτσι μετρούσαν τον άνθρωπο οι Αμερικανοί. Τώρα θα αλλάξουν; Καλό Πάσχα, αγαπητοί, και… μακριά από μας!
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
