Η Λεωφόρος δεν ήταν απλώς ένα γήπεδο. Ηταν σημείο αναφοράς ολόκληρης της ζωής μας. Ενα κομμάτι από τη γειτονιά μας, από τους ανθρώπους μας, από την ίδια την Αθήνα
Μια όμορφη παρέμβαση της Μάρως Μπουρδάκου: «Για όλους τους Παναθηναϊκούς, αλλά κυρίως για μας τους Αμπελοκηπιώτες, η Λεωφόρος δεν ήταν απλώς ένα γήπεδο. Ηταν σημείο αναφοράς ολόκληρης της ζωής μας. Ενα κομμάτι από τη γειτονιά μας, από τους ανθρώπους μας, από την ίδια την Αθήνα.
Για μένα ήταν η ταβέρνα του παππού μου, “Οι Λεύκες”, που στεκόταν απέναντι από το 1920 ως το 1952, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ο “Αγιος Σάββας”.
Ηταν οι Κυριακές που η μάνα μου έστελνε εμένα ή την αδελφή μου στον φούρνο του Καλαμπόκα να φέρουμε το γιουβέτσι. Γιατί οι Κυριακές ήταν και είναι γιουβέτσι. Τελεία και παύλα.
Ολος ο δρόμος μύριζε Κυριακή. Μυρωδιές, ραδιόφωνα και τρανζίστορ ανοιχτά στο Ενόπλων.
Ηταν η κυριακάτικη “Ακρόπολις” του πατέρα μου απλωμένη πάνω στο τραπέζι. Κι εκεί, την ώρα που τρώγαμε, έφταναν μέχρι το σπίτι οι ιαχές, “ΓΚΟΟΟΟΟΛ”, γιατί δεν υπήρχαν πολυκατοικίες αλλά ταράτσες back to back και ο ήχος ερχόταν σφαίρα και, πριν καν ρωτήσει κανείς, ξέραμε ποιος είχε σκοράρει.
Ηταν οι Κυριακές που η γειτονιά άλλαζε παλμό. Ηταν το γήπεδο που πάτησαν θρύλοι. Ο Μεσσάρης, ο Πιερράκος, ο Λινοξυλάκης, ο Παπαεμμανουήλ, ο Λουκανίδης, ο Δομάζος, ο Αντωνιάδης.
Ηταν το ξεροστάλιασμά μας στην πίσω πόρτα μετά την προπόνηση, μπας και πετύχουμε τον Γραμμό, που ήμασταν όλες ερωτευμένες μαζί του, τον Φυλακούρη, τον Βλάχο, τον Σούρπη, τον Καμάρα, τον Οικονομόπουλο.
Ηταν κι ο Γιώργος Μουζάκης με τον Γιώργο Οικονομίδη που πάνω σε ένα πακέτο τσιγάρων έγραψε το “Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος”. Κι ήταν κι εκείνη η φωνή του Γιάννη Βογιατζή από τα μεγάφωνα της Λεωφόρου. Δεν ήταν απλά ένας ύμνος. Ηταν το σάουντρακ της γειτονιάς μας.
Ηταν η Αθήνα μας και ήταν το γήπεδό μας.
Οι κόκκινοι και οι κίτρινοι αναβαθμίστηκαν, αλλά δεν ξεσπιτώθηκαν. Το γήπεδο του Παναθηναϊκού όμως φεύγει και δεν φεύγει απλώς. Γκρεμίζεται και πάει… στον Ελαιώνα.
Γκρεμίστε το. Ετσι κι αλλιώς δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα όρθιο.
Γκρεμίστε το. Αλλά δεν γκρεμίζετε τις Κυριακές μας. Αυτές θα μείνουν πάντα εκεί. Με γιουβέτσι στον φούρνο και “γκοοοολ!!!”».
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
