Μη νομίζετε ότι οι κομπογιαννίτες τη Καρνεάδου αλλά και οι άλλοι πολλοί που πουλούν «μουσαντό» αντιγήρανση, σεξουαλική πανάκεια και σερνικοβότανα είναι κάτι καινούργιο!
Το 1952 υπήρξε ο ποτοποιός Γιώργος Γεωργιάδης από τη Θεσσαλονίκη. Ο Γεωργιάδης ανακάλυψε το «κίτρινο υγρό», το οποίο… θεράπευε τον καρκίνο. Ζητούσε, μάλιστα, από γιατρούς να του υποδείξουν καρκινοπαθείς στους οποίους θα μπορούσε να χορηγήσει το «φάρμακο».
Πράγματι, δοκίμασε το υγρό και σε δύο καρκινοπαθείς: στον Παναγιώτη Λατισνόγλου και τον Ευάγγελο Δαμιδούλη. «Ο όγκος έπαψε να τον ενοχλή, ο πυρετός υπεχώρησε και ο ασθενής ανέκτησε την ευεξίαν του. Τόσο οι δύο ασθενείς όσο και οι γείτονες πιστεύουν ότι η σωτηρία των οφείλεται εις το φάρμακο του ποτοποιού» έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής και σε ελάχιστο χρόνο πολλοί καρκινοπαθείς (τότε ο καρκίνος σάρωνε και δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα) έπιναν δωρεάν το κίτρινο υγρό, το οποίο παρασκεύαζε κατά οκάδες… στην κρεβατοκάμαρά του.
Το διάλυμα του ποτοποιού κράτησε μόνο λίγες ημέρες, του Γεωργιάδη επίσης, και διεκόπη βιαίως όταν μια 23χρονη κοπέλα που έπινε το κίτρινο υγρό απεβίωσε. Το 1976 εμφανίστηκε ο… δικηγόρος Γιώργος Καματερός, ο οποίος μοίραζε δωρεάν με… βυτίο στα γήπεδα το δικό του «φάρμακο», που το έφερνε από την Κω (πατρίδα του Ιπποκράτη)!
Κι αυτός θεράπευε «πάσαν νόσον» και σχεδόν αμέσως δίχασε τον αθηναϊκό Τύπο, καθώς το «συγκρότημα» στήριζε τον «σωτήρα», αλλά οι εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Εστία», «Καθημερινή», «Αυγή» και «Ριζοσπάστης» όχι μόνο αμφισβητούσαν το νερό, αλλά είχαν πάρει και τον Καματερό «στον μεζέ».
Κι όμως, τον κοσμάκη είχε καταλάβει υστερία για το νερό που γιάτρευε τα πάντα και όπου ανακοινωνόταν διανομή είχαμε σκηνές χάους. Το «θαυματουργό νερό» μοιραζόταν αρχικά χέρι με χέρι, αλλά η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη, που δεν άργησαν να εμφανιστούν… βυτιοφόρα! Μια τέτοια διανομή έγινε και… στο γήπεδο τη ΑΕΚ! Από τη θύρα 14 έμπαινε ο κόσμος και από τη 13 αποχωρούσαν, αφού προηγουμένως είχαν δώσει μάχη προκειμένου να πάρουν ένα μπουκαλάκι, που κόστιζε κάπου 20 δραχμές, ενώ μερικές φορές έδιναν και πολλά περισσότερα για να το βρουν στη μαύρη αγορά.
Οταν, όμως, άρχισαν να εμφανίζονται παρενέργειες σε ανθρώπους που είχαν καταναλώσει το «φάρμακο», σε συνδυασμό με την αρνητική στάση των ιατρικών συλλόγων απέναντι στον… δικηγόρο θαυματοποιό, οδήγησε τελικά στην παρέμβαση της Δικαιοσύνης. Στις 30 Μαρτίου 1976 η κατανάλωση του «θαυματουργού νερού» απαγορεύτηκε, και επισήμως ο «σωτήρας» συνελήφθη και δικάστηκε. Δεν είναι, λοιπόν, «νέο φρούτο» αυτό που μας απασχολεί σήμερα. Δυστυχώς, πάντα υπήρχε και μάλλον θα συνεχίσει να συναντάται.
Η ΑΚΙΣ
