Η Ελλάδα, ως εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεως του 1960, έχει τις εξής βασικές υποχρεώσεις έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αυτές απορρέουν από την ως άνω συνθήκη.
- Διατήρηση καθεστώτος: Υποχρέωση τήρησης και σεβασμού της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας, της ασφάλειας και του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Απαγόρευση ένωσης ή διχοτόμησης: Απαγορεύεται οποιαδήποτε ενέργεια που τείνει στην πολιτική ή οικονομική ένωση της Κύπρου με άλλο κράτος ή στον διαμελισμό της.
- Διαβούλευση και δράση: Σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων της Συνθήκης, οι εγγυήτριες δυνάμεις υποχρεούνται να προβαίνουν σε κοινές διαβουλεύσεις για την αποκατάσταση της τάξης.
- Μονομερής ενέργεια: Αν δεν είναι δυνατή η κοινή δράση, κάθε εγγυήτρια δύναμη διατηρεί το δικαίωμα μονομερούς ενέργειας με αποκλειστικό στόχο την επανόρθωση της κατάστασης που δημιούργησε η παραβίαση.
Αυτό το «δικαίωμα» επικαλέστηκε η Τουρκία και χρησιμοποιήθηκε προσχηματικά το 1974, για να κάνει ακριβώς τα αντίθετα από εκείνα που προβλέπει η Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960, δηλαδή την παράνομη κατοχή και τη δημογραφική αλλοίωση των Κατεχομένων.
Από τη στιγμή που η Τουρκία παραβίασε τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960, η Ελλάδα θα μπορούσε να επικαλεστεί τα ίδια «δικαιώματα» που επικαλέστηκε η Τουρκία και να κάνει μονομερή ενέργεια, δηλαδή στρατιωτική επιχείρηση, με αποκλειστικό στόχο την επανόρθωση της κατάστασης που δημιούργησε η παραβίαση, όπως ακριβώς προβλέπει η Συνθήκη.
Οχι μόνο δεν έκανε αυτό η Ελλάδα, αλλά έφτασε στο σημείο να ασχημονεί με τον χειρότερο τρόπο και μάλιστα μέσα στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, διά στόματος της μόνιμης αντιπροσώπου, πρέσβεως Αγλαΐας Μπαλτά.
Πρώτα απ’ όλα να δούμε τα βασικά ψηφίσματα του Σ.Α. των Η.Ε., με τα οποία καταδικάζεται η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.
Ψήφισμα 353 (1974): Εκδόθηκε αμέσως μετά την τουρκική εισβολή και ζητούσε την άμεση κατάπαυση του πυρός, τον σεβασμό της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, καθώς και την άμεση αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με το ως άνω ψήφισμα, αλλά πραγματοποίησε τον δεύτερο «Αττίλα», για να ακολουθήσει το ψήφισμα 360 (1974), το οποίο καταδίκασε την Τουρκία για τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής και την επανάληψη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Στις 15 Νοεμβρίου 1983 ο Ραούφ Ντενκτάς, με εντολή της Αγκυρας, προχώρησε στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του κατεχόμενου βόρειου τμήματος της Κύπρου και στην ίδρυση της ΤΔΒΚ, γεγονός που οδήγησε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να εκδώσει το ψήφισμα 541 (1984), με το οποίο κήρυξε την ανακήρυξη του ψευδοκράτους νομικά άκυρη, κάλεσε όλα τα κράτη να μην την αναγνωρίσουν και ζήτησε την απόσυρσή της.
Την επόμενη χρονιά, το 1984, ακολούθησε το ψήφισμα 550, με το οποίο το Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Ε. καταδίκασε εκ νέου τις αποσχιστικές ενέργειες, χαρακτήρισε απαράδεκτες τις προσπάθειες για εποικισμό οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων και ζήτησε τη μεταβίβαση της περιοχής αυτής στη διοίκηση του ΟΗΕ.
Ενώ είναι σε ισχύ τα ανωτέρω ψηφίσματα του Σ.Α. των Ηνωμένων Εθνών, φέτος, από του βήματος της γενικής συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κάλεσε τη διεθνή κοινότητα, κατά παράβαση των εν λόγω ψηφισμάτων, να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος. Συγκεκριμένα είπε: «Καλώ τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” και να συνάψει με αυτήν πολιτικές, διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις. Πρέπει να κατοχυρωθούν η κυριαρχική ισότητα και το ισότιμο διεθνές καθεστώς του τουρκοκυπριακού λαού και να τερματιστεί πλέον η απάνθρωπη απομόνωση στην οποία έχει υποβληθεί».
Ενώ ο Ερντογάν έγραψε στα νεοοθωμανικά του «στιβάνια» όχι μόνο τα ψηφίσματα αλλά και των ίδιο τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών και μάλιστα μέσα στην έδρα του, ήλθε και η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ε.Ε. να ασελγήσει πάνω στο πληγωμένο σώμα της Κύπρο αλλά και στην ίδια την υπόσταση του ελληνικού κράτους, το οποίο υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.
Ο Νάμο Αμπντουλά, ανταποκριτής στον ΟΗΕ του Rudaw, του σοβαρότερου δημοσιογραφικού οργανισμού της Αυτόνομης Περιοχής του Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), απηύθυνε την ακόλουθη ερώτηση στην κυρία Μπαλτά: Ο πρόεδρος Ερντογάν, όπως πιθανότατα ακούσατε στη Γ.Σ., όλοι τον ακούσαμε, κάλεσε για την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Θα βλέπατε τον χώρο, υπάρχει η δυνατότητα, είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας ένα καλό μέρος για να συζητήσετε γι’ αυτές τις διαφωνίες που έχετε με την Τουρκία;
κ. Μπαλτά: Γιατί να συζητήσουμε; Δεν βλέπω, έχουμε καλές σχέσεις. Εχουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία. Και το είδατε στην ομιλία του προέδρου Ερντογάν.
Στο σχόλιό του ο Νάμο Αμπντουλά έγραψε τα εξής: Η πρέσβης της Ελλάδας στα Ηνωμένα Εθνη, Αγλαΐα Μπαλτά, δήλωσε την Πέμπτη στον ανταποκριτή του Rudaw στον ΟΗΕ, Νάμο Αμπντουλά, ότι δεν βλέπει κανέναν λόγο να συζητηθούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας οι διαφορές της χώρας της με την Τουρκία, καθώς η Ελλάδα αναλαμβάνει για τον Οκτώβριο την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου.
Δηλαδή, η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδος στα Ηνωμένα Εθνη, της χώρας που έχει τις υποχρεώσεις έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας που αναφέρθηκαν παραπάνω ως εγγυήτρια δύναμη, αντί να απαντήσει επί της ουσίας για τις σκανδαλώδεις δηλώσεις του Ερντογάν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, είπε εις επήκοον όλων ότι «έχουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία», και αντί να στηλιτεύσει την έκκληση του Τούρκου προέδρου για την αναγνώριση του ψευδοκράτους, επαίνεσε την ομιλία του στη γενική συνέλευση.
Υπάρχει μεγαλύτερος εξευτελισμός για τη χώρα που λέγεται Ελλάδα;
