O «ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ» αποκαλύπτει την απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που παρέδωσε τα «χρυσά» νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου στο πιάτο μεγάλων τουριστικών λόμπι, αφήνοντας τους Ελληνες ιδιοκτήτες ταξί απροστάτευτους.
Συγκεκριμένα, με την απόφασή του το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας άλλαξε τα δεδομένα για τις μετακινήσεις στα δημοφιλή νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, καθώς έθεσε εκτός λειτουργίας τον περιορισμό του «ημιώρου» για τις προκρατήσεις αυτοκινήτων με οδηγό.
Η απόφαση αυτή αφορά άμεσα τις επιχειρήσεις εκμίσθωσης αλλά και τις πλατφόρμες τύπου Uber, που πλέον μπορούν να λειτουργούν χωρίς τον χρονικό περιορισμό των 30 λεπτών.
Οι ιδιοκτήτες ταξί, που ήδη ένιωθαν προδομένοι από την κυβέρνηση, έπειτα από σειρά νομοθετικών αποφάσεων, με αποκορύφωμα το ερανικό νομοσχέδιο Μεταφορών (Νόμος Κυρανάκη), το οποίο ψηφίστηκε τον Μάρτιο του 2026, παρά τις μαζικές, πολυήμερες απεργίες του κλάδου, στη δίκη που έγινε στο ΣτΕ πρόβαλαν μια σειρά από σκληρά νομικά και οικονομικά επιχειρήματα, για να στηρίξουν τη διατήρηση του χρονικού περιορισμού των 30 λεπτών.
Μεταξύ άλλων, υποστήριξαν ότι, αν καταργηθεί η αναμονή, τα ιδιωτικά οχήματα με οδηγό (VTC) θα λειτουργούν de facto ως ταξί, κι αυτό παραβιάζει τον νόμο, καθώς τα VTC επιτρέπεται να κάνουν μόνο προκρατημένη και όχι άμεση μίσθωση, ενώ έκαναν λόγο για αθέμιτο ανταγωνισμό, καθώς τα ταξί δεσμεύονται από αυστηρά κρατικά τιμολόγια, υποχρεωτική δημόσια λειτουργία και συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια, αντίθετα από τις πλατφόρμες, που χρησιμοποιούν ελεύθερους αλγόριθμους αυξομείωσης τιμών, κάτι που δημιουργεί ανισότητα στην αγορά.
Στις παρεμβάσεις τους επέμειναν επίσης ότι ο χρόνος αναμονής (το ημίωρο) είναι το μοναδικό πρακτικό εργαλείο ελέγχου για τις Αρχές, ώστε να διαπιστώνεται αν μια κράτηση είναι όντως προγραμματισμένη ψηφιακά ή αν ο οδηγός του βαν «ψαρεύει» παράνομα πελάτες στον δρόμο, στο λιμάνι ή το αεροδρόμιο.
Το ΣτΕ, ωστόσο, με τις αποφάσεις του 182-184/2026 δικαίωσε τις εταιρίες, σε Μύκονο, Σαντορίνη, Πάρο, Μήλο, Νάξο, Σκιάθο, Ρόδο, Κέρκυρα και Λευκάδα, καθώς ανέστειλε την εφαρμογή της υπουργικής απόφασης που επέβαλλε ελάχιστο χρόνο προκράτησης 30 λεπτών από τη στιγμή της κράτησης έως την έναρξη της διαδρομής.
Μεταξύ άλλων, το ΣτΕ έκρινε ότι οι επιχειρηματίες του κλάδου, καθώς και οι πλατφόρμες διαμεσολάβησης που συνεργάζονται με Ε.Ι.Χ., είχαν ήδη οργανώσει τα πλάνα τους για τη φετινή τουριστική περίοδο βασιζόμενοι σε ένα καθεστώς χωρίς τέτοιους περιορισμούς. Μάλιστα, ανάλογες ρυθμίσεις είχαν ακυρωθεί στο παρελθόν (Απρίλιος 2025). Η ξαφνική επαναφορά του ορίου των 30 λεπτών θεωρήθηκε ότι προκαλεί αδικαιολόγητη βλάβη στην οικονομική δραστηριότητα των εταιριών, ειδικά σε μια περίοδο υψηλής ζήτησης, όπου η ταχύτητα απόκρισης είναι κρίσιμη.
Σύμφωνα με την απόφαση, οι συνεργαζόμενες επιχειρήσεις μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες μεταφοράς πολύ πιο άμεσα, χωρίς ο πελάτης να είναι υποχρεωμένος να περιμένει μισή ώρα «τεχνητά» πριν επιβιβαστεί στο όχημα. Αυτό διευκολύνει σημαντικά τη ροή των μετακινήσεων στα νησιά, όπου οι ανάγκες είναι συχνά άμεσες.
Σύμφωνα, ωστόσο, με άλλη εκδοχή, το υπουργείο Μεταφορών φέρεται ότι συνέταξε μια σκόπιμα πρόχειρη και νομικά διάτρητη υπουργική απόφαση, προσφέροντας το τέλειο «πάτημα» στις εταιρίες, για να την καταρρίψει στα δικαστήρια.
Οι ταξιτζήδες κατάφεραν να διασώσουν στο ΣτΕ την ελάχιστη διάρκεια της σύμβασης μίσθωσης και το ελάχιστο τίμημα/κόστος της διαδρομής, καθώς επίσης και την υποχρέωση ανάρτησης των στοιχείων στο Ψηφιακό Μητρώο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.
Η μάχη, ωστόσο, δεν έχει κριθεί οριστικά, καθώς η απόφαση αυτή είναι προσωρινή (ασφαλιστικά μέτρα). Τα σωματεία των ταξί θα επαναφέρουν τα ίδια επιχειρήματα με ακόμα μεγαλύτερη ένταση στην κύρια δίκη, με στόχο την οριστική δικαίωση του κλάδου τους.
Από τη στήλη «Αδέκαστος» της «δημοκρατίας»
